ΚΟΙΝΩΝΙΑ






Δέκα έξι (16) Θεσσαλονικείς κομμουνιστές ή κάτοικοι Θεσσαλονίκης, συμπεριλαμβάνονται στους 200 Ακροναυπλιώτες που οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944. Το συγκλονιστικό στην περίπτωση είναι ότι οι περισσότεροι από τους 16 ήταν κορυφαία στελέχη του συνδικαλιστικού κινήματος και είχαν κλειστεί στο κάτεργο της Ακροναυπλίας όχι γιατί διέπραξαν κάποιο έγκλημα, αλλά επειδή ηγούνταν των σωματείων τους και του εργατόκοσμου της Θεσσαλονίκης στον απεργιακό ξεσηκωμό του Μαίου 1936 για περισσότερο ψωμί και καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Η κυβέρνηση του μετέπειτα δικτάτορα Μεταξά, που προετοίμαζε την εγκαθίδρυση του ανελεύθερου καταπιεστικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου 1936, αντί να τιμωρήσει τους πρωταίτιους που είχαν αιματοκυλήσει τους απεργούς της Θεσσαλονίκης, σκορπώντας 12 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες, κυρίως τον αιμοβόρο αστυνομικό διευθυντή Ντάκο, εστίασε στη δίωξη των συνδικαλιστών, πρωτίστως των κομμουνιστών, φυλακίζοντάς τους στις εφιαλτικές από κάθε άποψη φυλακές της Ακροναυπλίας. Και τα όργανα του δικτατορικού καθεστώτος, με πρώτο και καλύτερο τον υπουργό Ασφάλειας Μανιαδάκη, αντί να αφήσουν ελεύθερους τους δεσμώτες μετά την κατάληψη της χώρας από τους Γερμανούς, φρόντισαν να τους παραδώσουν «πεσκέσι» σ΄υτούς, με τις γνωστές συνέπειες που οδήγησαν στην εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή.

Σαν ένα κεράκι στη μνήμη τους, παραθέτουμε στη συνέχεια τα ονόματα με σύντομο βιογραφικό για την καθένα και φωτογραφία τους, όπου μπορέσαμε να βρούμε μετά από έρευνα, πρωτίστως στο πλούσιο αρχείο μας.


Αστυφίδης Γιώργος,
Γιώργος Αστυφίδης
 Εμποροϋπάλληλος από τη Θεσσαλονίκη, μέλος του ΚΚΕ. Για τη συνδικαλιστική του δράση και τη συμμετοχή του στα γεγονότα του Μάη 1936 συνελήφθη από τα όργανα της Ασφάλειας Πολυχρονόπουλο και Παπά, αργότερα υπαρχηγού του Δάγκουλα και εξορίστηκε. Από το δικτατορικό καθεστώς παραδόθηκε στους Ναζί που τον μετέφεραν στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου «και τον εκτέλεσαν με την ομάδα των 200 λαϊκών αγωνιστών του Χαϊδαρίου», όπως έγραψε η εφημερίδα του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης «Εργατικός Αγώνας» την 1η Μαίου 1946, δημοσιεύοντας και την φωτογραφία του.


Βεκίδης Ζαφείρης
Ζαφείρης Βεκίδης
 Τσαγκάρης. Από τη Θεσσαλονίκη. Στέλεχος του ΚΚΕ, μέλος της διοίκησης του Σωματείου Υποδηματεργατών, γραμματέας του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Εξόριστος στην Ανάφη το 1935, συμμετείχε στην απεργία πείνας των εξόριστων για να τους δοθεί αμνηστία. Υποψήφιος βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Παλλαϊκό Μέτωπο στις εκλογές του 1936. Είχε ενεργό ρόλο στα γεγονότα του Μάη του ’36. Φυλακισμένος στην Ακροναυπλία. 
Προϊστάμενος στα μαγειρεία στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Η διοίκηση της Ακροναυπλίας τον παρέδωσε στους Γερμανούς που τον εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την αποφράδα Πρωτομαγιά 1944.

Δαλδογιάννης Σταμάτης Γεννημένος το 1892 στη Θράκη, εγκαταστάθηκε η οικογένειά του στη Δράμα μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Αργότερα μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη όπου εργάζονταν ως σερβιτόρος. Εντάχθηκε στο ΚΚΕ και ασχολήθηκε με το συνδικαλισμό για να αναδειχθεί στη θεση του Ειδικού Γραμματέα του σωματείου καφεζυθεστιατορίων. Για τη συνδικαλιστική και πολιτική του δράση εξορίστηκε στον Άη Στράτη το 1935. Στις 23-6-1936, μετά τα γεγονότα του Μάη 1936 συνελήφθη εκ νέου στη Θεσσαλονίκη και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία.

Καμτσίκης Νίκος του Αναστασίου. Ιδιωτικός υπάλληλος από τη Θεσσαλονίκη, συνδικαλιστής στο σωματείο των Εμποροϋπαλλήλων. Ακροναυπλιώτης.

Καραβοκυρός Διαμαντής. Γεννήθηκε το 1895 στους Σπαθαραίους Σάμου. Εργάτης γης. Στέλεχος του ΚΚΕ. Επανειλημμένα εκτοπίστηκε για την επαναστατική του δράση, το 1930 πιάστηκε και εκτοπίστηκε στην Τσαρίτσανη, όπου βρέθηκε επικεφαλής της καθόδου των αγροτών στην Ελασσόνα, που πέτυχαν να αποσπάσουν καλαμπόκι. Εκτελεστικός επίτροπος της πανεργατικής ένωσης ‘Πρόοδος’. Αργότερα μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη. Υποψήφιος βουλευτής Θεσσαλονίκης και Κατερίνης με το ΕΜΕΑ στις εκλογές του 1933. Το 1935 εξόριστος στον Άη Στράτη στη συνέχεια φυλακή στην Ακροναυπλία.

Καράσσο Μωυσής. Εβραίος από τη Θεσσαλονίκη. Υποδηματεργάτης. Πήρε μέρος στα γεγονότα του Μάη του 1936 και αμέσως μετά την επιβολή της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου, εξορίστηκε στην Ανάφη και στη συνέχεια φυλακίστηκε στην Ακροναυοπλία. Εκτελέστηκε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μαίου 1944 με τους 200 από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου όπου είχε μεταφερθεί.

Κουργιώτης  Δημήτρης του Βασίλη. Εργάτης. Πρόσφυγας. Είχε γεννηθεί στη Κίο της Μ. Ασίας το 1914. Κάτοικος Θεσσαλονίκης. Στέλεχος του ΚΚΕ. Επί δικτατορίας Μεταξά πέρασε στην παρανομία για την αντιδικτατορική του δραστηριότητα, όμως  συνελήφθη τον Αύγουστο του 1938 και κλείστηκε στην Ακροναυπλία. 


Κωνσταντινίδης Δημήτρης
Δημήτρης Κωνσταντινιδης
. Τροχιοδρομικός από τη Θεσσαλονίκη, από τα στελέχη των τραμβαγιέρηδων. Για τους συνδικαλιστικούς του αγώνες και τη συμμετοχή του στα γεγονότα του Μάη 1936 συνελήφθη αμέσως με την κήρυξη της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου 1936 και αρχικά εξορίστηκε στον Άη Στράτη. ΄Ύστερα από ένα χρόνο μεταφέρθηκε και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία από όπου η «ελληνική» διοίκηση των παρέδωσε στους Ναζί. Μέχρι την εκτέλεσή του υπήρξε επικεφαλής του συνεργείου μηχανουργών στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Ακροναυπλιώτης.

Νίκος Μανέκας

Μανέκας Νίκος
 του Κώστα. Γεννήθηκε το 1903 στο Ζαγόρι της Ηπείρου,  απ’ όπου  έφυγε μικρός αναζητώντας καλύτερη τύχη και βρέθηκε στη Χωριστή Δράμας, όπου άρχισε να εργάζεται ως αυτοκινητιστής. Αργότερα μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη. Στέλεχος της ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ, γενικός γραμματέας του Σωματείου Αυτοκινητιστών Θεσσαλονίκης. Υποψήφιος βουλευτής Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1935 με το ΕΜΕΑ και το 1936 με το Παλλαϊκό Μέτωπο στο οποίο συμμετείχε και το ΚΚΕ. Πήρε μέρος στα γεγονότα του Μάη του 1936. Λίγες μέρες αργότερα συνελήφθη και εξορίστηκε στον Άη Στράτη, αλλά δραπέτευσε με άλλους 5 συντρόφους του, ένα χρόνο περίπου αργότερα και πέρασε στην παρανομία. Το 1939 συνελήφθη εκ νέου και μεταφέρθηκε αρχικά στις φυλακές της Αίγινας και αργότερα στην Ακροναυπλία.
Αφιέρωση του Νίκου Μανέκα από την Ακροναυπλία στη γυναίκα του Στέλλα

Πάνος Μέκαλης
Μαυροκεφαλίδης Γιάννης. Γεννήθηκε στην Οινόη Πόντου και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Καλαμαριά. Ως μαθητής Γυμνασίου πήρε μέρος στα γεγονότα του Μάη 1936 και εξορίστηκε από τη δικτατορία Μεταξά στην Ανάφη, φυλακίστηκε στη συνέχεια στην Ακροναυπλία. Εκτελέστηκε την Πρωτομαγιά του 1944 με τους 200 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. 


Μέκαλης Πάνος
 του Θωμά. Εργάτης. Από τα Γιάννινα. Μέλος του ΚΚΕ. Το 1933 φυλακίζεται στις φυλακές Ακραίου (Ηπείρου). Τον Ιούνιο του 1936, καταζητούμενος από την Ασφάλεια για να εκτοπιστεί, εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη όπου συνελήφθη αργότερα και παραπέμφθηκε με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας (Βλέπε και Ριζοσπάστη 15-6-36). Ακροναυπλιώτης.

Μπεραχιά Ανρί

Μπεραχιά ή Περαχιά Ανρί
. Εργάτης. Εβραίος από τη Θεσσαλονίκη. Στέλεχος του αρχειομαρξιστικού ρεύματος κατά τον Μεσοπόλεμο, γραμματέας της ΚΟΜΛΕΑ στη Θεσσαλονίκη, υποψήφιος βουλευτής στις επαναληπτικές εκλογές Θεσσαλονίκης το 1933. Εξέδιδε την εφημερίδα «Προλετάριος» στα ελληνικά και στη λαντίνο, και είχε ιδρύσει το «Ακαδημαϊκό Βιβλιοπωλείο». Ακροναυπλιώτης.

Νικολαΐδης Δημήτριος (Τάκης) του Παναγιώτη. Από τη Θεσσαλονίκη. Στέλεχος του ΚΚΕ. 31 χρόνων. Εξόριστος το 1935 στον Άη Στράτη. Στο υπόμνημα των εξόριστων προς την κυβέρνηση για να τους δοθεί αμνηστία υπογράφει ως υποδηματοποιός (30-11-1935). Φυλακισμένος στη συνέχεια στην Ακροναυπλία.


Σαββόπουλος Σάββας
Σάββας Σαββόπουυλος
 του Κώστα. Εργάτης μεταλλουργός. Πρόσφυγας, καταγόταν από την Καλλικράτεια Αν. Θράκης και γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1913. Από μαθητής του Γυμνασίου γίνεται μέλος της κομμουνιστικής νεολαίας στη Βέροια. Στη γ’ τάξη του Γυμνασίου Θεσσαλονίκης αποβάλλεται οριστικά για την κομμουνιστική του δράση. Από τότε δουλεύει ως εργάτης μεταλλουργός. Οργανώνει το συνδικάτο μεταλλουργών και ιδρύει το σωματείο Κλεινοποιών του οποίου εκλέγεται πρόεδρος. Στέλεχος της ΟΚΝΕ, του ΚΚΕ και του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Το 1935 εκτοπίζεται για ένα χρόνο στην Ανάφη. Τον Ιούλιο του 1937, συλλαμβάνεται, βασανίζεται στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης, και μεταφέρεται στην Ακροναυπλία από η μεταξική δικτατορία τον παρέδωσε στους Γερμανούς.

Στρατής Αλμπέρτος. Αλλού Εσδρατή Αλμπέρτος, που είναι μάλλον το σωστό. Εβραίος από τη Θεσσαλονίκη. Τσαγκάρης. Ακροναυπλιώτης.


Τσίρκας Κώστας
Κώστας Τσίρκας
 του Γιώργου. Δάσκαλος. Γεννήθηκε το 1906 στα Κρεμάνυα Άρτας. Το 1926 διορίστηκε δάσκαλος στο χωριό Κυψέλη Καστοριάς. Το 1930 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου παράλληλα με την εργασία του γράφτηκε και στη Νομική Σχολή. Μέλος του ΚΚΕ από τις αρχές του 1932, συνδικαλιστής, πρόεδρος του Συλλόγου των προοδευτικών δασκάλων «Η Αναγέννησις». Μετά την δικτατορία του Μεταξά τέθηκε σε διαθεσιμότητα, συμμετείχε στο «Αντιδικτατορικό Κίνημα Μακεδονίας» και ήταν συντάκτης της εφημερίδας «Αντιδικτατορικό Μέτωπο» και Γραμματέας των κομμουνιστών δημοσίων υπαλλήλων. Συνελήφθη με προδοσία στις 6-5-1938, μαζί με άλλους 75 υπαλλήλους και μεταφέρθηκε στην Ακροναυπλία.

Τρεις επστολές» «Πάμε στη μάχη»

Πριν εκτελεστεί άφησε τρία χαρτάκια. Ένα πέταξε δεμένο σε μαντίλι. Ένα βρέθηκε στο σακάκι του και ένα στην κουβέρτα του.

Στο πρώτο που απευθύνεται στον λαό έγραφε: «Πρωτομαγιά. Γεια σας όλοι. Πάμε στη μάχη. Κώστας Τσίρκας. 1-5-44».

Στο δεύτερο, για τους συγγενείς του, έγραφε: «Γεια και χαρά. Σας φιλώ όλους με πολλή αγάπη. Κώστας Τσίρκας. Μάρνη 52 Αθήνα».

Και στο τρίτο για τη γυναίκα του και τον γιό του: «Κατίνα, Γεωργούλη. Σας φιλώ με αγάπη. Κώστας Τσίρκας. Μάρνη 52».


Η λεζάντα της κεντρικής φωτογραφίας μας

Στη φωτο που δημοσιεύουμε από το αρχείο μας: Κρατούμενοι στην Ακροναυπλία κομμουνιστές της Θεσσαλονίκης, στελέχη όλοι του συνδικαλιστικού κινήματος, με συμμετοχή στα απεργιακά γεγονότα της 9ης τγου Μάη 1936. Καθιθστοί από αριστερά: Δημήτρης Κωνσταντινιδης, πρόεδρος του σωματειου των Τροχιοδρομικών (Τραμ), Ζαφείρης Βεκιδης, Γενικός Γραμματέας του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, Χαρφάλαμπος Μελανεφίδης, Γραμματέας της «Ενωτικής Επιτροπής» που σχηματίστηκε ύστερα από τη συνένωση των τριών Εργατικών Κέντρων της πόλης, Σάββας Σαββόπουλος, πρόεδρος του σωματείου Κλινοποιών, Νίκος Μανέκας, πρόεδρος του σωματείου οδηγών αυτοκινητων. Όρθιοι: Ανδρέας Αξαρλής, μέλος της διοίκησης του σωματείου τυπογράφων και Δημήτρης Βαλσάμης, σύμβουλος στη διοίκηση του σωματείου Οικοδόμων Θεσσαλονίκης. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν μεταξύ των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο, το οποίο μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει πάνω από 200 υπογραφές νομικών, με πρωτοβουλία Νομικών και Δικηγόρων της Πάτρας, που γνωρίζουν τον Δημήτρη Ζιαζιά. Η Συλλογή υπογραφών συνεχίζεται και αποτελεί βήμα δημόσιας στήριξης.

"Εκφράζουμε τη δημόσια και ανεπιφύλακτη συμπαράστασή μας προς τον ιατρό του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας, Δημήτρη Ζιαζιά, για τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Υπουργού Υγείας στο νοσοκομείο.
Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Δεν αφορά μία διαφωνία ή μία ένταση της στιγμής. Αφορά τον ίδιο τον πυρήνα των θεσμικών εγγυήσεων που συγκροτούν ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Το δικαίωμα της ειρηνικής διαμαρτυρίας και της ελεύθερης έκφρασης κατοχυρώνεται ρητά από το Σύνταγμα και αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτικής ελευθερίας. Η άσκησή του δεν μπορεί να μετατρέπεται, χωρίς σαφή και αποδεδειγμένη παραβατική συμπεριφορά, σε λόγο σύλληψης, δημόσιας διαπόμπευσης και ποινικοποίησης.

Η σύλληψη με χειροπέδες εντός δημόσιου νοσοκομείου, παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, συνιστά εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνο υπό αυστηρές προϋποθέσεις άμεσης και σοβαρής διατάραξης της έννομης τάξης. Εάν τέτοιες προϋποθέσεις δεν υφίστανται, τότε η πράξη αυτή υπερβαίνει τα όρια της νόμιμης κρατικής παρέμβασης και αγγίζει την αυθαιρεσία. Το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί με εντυπώσεις ούτε με επικοινωνιακές διατυπώσεις· λειτουργεί με αποδείξεις, διαδικασίες και αναλογικότητα.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί κάθε δημόσια απειλή πειθαρχικής ή υπηρεσιακής κύρωσης εκτός των θεσμικά προβλεπόμενων διαδικασιών. Οι δημόσιοι λειτουργοί, και ιδίως οι ιατροί του ΕΣΥ που υπηρετούν σε συνθήκες αυξημένης κοινωνικής πίεσης, δεν τελούν υπό καθεστώς προσωπικής εξάρτησης από πολιτικά πρόσωπα. Υπόκεινται μόνο στον νόμο και στις προβλεπόμενες πειθαρχικές εγγυήσεις. Η επίκληση της εξουσίας ως μέσου εκφοβισμού δεν συνάδει με δημοκρατική διοίκηση.

Το δημόσιο νοσοκομείο είναι χώρος περίθαλψης, ανθρώπινης αξιοπρέπειας και κοινωνικής αλληλεγγύης. Η μετατροπή του σε πεδίο επίδειξης κατασταλτικής ισχύος υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και δημιουργεί επικίνδυνα προηγούμενα. Η διαφωνία με κυβερνητικές πολιτικές δεν αποτελεί απειλή για τη δημοκρατία, αλλά, αντίθετα, αποτελεί προϋπόθεση της ζωντάνιας της.

Ζητούμε την πλήρη και χωρίς αποσπασματικότητα δημοσιοποίηση του οπτικοακουστικού υλικού που καταγράφει τα γεγονότα, καθώς και κάθε νόμιμη διερεύνηση με σεβασμό στις εγγυήσεις της δίκαιης διαδικασίας. Η διαφάνεια είναι το μόνο αντίδοτο στην πόλωση και στην αυθαιρεσία.

Δηλώνουμε ότι η υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν είναι κομματική επιλογή αλλά θεσμική υποχρέωση. 

Όταν η διαμαρτυρία αντιμετωπίζεται ως αδίκημα και η κριτική ως απειλή, η δημοκρατία συρρικνώνεται. 

Όταν δημόσιοι λειτουργοί στοχοποιούνται για τη συμμετοχή τους σε ειρηνική κινητοποίηση, το μήνυμα που εκπέμπεται αφορά ολόκληρη την κοινωνία.

Στεκόμαστε, λοιπόν, δίπλα στον Δημήτρη Ζιαζιά όχι ως πρόσωπο αλλά ως φορέα ενός δικαιώματος που μας αφορά όλους. Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφής αυθαιρεσία. Γιατί το κράτος δικαίου δεν είναι διακοσμητική αρχή αλλά είναι το όριο της εξουσίας και η εγγύηση της ελευθερίας.

"Κατάλογος υπογραφόντων-ουσών:

1. Αγγελίδης Θεοχάρης
2. Αγγέλου Κάτια
3. Αδαμάκη Μαρία
4. Αδαμίδης Σωτήριος
5. Αθανασοπούλου Ελένη
6. Αλεξάκης Γιάννης
7. Αλεξίου Δημήτρης
8. Αμμάρι Μαρία
9. Αμπατζής Θάνος
10. Αναμουρλόγλου Χρήστος
11. Ανανιάδου Γεωργία
12. Αναστασοπούλου Χρυσάνθη
13. Ανδρουλακάκης Μάνος
14. Αντωνάτου Βάσω
15. Αποστολάκη Μαρία
16. Αραμπατζή Βασιλική
17. Αρβανίτης Αλέξανδρος
18. Αφαλωνιάτης Νίκος
19. Βαρδαλά Έλενα
20. Βαριτάκη Γεωργία
21. Βασιλείου Μαριάννα
22. Βεληβασάκη Μελπομένη
23. Βιτσίνι Κατερίνα
24. Βλαχοπούλου Ειρήνη
25. Βόγκας Νικόλαος
26. Βουλημενέα Χριστίνα
27. Βουρεξάκη Μαρία
28. Βυτόγιαννη Ελένη
29. Γαζέπη Εύα
30. Γεράνη Αγγελική
31. Γεωργακοπουλου Βασιλική
32. Γεωργαλιού Σταυρούλα
33. Γεωργιάδου Αικατερίνη
34. Γεωργίου Μαίρη
35. Γεωργόπουλος Γιώργος
36. Γιαννοπούλου Αθανασία
37. Γκέστα Ειρήνη (Συμβολαιογράφος)
38. Γκίκας Γιώργος
39. Γκόγκα Θεοδώρα
40. Γοριδάρη Μαρία
41. Γρανιτσιώτη Έφη
42. Γράψας Ηρακλής
43. Δαλακιουρίδου Αφροδίτη
44. Δανελάτου Αθανασία
45. Δαριβιανάκη Ειρήνη
47. Δουμούρας Θεόδωρος
48. Δούση Ευθυμία
49. Δρακοπούλου Βάσω
50. Ευαγγελοπούλου Θεοφανώ
51. Ζαρίφη Άννα
52. Ζορμπά Αθανασία
53. Ζούμπος Σπύρος
54. Ζουρτσάνου Κατερίνα
55. Ηλιόπουλος Παναγιώτης
56. Θανοπούλου Ζωή
57. Θεοδωράκη Δέσποινα
58. Θεοφανούδη Μαρία
59. Καλαϊτζάκης Εμμανουήλ
60. Καλαϊτζής Δημήτρης
61. Καλλία Ελένη
62. Καλμούκης Θεόδωρος
63. Καλογεροπούλου Λουκία
64. Καλομοίρη Κατερίνα
65. Καμπαγιάννης Αθανάσιος
66. Καούρη Νικολέτα
67. Καραγιαννάκη Αθανασία
68. Καραμούζης Φίλιππος
69. Καραμπελιάς Ηλίας
70. Καραμπέρη Όλγα
71. Καραστέργιου Ελένη
72. Καρκάς Ευθύμιος
73. Καρρά Νατάσα,
74. Καρτάνου Παρασκευή
75. Καρτσωνάκη Προξενία
76. Κατσανεβάκη Αναστασία
77. Κατσαρομήτρου Δήμητρα
78. Κατσιγιάννη Βασιλική
79. Κατσίκη Βασιλική
80. Κατσούγκρη Δέσποινα
81. Καχριμάνης Παναγιώτης
82. Κεράσσου Μαριάννα
83. Κίζου Μαρία
84. Κοκκοράκη Δήμητρα
85. Κοντάκη Ευαγγελία
86. Κοντέση Ελένη
87. Κοσμά Αλεξάνδρα
88. Κοτσιώνη Δανάη
89. Κουμή Νικολέτα
90. Κουντουρούδας Μάρκος
91. Κουρλέση Μαγδαληνή
92. Κουρουνδής Χαράλαμπος
93. Κουτρούμπα Ελένη
94. Κριθινάκη Βέρα,
95. Κριθινίδη Ιωάννα
96. Κωνσταντινίδου Άννα
97. Κωνσταντινίδου Άννα-Μαρία
98. Κωνσταντίνου Αναστασία
99. Κωστόγλου Βούλα
100. Λαγού Νάντια
101. Λαζαρίδης Χαράλαμπος
102. Λαζαρίδου Λεμονιά
103. Λάμα Ζωή
104. Λεγοντή Ματίνα
105. Λεντάκης Ανδρέας
106. Λιακώνη Ευαγγελία
107. Λιόντου Αλεξάνδρα
108. Λότσιου Γιώτα
109. Λυδάκης Χριστόφορος
110. Μακρή Αφροδίτη
111. Μακρόγλου Ευκλείδης
112. Μαλάμης Βαγγέλης
113. Μάνθου Ιφιγένεια
114. Μανιαδάκης Νίκος
115. Μαντζαβάς Γιώργος
116. Μαράκη Μαρία
117. Μαργαριτίνη Ειρήνη
118. Μαρκετάκη Μαρία
119. Μαρκετάκη Πελαγία
120. Μαρκογιαννάκης Μανώλης
121. Μαστροπέρρου Λουκία
122. Μεγάλος Δημήτρης
123. Μέλλιου Καλλιθέα (Έλλη)
124. Μητσιοπούλου Βένια
125. Μητσόπουλας Μάκης
126. Μιχαλοπούλου Κλαίρη
127. Μιχελή Αθανασία
128. Μουγκαράκη Έφη
129. Μουγκογιάννη Αθηνά
130. Μουχλιανίτης Κωνσταντίνος
131. Μπαράκος Νικόλαος
132. Μπαρζού Ασημίνα
133. Μπουγέλη Αντωνία
134. Μπουδάκη Φωτεινή
135. Μπούμπουλα Έφη
136. Μπρεκάση Αντωνία
137. Ναζίρη Φωτεινή
138. Νούσκαλης Γιώργος (καθηγητής Πανεπιστημίου)
139. Ντάλλη Θεοδώρα
140. Ντερέκης Πέτρος
141. Ξαγοράρης Χρήστος
142. Ξένος Αναστάσιος
143. Ξεπαπαδέα Νατάσα
144. Παλαμιώτης Φώτης
145. Παλτόγλου Φωτεινή
146. Παναγιωτοπούλου Αγγελική
147. Παπαγεωργίου Αλεξάνδρα
148. Παπαδημητρίου Θάνος
149. Παπαδόπουλος Αθανάσιος
150. Παπαδόπουλος Γιάννης-Μωυσής
151. Παπαδόπουλος Πέτρος
152. Παπαδοπούλου Χρυσούλα
153. Παπαθανασίου Νικόλαος
154. Παπαθεοδώρου Παρασκευή
155. Παπαϊωάννου Άννα
156. Παπαλού Ευτυχία
157. Παπαμήτσου Μαρία
158. Παπαμητροπούλου Μαργαρίτα
159. Παπασάββα Ειρήνη
160. Παπουτσής Ερμής
161. Παρασκευόπουλος Νίκος
162. Παρασκευοπούλου Ελένη
163. Παρλιάρα Κική
164. Παρχαρίδη Αντιγόνη
165. Πατούχα Κωστούλα
166. Πεγλερίδης Δημήτριος
167. Πεδιαδιτάκη Ελένη
168. Περιβολάρης Παναγιώτης
169. Πιτσινής Σπύρος
170. Πλιακογιάννης Δημήρης
171. Πολυχρονόπουλος Γεώργιος
172. Ραγιά Ελένη, (συμβολαιογράφος)
173. Ραφαηλίδου Σοφία,
174. Ρέγκλης Ανδρέας
175. Ρήγας Δημήτριος
176. Ριζογιάννη Άννυ
177. Ρώση Ιουλία
178. Σαββίδου Χαραλαμπία
179. Σεμερτζιάν Έλλη
180. Σοφία Σιώμου
181. Σκανδάμης Μαρίνος
182. Σκουτέρη Αλεξάνδρα
183. Σόβολου Ελένη
184. Σπανός Νίκος
185. Σπυριδώνου Ελένη
186. Σπυριδώνου Νεφέλη
187. Σπυρόπουλος Πανάγος
188. Σπυροπούλου Νικολέτα
189. Στεντούμη Ιωάννα
190. Στεφανίδου Ευαγγελία
191. Στέφου Μαρία
192. Συμεωνίδης Μανώλης
193. Σωμαρά Έφη
194. Ταγαρούλιας Λογοθέτης
195. Ταμπέκου Ανδρονίκη
196. Τζαβάρας Χρήστος
197. Τζομπανάκης Στέλιος
198. Τρυφωνίδου Χρύσα
199. Τσαγκαρίδης Άρης
200. Τσαλουχίδη Ειρήνη-Μαρία
201. Τσαούσογλου Δημήτρης
202. Τσέλιου Γιώτα
203. Τσες Γιώργος
204. Τσιγαρίδας Βασίλης
205. Τσίμα Ανθή
206. Τσούκαλης Κωνσταντίνος
207. Φαράζη Αθηνά
208. Φιλιπποπούλου Ασημίνα
209. Φοροπούλου Χριστίνα
210. Φουτούλη Μπέτυ
211. Φραγκιουδάκης Στέλιος
212. Χανή Σοφία
213. Χαριτάκης Εμμανουήλ
214. Χασιώτη Χρυσούλα
215. Χατζηδημητρίου Κάτια
216. Χατζηιωαννίδου Δέσποινα
217. Χουβαρδά Σοφία
218. Χριστόπουλος Φάνης
219. Χρόνη Γεωργία



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Άρειος Πάγος παρεμβαίνει για να «στηρίξει» ανακριτές και εισαγγελείς, οι οποίοι έχουν επιστρατευθεί στη διαδικασία συγκάλυψης της αλήθειας για το έγκλημα των Τεμπών.
Εκεί κατάντησαν τη χώρα! Οι θεσμοί να προστατεύουν μια υπόλογη και εγκληματική κυβέρνηση, που δολοφονεί με τη βαθιά διαφθορά της και μετά στρατολογεί μια ολόκληρη «συμμορία» για να μπαζώσει τις ευθύνες μαζί με τα συντρίμμια.
Στο έγκλημα των Τεμπών, μια επιχείρηση κρατικής ομερτά οργάνωσε την ιερόσυλη ταφή της αλήθειας, πριν καν στεγνώσει το αίμα στις ράγες. Μια επιχείρηση που συνεχίζεται μέχρι σήμερα με τις εκταφές-ντροπή, οι οποίες προσβάλλουν βάναυσα τη μνήμη των αδικοχαμένων νεκρών μας.
Και τώρα, η απόλυτη ύβρις! Εκταφή με απαγόρευση των εξετάσεων που θα δείξουν τι έκαψε τα παιδιά μας! Για να μη μάθουμε ποτέ τι τα απανθράκωσε και, κυρίως, για να μην κάτσουν στο σκαμνί οι δολοφόνοι. Τέτοια ασυδοσία! Τόσος δόλος!
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΙ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ για να καταστρέψει τα τελευταία στοιχεία που μπορούν να φέρουν την αλήθεια στο φως και να οδηγήσουν τους ενόχους στη φυλακή! Γιατί εκεί θα καταλήξει η εγκληματική συμμορία: ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ!
Αυτή τη φορά δεν έχουν απέναντί τους κόμματα. Έχουν γονείς. Έχουν ΠΟΛΙΤΕΣ. Δεν υπολόγισαν το μέγεθος της αγάπης του γονιού. Δεν κατάλαβαν πως αυτός που έχασε τα πάντα, δεν φοβάται τίποτα και κανέναν. Η ορμή των γονιών και των πολιτών είναι η μόνη δύναμη που θα γκρεμίσει το τείχος της διαφθοράς τους.
Η αλήθεια δεν θα μπαζωθεί. Αυτή τη φορά, θα λάμψει!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Ουγγαρία και η Σλοβακία αντιτίθενται στον πόλεμο μεσολάβησης της Δύσης στην Ουκρανία. Και οι δύο χώρες συνεχίζουν να λαμβάνουν ρωσικό πετρέλαιο μέσω του αγωγού Ντρούζμπα μέσω της Ουκρανίας. Και οι δύο χώρες αντιτίθενται στην ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ.

Ο υπηρεσιακός πρόεδρος της Ουκρανίας, Βλαντιμίρ Ζελένσκι, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί μια ρωσική επίθεση τον Ιανουάριο στις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας, η οποία, όπως ισχυρίστηκε, προκάλεσε ζημιές στον αγωγό Ντρούζμπα, για να εμποδίσει την περαιτέρω μεταφορά ρωσικού αργού πετρελαίου στην Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Πρόκειται για μια προφανή προσπάθεια εκβιασμού αυτών των χωρών. Τον Αύγουστο του 2025, η Ουκρανία είχε επιχειρήσει ένα παρόμοιο σχέδιο, αφού η ίδια είχε καταστρέψει έναν σταθμό άντλησης πετρελαίου Ντούρζμπα στη Ρωσία.

Ωστόσο, από ενεργειακής άποψης, η Ουκρανία βρίσκεται σε ένα θερμοκήπιο. Λαμβάνει το απαραίτητο καύσιμο ντίζελ από την Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Ένα μεγάλο μέρος των εισαγωγών ηλεκτρικής ενέργειας, που είναι περισσότερο απαραίτητες τώρα από ποτέ, προέρχεται από αυτές τις χώρες.

Στα μέσα Φεβρουαρίου, ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, επισκέφθηκε την Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Έδωσε το πράσινο φως για αντίποινα για τις ουκρανικές απόπειρες εκβιασμού και εμπόδισε την ΕΕ να παρέμβει στην υπόθεση. Η κατάσταση έχει κλιμακωθεί από εκεί και πέρα.

Ας παρακολουθήσουμε την εξέλιξη της ιστορίας...

Η ουκρανική Naftogaz αναφέρει ότι η Ρωσία έπληξε εγκαταστάσεις της στη δυτική Ουκρανία – Reuters , 27 Ιανουαρίου 2026

Η επίθεση της Ρωσίας κατέστρεψε τον αγωγό που μετέφερε το δικό της πετρέλαιο στην Ευρώπη, λέει η Ουκρανία – Reuters , 12 Φεβρουαρίου 2026

Η ρωσική επίθεση του περασμένου μήνα στον ουκρανικό κλάδο του σοβιετικού αγωγού πετρελαίου Ντρούζμπα σταμάτησε τη διαμετακόμιση ρωσικού πετρελαίου προς την Ανατολική Ευρώπη, δήλωσε την Πέμπτη ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας Αντρέι Σιμπίχα.

Ο Ρούμπιο επισκέπτεται τη Σλοβακία και την Ουγγαρία για να ενισχύσει τους δεσμούς με τους ηγέτες που τάσσονται υπέρ του Τραμπ – France24 , 15 Φεβρουαρίου 2026

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, δεσμεύτηκε να εμβαθύνει τη συνεργασία με την κεντρική Ευρώπη την Κυριακή, ξεκινώντας ένα ταξίδι στη Σλοβακία και την Ουγγαρία, των οποίων οι συντηρητικοί ηγέτες έχουν θερμούς δεσμούς με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Στη Σλοβακία, η οποία, όπως και η Ουγγαρία, βασίζεται στο ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο και έχει εύθραυστες σχέσεις με την υπόλοιπη ΕΕ, ο Ρούμπιο συζήτησε για την ενέργεια και την άμυνα με τον πρωθυπουργό Ρόμπερτ Φίκο και τον πρόεδρο Πέτερ Πελεγκρίνι.

Διακόπηκε η προμήθεια πετρελαίου προς Ουγγαρία και Σλοβακία μετά από ζημιά στον αγωγό Druzhba – Moscow Times , 16 Φεβρουαρίου 2026

Οι ροές πετρελαίου προς την Ουγγαρία και τη Σλοβακία μέσω του ρωσικού αγωγού Ντρούζμπα έχουν σταματήσει μετά από ρωσική αεροπορική επιδρομή που προκάλεσε ζημιά στον αγωγό σε ουκρανικό έδαφος, αφήνοντας τα δύο κράτη μέλη της ΕΕ, τα οποία δεν έχουν πρόσβαση σε ακτοπλοϊκές εισαγωγές, να αναζητούν εναλλακτικές οδούς για το ρωσικό αργό πετρέλαιο, παρά την απαγόρευση των Βρυξελλών στις εισαγωγές μέσω θαλάσσης.
...
Δεν υπήρξαν παραδόσεις ρωσικού πετρελαίου στην Ουγγαρία και τη Σλοβακία τον Φεβρουάριο, ανέφερε το Bloomberg.
...
Τη Δευτέρα [16 Φεβρουαρίου], ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών Πέτερ Σιγιάρτο κατηγόρησε την Ουκρανία ότι δεν κατάφερε να επαναλάβει τη διαμετακόμιση για πολιτικούς λόγους , ...

Η Σλοβακία απειλεί την Ουκρανία με αντίποινα για τον αποκλεισμένο αγωγό – Kyiv Post , 18 Φεβρουαρίου 2026

Ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας απείλησε την Τετάρτη να διακόψει την παροχή έκτακτης ηλεκτρικής ενέργειας στην Ουκρανία εάν η γειτονική της χώρα δεν επαναλειτουργήσει έναν αγωγό που μεταφέρει ρωσικό πετρέλαιο στη Σλοβακία και την Ουγγαρία.
...
Ο [Πρωθυπουργός Ρόμπερτ] Φίτσο, επικαλούμενος σλοβακικές μυστικές υπηρεσίες, δήλωσε ότι οι εργασίες επισκευής είχαν ολοκληρωθεί. Κατηγόρησε την Ουκρανία ότι μπλοκάρει τις προμήθειες ως «όπλο εκβιασμού» κατά της Ουγγαρίας, η οποία αντιτίθεται στην ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η ΕΕ εξετάζει επείγοντα μέτρα για την αποκατάσταση της ροής του ρωσικού πετρελαίου μέσω του αγωγού Druzhba – RFL/RE  μέσω OilPrice , 18 Φεβρουαρίου 2026

Μια εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επιβεβαίωσε στις 17 Φεβρουαρίου ότι οι Βρυξέλλες ήταν σε επαφή με την Ουκρανία σχετικά με τον αγωγό Ντρούζμπα που έχει υποστεί ζημιές από τα τέλη Ιανουαρίου, εμποδίζοντας τη ροή ρωσικού πετρελαίου προς την Ουγγαρία και τη Σλοβακία.

«Είμαστε σε επαφή με την Ουκρανία σχετικά με το χρονοδιάγραμμα για την επισκευή του αγωγού πετρελαίου Ντρούζμπα και πόσο γρήγορα θα μπορούσε να τεθεί σε λειτουργία», δήλωσε η Άννα-Κάισα Ίτκονεν σε δημοσιογράφους στις Βρυξέλλες, προσθέτοντας ότι η εκτελεστική εξουσία της ΕΕ είναι έτοιμη να συγκαλέσει μια ομάδα έκτακτης ανάγκης συντονισμού με τα εμπλεκόμενα μέρη για να συζητήσουν εναλλακτικές οδούς εφοδιασμού καυσίμων.

Η Ουγγαρία και η Σλοβακία σταματούν τις εξαγωγές ντίζελ προς την Ουκρανία εν μέσω διαμάχης για τη διαμετακόμιση πετρελαίου – Euronews , 19 Φεβρουαρίου 2026

Η Ουγγαρία και η Σλοβακία ανακοίνωσαν την Τετάρτη ότι θα αναστείλουν τις εξαγωγές ντίζελ προς την Ουκρανία εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων σχετικά με τις παραδόσεις πετρελαίου, λέγοντας ότι πρέπει να εξασφαλίσουν τον ενεργειακό τους εφοδιασμό για να αντικαταστήσουν τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου μέσω του κατεστραμμένου αγωγού Ντρούζμπα - με την Ουγγαρία να κατηγορεί επίσης την Ουκρανία για πολιτικό εκβιασμό και παρέμβαση.
...
« Οι παραδόσεις καυσίμου ντίζελ στην Ουκρανία έχουν σταματήσει. Και οι παραδόσεις καυσίμου ντίζελ στην Ουκρανία δεν θα ξαναρχίσουν μέχρι οι Ουκρανοί να ξαναρχίσουν τις παραδόσεις αργού πετρελαίου μέσω του αγωγού Ντρούζμπα προς την Ουγγαρία», δήλωσε ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών Πέτερ Σιγιάρτο.

Η Ουγγαρία μπλοκάρει το δάνειο 90 δισεκατομμυρίων ευρώ της ΕΕ προς την Ουκρανία, απαιτώντας ρωσικό πετρέλαιο ενόψει της επετείου του πολέμου – Kyiv Independent , 20 Φεβρουαρίου 2026

Η Ουγγαρία ανακοίνωσε στις 20 Φεβρουαρίου ότι θα μπλοκάρει το δάνειο των 90 δισεκατομμυρίων ευρώ της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Ουκρανία, μέχρι να ξαναρχίσει η ροή ρωσικού πετρελαίου μέσω του κατεστραμμένου αγωγού Ντρούζμπα.
...
«Μπλοκάρουμε το δάνειο των 90 δισεκατομμυρίων ευρώ της ΕΕ προς την Ουκρανία μέχρι να ξαναρχίσει η διαμετακόμιση πετρελαίου προς την Ουγγαρία μέσω του αγωγού Ντρούζμπα», δήλωσε ο Ούγγρος υπουργός Εξωτερικών Πέτερ Σιγιάρτο στο X.

Η Σλοβακία απειλεί να διακόψει την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στην Ουκρανία από τις 23 Φεβρουαρίου – Ukrainska Pravda , 21 Φεβρουαρίου 2026

Ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας, Ρόμπερτ Φίτσο, δήλωσε ότι θα κινηθεί για να σταματήσει τις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας του προς την Ουκρανία, εκτός εάν το Κίεβο επαναφέρει τη διαμετακόμιση ρωσικού πετρελαίου προς τη Σλοβακία έως τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου.
...
Ο Φίτσο δήλωσε ότι, εκτός εάν η Ουκρανία επαναλάβει τη διαμετακόμιση ρωσικού πετρελαίου προς τη Σλοβακία έως τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου, η οποία προηγουμένως διοχετευόταν μέσω του κατεστραμμένου αγωγού Ντρούζμπα, θα «δώσει εντολή στις αρμόδιες σλοβακικές εταιρείες να αναστείλουν τις έκτακτες προμήθειες ηλεκτρικής ενέργειας προς την Ουκρανία την ίδια ημέρα».
...
Οι εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας από τη Σλοβακία στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2026 αποτελούσαν περίπου το 18% της συνολικής δομής εισαγωγών της Ουκρανίας.

Η Ουκρανία ήλπιζε ότι η ΕΕ θα υποστήριζε την απόπειρα εκβιασμού της εναντίον της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας. Αλλά η υποστήριξη του Ρούμπιο επέτρεψε σε αυτές τις χώρες να αντεπιτεθούν. (Ο Λευκός Οίκος έχει βαρεθεί την ιδιότροπη συμπεριφορά του Ζελένσκι και το προφανές μπλοκάρισμα των ειρηνευτικών συνομιλιών με τη Ρωσία, οι οποίες υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ.)

Ο Ζελένσκι βρίσκεται τώρα σε δύσκολη θέση. Μπορεί να κρατήσει κλειστό τον αγωγό Ντρούζμπα και να βλάψει την Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Αλλά αν κάνει κάτι τέτοιο, θα επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την ήδη άσχημη κατάσταση του ενεργειακού εφοδιασμού στη χώρα του.

Η διαίσθησή μου είναι ότι μέχρι τη Δευτέρα το πετρέλαιο θα ρέει ξανά από τη Ρωσία μέσω Ουκρανίας προς τα διυλιστήρια στην Ουγγαρία και τη Σλοβακία. Στο μυαλό του κοινού, η απόπειρα εκβιασμού θα προστεθεί στις συσσωρευμένες αποτυχίες του.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από τον Γκριγκόρι Ταρασένκο

Αυτή τη στιγμή, οι αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή βρίσκονται σε υψηλή επιφυλακή και αναμένουν την άφιξη, εντός μίας έως δύο εβδομάδων, μιας δεύτερης ομάδας κρούσης αεροπλανοφόρων, με επικεφαλής το πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford (CVN-78), πριν ξεκινήσουν μια νέα επίθεση εναντίον του Ιράν. Ο αμερικανικός τύπος είναι επίσης πεπεισμένος ότι θα πραγματοποιηθεί πλήγμα σε ιρανικό έδαφος και ότι, αυτή τη φορά, οι μάχες θα μπορούσαν να παραταθούν.

Για παράδειγμα, οι New York Times (NYT), επικαλούμενοι πηγές του Πενταγώνου, ανέφεραν ότι η εκκένωση αμερικανικών στρατευμάτων από βάσεις σε αρκετές χώρες του Περσικού Κόλπου, σε κοντινή απόσταση από το Ιράν, αποτελεί έμμεση ένδειξη ενός επικείμενου νέου πολέμου στην περιοχή μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ αφενός και του Ιράν αφετέρου. Αυτή η εκκένωση στοχεύει στην αποτροπή μιας προληπτικής επίθεσης ή ιρανικών αντιποίνων. Ωστόσο, δεν βρίσκονται σε εξέλιξη εκκενώσεις στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ή στη Σαουδική Αραβία.

Σύμφωνα με τους New York Times , εκατοντάδες Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν ήδη εγκαταλείψει την αεροπορική βάση Al Udeid στο Κατάρ, καθώς και αρκετές εγκαταστάσεις στο Μπαχρέιν όπου σταθμεύουν μονάδες του 5ου Στόλου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Συνολικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν περίπου 40.000 στρατιωτικούς που έχουν αναπτυχθεί σε διάφορες βάσεις στη Μέση Ανατολή.

Η πηγή της δημοσίευσης διευκρίνισε ότι το Πεντάγωνο ανησυχεί για τους ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους, γι' αυτό και η Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (USCENTCOM) προσπαθεί να διατηρήσει τον στόλο και άλλες μονάδες σε σημαντική απόσταση από το Ιράν, προκειμένου να έχει χρόνο να αντιδράσει και να τις προστατεύσει από μια πιθανή επίθεση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Αμερικανοί έχουν συγκεντρώσει 17 πολεμικά πλοία και σκάφη υποστήριξης κοντά στο Ιράν, και αυτός ο αριθμός θα μπορούσε σύντομα να φτάσει τα 25, αντιπροσωπεύοντας το ένα τρίτο του συνόλου των ναυτικών δυνάμεων των ΗΠΑ που έχουν αναπτυχθεί παγκοσμίως εκτός των χωρικών υδάτων των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα, τουλάχιστον 100 μαχητικά αεροσκάφη και βομβαρδιστικά της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (F-35, F-22, F-15 και F-16) σταθμεύουν σε αεροπορικές βάσεις στην Ιορδανία (Muwaffaq Salti), τη Σαουδική Αραβία (Eskan Village) και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Al Dhafra). Έχουν επίσης αναπτυχθεί τουλάχιστον 80 αεροσκάφη δεξαμενόπλοιων (KC-135R Stratotanker, KC-46 Pegasus και KC-10 Extender).

Πηγή: Ρεπόρτερ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σχεδόν ογδόντα δύο χρόνια από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, οι τελευταίες τους στιγμές αποκτούν, για πρώτη φορά, πρόσωπο, με διεθνή Μέσα Ενημέρωσης να κάνουν εκτενείς αναφορές και αφιερώματα στην πρόσφατη ανακάλυψη των φωτογραφιών τους λίγο πριν από το απόσπασμα.

Με το αφιέρωμα υπό τον τίτλο «Τώρα μπορούμε να δούμε το θάρρος τους», ο Guardian αναδεικνύει τη διεθνή διάσταση μιας ανακάλυψης που έχει αφήσει ισχυρό συγκινησιακό, ιστορικό και πολιτικό αποτύπωμα στην Ελλάδα: τις άγνωστες έως σήμερα φωτογραφίες της 1ης Μαΐου 1944, που αποτυπώνουν τους μελλοθάνατους να βαδίζουν με το κεφάλι ψηλά προς το εκτελεστικό απόσπασμα

Οι εικόνες, οι οποίες εμφανίστηκαν αιφνιδιαστικά προς πώληση στο διαδίκτυο και πλέον βρίσκονται σε διαδικασία απόκτησης από το ελληνικό κράτος, θεωρούνται τεκμήρια υψίστης ιστορικής σημασίας.

Δεν καταγράφουν απλώς ένα από τα πιο εμβληματικά εγκλήματα της ναζιστικής Κατοχής, αλλά επαναφέρουν με οπτική αμεσότητα μια στιγμή που έχει χαραχθεί βαθιά στη συλλογική μνήμη.

Αναλυτικά το άρθρο του Guardian

Στο γεμάτο βιβλία γραφείο του, ο Βαγγέλης Σακκάτος επεξεργάζεται τις εικόνες με τους άνδρες παραταγμένους μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Οι εκτελέσεις της Πρωτομαγιάς του 1944 τον στοιχειώνουν από τότε που ήταν παιδί. «Ο ηρωισμός τους ήταν θρυλικός», λέει ο βετεράνος της Aριστεράς, καρφώνοντας το βλέμμα του στις φωτογραφίες που κυριαρχούν τις τελευταίες ημέρες στον ελληνικό Τύπο, προκαλώντας οργή αλλά και δέος. «Τα χρόνια μπορεί να πέρασαν, αλλά δεν έχω ξεχάσει».

Στα 96 του χρόνια, ο Σακκάτος δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα ερχόταν η στιγμή που θα μπορούσε να «δώσει πρόσωπο» στους πρωταγωνιστές μιας τραγωδίας που έμελλε να καταγραφεί ως μία από τις πιο φρικτές θηριωδίες της ναζιστικής Κατοχής. Οι 200 κομμουνιστές, που εκτελέστηκαν με ριπές πολυβόλων στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, σε απόσταση μικρότερη των 2 χλμ από το διαμέρισμά του στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας, έχασαν τη ζωή τους σε αντίποινα για τη φονική ενέδρα κομμουνιστών ανταρτών σε Γερμανό στρατηγό λίγες ημέρες νωρίτερα.

Οι φωτογραφίες δείχνουν τους άνδρες να βαδίζουν προς το σημείο εκτέλεσης στην Αθήνα, με το κεφάλι ψηλά και να κοιτούν ευθεία στον φακό, φαινομενικά ατρόμητοι. Σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες, προχωρούσαν προς τον θάνατο τραγουδώντας αντάρτικα τραγούδια, σε μια ύστατη πράξη αντίστασης. «Αυτό ακούγαμε πάντα», λέει ο Σακκάτος, ο οποίος επί χρόνια αγωνίστηκε μαζί με άλλους αριστερούς για την ανέγερση μνημείου προς τιμήν τους. «Και τώρα μπορούμε να δούμε το θάρρος τους με τα ίδια μας τα μάτια».

Μέχρι την περασμένη εβδομάδα, όταν οι φωτογραφίες αναρτήθηκαν προς πώληση στο eBay από τον Τιμ ντε Κρεν, Βέλγο συλλέκτη που ειδικεύεται σε αντικείμενα του Τρίτου Ράιχ, δεν ήταν γνωστό αν υπήρχαν αυτά τα ντοκουμέντα.

Ελλείψει οπτικών τεκμηρίων, οι τελευταίες στιγμές των κομμουνιστών είχαν καταγραφεί κυρίως μέσα από τα χειρόγραφα σημειώματα που είχαν πετάξει από τα φορτηγά, καθώς μεταφέρονταν προς την εκτέλεση από το Μπλοκ 15, το διαβόητο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, στα δυτικά προάστια της Αθήνας, όπου κρατούνταν πολιτικοί κρατούμενοι.

Την Παρασκευή, ύστερα από ημέρες έντονων αντιδράσεων που προκάλεσε η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών, το υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε ότι υπέγραψε προκαταρκτική συμφωνία με τον Ντε Κρεν για την αγορά τους, αφού ο συλλέκτης τις απέσυρε από την πλατφόρμα. Τα αντίτυπα, τα οποία φέρεται να έχουν ληφθεί από τον Χέρμαν Χόιερ, υπολοχαγό της Βέρμαχτ, συνιστούν «μνημείο εξαιρετικής ιστορικής σημασίας», όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση.

Ελάχιστα γεγονότα στη συλλογική μνήμη μιας χώρας που υπέμεινε περισσότερα από τρία χρόνια γερμανικής κατοχής έχουν ασκήσει τόσο ισχυρή επιρροή. Οι εκτελέσεις της Πρωτομαγιάς – που θεωρούνται κορυφαία στιγμή της κομμουνιστικής αντίστασης κατά των ναζί – ενέπνευσαν μερικούς από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες δημιουργούς. Ποιητές, στιχουργοί, ζωγράφοι και κινηματογραφιστές έχουν αντλήσει έμπνευση από ένα επεισόδιο που έκτοτε έχει χαραχθεί βαθιά στη λαϊκή συνείδηση.

«Είναι άλλο να ακούς για τη γενναιότητά τους και άλλο να τη βλέπεις», δήλωσε ο Γιάννης Έρης, εθελοντής του Κομμουνιστικού Κόμματος που ξεναγεί επισκέπτες στο Σκοπευτήριο και στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης της Καισαριανής. «Τώρα γνωρίζουμε ότι στάθηκαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα όχι μόνο με τεράστια υπερηφάνεια, αλλά υψώνοντας και τις γροθιές τους. Το προηγούμενο βράδυ είχαν φροντίσει να πλυθούν και να ξυριστούν. Δεν φοβήθηκαν αυτό που επρόκειτο να συμβεί. Το αντιμετώπισαν ως τιμή».

Οι εκτελέσεις σημειώθηκαν μερικούς μήνες πριν από την αποχώρηση των ηττημένων πλέον δυνάμεων του Χίτλερ από την Ελλάδα, τον Οκτώβριο του 1944, περισσότερο από τρία χρόνια μετά την είσοδο της Βέρμαχτ στην Αθήνα και τέσσερα χρόνια αφότου ο Μπενίτο Μουσολίνι διέταξε την εισβολή στην Ελλάδα από την κατεχόμενη από τους Ιταλούς Αλβανία.

Ο Χέρμαν Χόιερ, που υπηρετούσε στην Ελλάδα από το 1943, εκτιμάται ότι ανήκε σε μονάδα που είχε αποσταλεί από το υπουργείο Διαφώτισης και Προπαγάνδας του Γιόζεφ Γκέμπελς, με αποστολή την καταγραφή της καθημερινής ζωής στα κατεχόμενα εδάφη. «Οι εικόνες μάς επιτρέπουν να πλαισιώσουμε το δράμα της κατεχόμενης Ελλάδας και μέσα από το βλέμμα του κατακτητή», ανέφερε σε δήλωσή της η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη.

Η συλλογή εκτιμάται ότι περιλαμβάνει συνολικά 262 φωτογραφίες, ορισμένες από τις οποίες φέρουν τη χειρόγραφη ένδειξη «Aten 1.5.44» – την ημερομηνία της σφαγής.

Έλληνες ιστορικοί, οι οποίοι επί χρόνια επισημαίνουν τη φτωχή αρχειακή τεκμηρίωση της περιόδου, χαρακτηρίζουν τις εικόνες εξαιρετικής σημασίας, τονίζοντας ότι η απρόσμενη ανακάλυψή τους δεν θα ενισχύσει μόνο την έρευνα γύρω από τα εγκλήματα της ναζιστικής εποχής, αλλά θα «δημιουργήσει» χώρο για ευρύτερη συζήτηση σχετικά με τον αιματηρό Εμφύλιο Πόλεμο του 1946-49 που ακολούθησε την απελευθέρωση της χώρας.

Για δεκαετίες, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) ήταν εκτός νόμου και η μνήμη γεγονότων όπως οι εκτελέσεις της Πρωτομαγιάς παρέμενε απαγορευμένη, εν μέρει επειδή η πρόσβαση σε χώρους όπως το Σκοπευτήριο της Καισαριανής ήταν περιορισμένη. Μέχρι την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας το 1974, διαδοχικές δεξιές κυβερνήσεις περιθωριοποιούσαν τον ρόλο που διαδραμάτισε η αριστερά στην Αντίσταση κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τις τελευταίες ημέρες, συγγενείς θυμάτων που αναγνώρισαν προγόνους τους στις φωτογραφίες έχουν βγει δημόσια, ζητώντας να αναγνωριστούν επιτέλους τα γεγονότα αυτής της τραυματικής περιόδου.

Οι φωτογραφίες των 200 της Καισαριανή στην ιστοσελίδα της διαδικτυακή δημοπρασίας.

«Επιτέλους, έχουμε οπτική επιβεβαίωση αυτού που στοιχειώνει την ελληνική αριστερά εδώ και δεκαετίες», δηλώνει ο Κωστής Καρπόζηλος, καθηγητής Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. «Οι εικόνες αυτές θα ανοίξουν τον δρόμο για μια αναγκαία συζήτηση γύρω από την πολιτική της μνήμης στη σύγχρονη Ελλάδα, η οποία για πολύ καιρό επισκιαζόταν από τις διαιρέσεις του Εμφυλίου».

Ενδεικτικός του κλίματος έντασης ήταν ο βανδαλισμός της μαρμάρινης πλάκας που τιμά τη μνήμη των 200 από ακροδεξιούς μέσα σε λίγες ώρες από τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Την Παρασκευή, το μνημείο μπροστά στον τοίχο όπου εκτελέστηκαν οι άνδρες είχε καλυφθεί από σωρό κόκκινων γαρυφάλλων, ένδειξη –όπως σημειώνουν αρμόδιοι– της αυξημένης προσέλευσης πολιτών που θέλησαν να αποτίσουν φόρο τιμής.

«Υπήρξε τεράστια συναισθηματική ανταπόκριση σε αυτές τις εικόνες», εξηγεί ο Αναστάσης Γκίκας από το Τμήμα Ιστορίας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος. «Δεχόμαστε καταιγισμό τηλεφωνημάτων από απογόνους των νεκρών συντρόφων μας που ζητούν να επιστρέψουν οι φωτογραφίες στην Ελλάδα. Εδώ ανήκουν και εδώ πρέπει να εκτεθούν δημόσια, ώστε να μπορούν όλοι να τις δουν».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διεθνής πομπή με ανθρωπιστική βοήθεια, την οποία υποστηρίζει η Γκρέτα Τούνμπεργκ κι έχει προορισμό την Κούβα, χώρα βυθισμένη σε σοβαρή οικονομική κρίση επιδεινούμενη από τον ενεργειακό αποκλεισμό της Ουάσιγκτον, θα φθάσει στην Αβάνα την 21η Μαρτίου, όπως ανακοίνωσαν οι οργανωτές της πρωτοβουλίας την Πέμπτη.

«Σε αντίδραση στην μεγάλη ώθηση της παγκόσμιας αλληλεγγύης στην Κούβα», η αρχική ιδέα του Στόλου της Ελευθερίας «μεταμορφώνεται σε συντονισμένη εφοδιοπομπή, μέσω αέρος, ξηράς και θαλάσσης, που θα συγκλίνει στην Αβάνα την 21η Μαρτίου», εξηγεί ανακοίνωση των οργανωτών που έλαβε το Γαλλικό Πρακτορείο.

Πρωτοβουλία «διεθνούς συμμαχίας κινημάτων, συνδικαλιστών, βουλευτών, ανθρωπιστικών οργανώσεων και δημόσιων προσωπικοτήτων», η εφοδιοπομπή «Nuestra América» («η δική μας Αμερική») θα μεταφέρει στη νήσο «τρόφιμα, φάρμακα, ιατρικό υλικό και αγαθά πρώτης ανάγκης», διευκρινίζεται στο κείμενο.

Η νήσος των 9,6 εκατομμυρίων κατοίκων έχει βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές ελλείψεις καυσίμων και καθημερινές πολύωρες διακοπές της ηλεκτροδότησης αφότου τερματίστηκαν, από αμερικανική πίεση, οι παραδόσεις πετρελαίου από τη Βενεζουέλα κι η Ουάσιγκτον απείλησε να προχωρήσει στην επιβολή επιπρόσθετων τελωνειακών δασμών σε βάρος οποιασδήποτε χώρας πουλήσει πετρέλαιο στην Αβάνα.

Στην ανακοίνωση, η σουηδή ακτιβίστρια για το κλίμα Γκρέτα Τούνμπεργκ, η οποία πήρε μέρος το 2025 στον παγκόσμιο στόλο Σουμούντ («ανθεκτικότητας» στα αραβικά), που προσπάθησε να μεταφέρει βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας, αψηφώντας τον ισραηλινό ναυτικό αποκλεισμό, υπογραμμίζει πως τάσσεται υπέρ της πρωτοβουλίας, χωρίς πάντως να διευκρινίζει αν θα συμμετάσχει.

«Υποστηρίζω αυτή την εφοδιοπομπή προς την Κούβα, όχι μόνο επειδή ο λαός της έχει ανάγκη όλη τη βοήθεια που μπορεί να μεταφέρει η εφοδιοπομπή» αλλά και επειδή «η διεθνής αλληλεγγύη είναι η μόνη αρκετά ισχυρή δύναμη που μπορεί να αντισταθεί σε αυτοκρατορικές μορφές όπως ο (πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ) Τραμπ και ο (πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν) Νετανιάχου», εξήγησε η νεαρή ακτιβίστρια, σύμφωνα με την ανακοίνωση.

Για τον Αμερικανό προοδευτικό αγωνιστή Ντέιβιντ Άντλερ, εκ των οργανωτών της εφοδιοπομπής αυτής, η πρωτοβουλία έχει τον ίδιο στόχο με τον στόλο για τη Γάζα: «να σπάσει ο αποκλεισμός που προκαλούσε λιμοκτονία του άμαχου πληθυσμού».





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο εφέτης Γιάννης Ευαγγελάτος, άνοιξε ξαφνικά την πόρτα και βγήκε από το δικαστικό σώμα, μετά από δυο δεκαετίες αδιάκοπης θητείας.

Η είδηση της παραίτησής του έσκασε σαν «βόμβα» και προκάλεσε πολλά ερωτηματικά. Ο ίδιος, με μια ανάρτησή του, βάζει το μαχαίρι στο κόκκαλο, εξηγεί τους λόγους και μιλά για τα κακώς κείμενα στον χώρο της δικαιοσύνης. 
«Ως πότε οι Δικαστές θα σιωπούν για όσα βλέπουν να συμβαίνουν στον χώρο της Δικαιοσύνης;», αναρωτιέται. Ολη του η ανάρτηση:

 ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ 

Έφτασα, λοιπόν, στο τέλος της δικαστικής μου διαδρομής, νωρίτερα από το αναμενόμενο και, ίσως για όσους δεν με ξέρουν, κάπως αιφνίδια, αλλά σίγουρα ύστερα από ένα γεμάτο ταξίδι...

Αναπόφευκτα, ο νους επιστρέφει στην αρχή, όταν εισήλθα στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πίστευα ότι θα γινόμουν λειτουργός της Δικαιοσύνης, ότι θα απονέμω το Δίκαιο σύμφωνα με τον Νόμο και τη συνείδησή μου. 

Το Δίκαιο, όχι με τη στενή έννοια της έκδοσης των δικαστικών αποφάσεων, αλλά ως ζώσα δύναμη. Όλοι οι Δικαστές, έχω την αίσθηση, είχαμε στην αρχή κάποια όνειρα για τη Δικαιοσύνη, που στη συνέχεια τα λησμονήσαμε. 

Σαν να ρίξαμε άγκυρα στα όνειρά μας μόλις συναντήσαμε την καθημερινότητα, τον υπερβολικό φόρτο, την πίεση της ποσότητας σε βάρος της ποιότητας και τις άθλιες συνθήκες εργασίας στα δικαστικά «μέγαρα». 

Πολλές φορές, στη διάρκεια αυτής της διαδρομής, αναρωτήθηκα αν υπάρχουν στην Ελλάδα Δικαστές. Δικαστές με «Δ» κεφαλαίο. 

Δικαστές, που δεν συμπεριφέρονται αλαζονικά και απαξιωτικά στους δικηγόρους, αντιμετωπίζοντάς τους ως αντιπάλους και όχι ως συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης… 

Δικαστές, που βλέπουν τους δικαστικούς υπαλλήλους ως μέλη της σύνθεσης του Δικαστηρίου και όχι ως υποτακτικούς τους… 

Δικαστές, που απονέμουν το Δίκαιο και δεν διεκπεραιώνουν απλώς υποθέσεις… 

Δικαστές, που νιώθουν λειτουργοί της Δικαιοσύνης και όχι υπάλληλοι του Υπουργείου … Δικαστές απαλλαγμένους από ναρκισσισμό και εγωπάθεια, που δεν θεωρούν ότι κατέχουν το αλάθητο του Πάπα… 

Δικαστές που μάχονται να βρουν την Αλήθεια και δεν ασπάζονται την τυπολατρία και την αυθαιρεσία… 

Δικαστές που μετατρέπουν την αγωνία και τα προβλήματα του πολίτη σε δικό τους αγώνα και προβληματισμό… 

Υπηρέτησα περισσότερο από είκοσι χρόνια, σε οκτώ Δικαστήρια, στην Αθήνα και στην περιφέρεια και σχημάτισα την ακλόνητη πεποίθηση ότι υπάρχουν τέτοιοι Δικαστές στην Ελλάδα. Και είναι πάρα πολλοί! Αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων Δικαστών. 

Ωστόσο, τα λόγια τους πνίγονται από τις κραυγές των λίγων, οι οποίοι όχι μόνο συνεχίζουν να επιβιώνουν, αλλά και κυριαρχούν, καθώς θορυβούν ως κύμβαλα αλαλάζοντα. 

Ως πότε όμως; Ως πότε οι πολλοί Δικαστές θα χρεώνονται την αδιαφορία, την αναλγησία, την ανικανότητα, την ευθυνοφοβία των λίγων; Ως πότε θα ανέχονται να πλήττει, να προσβάλλει, να υπονομεύει το κύρος της Δικαιοσύνης αυτή η θλιβερή μειοψηφία; Ως πότε οι Δικαστές θα σιωπούν για όσα βλέπουν να συμβαίνουν στον χώρο της Δικαιοσύνης; 

Πόσο δίκαιη μπορεί να είναι μια δίκη, όταν ο Δικαστής καλείται να δικάσει είκοσι κακουργήματα σε μία ημέρα; 

Πόσος χρόνος αναλογεί στον κάθε κατηγορούμενο στις πολυπρόσωπες δίκες; 

Πόσες φορές πρέπει να προσέρχονται τα θύματα στα δικαστήρια μέχρι να διεξαχθεί η δίκη τους; 

Πώς γίνεται να εκδικάζονται υποθέσεις ανηλίκων δραστών, χωρίς την παρουσία επιμελητών ανηλίκων; 

Για πόσο ακόμη μπορεί να στηρίζεται το οικοδόμημα της Δικαιοσύνης στο φιλότιμο ορισμένων λειτουργών της; Και, εν τέλει, είναι επαρκώς θωρακισμένοι οι Δικαστές για να αποκρούουν τα βέλη που στρέφονται, από κάθε κατεύθυνση, κατά της ανεξαρτησίας τους; 

Το δόγμα ότι «οι δικαστές μιλούν μόνο με τις αποφάσεις τους» έχει αξία και εφαρμογή σε μια ιδανική πολιτεία, που όλα λειτουργούν άψογα. Τότε, πράγματι, οι Δικαστές δεν θα είχαν λόγο να μιλούν… Όχι, όμως, τώρα που η Δικαιοσύνη νοσεί! Τώρα η ανοχή είναι συνενοχή! 

Όλοι μας φέρουμε μερίδιο ευθύνης για τη διαρκώς φθίνουσα εμπιστοσύνη του κόσμου στη Δικαιοσύνη. 

Όλοι μας φταίμε που το τελευταίο καταφύγιο του πολίτη μετατρέπεται σε πεδίο άγονης αντιπαράθεσης, όπου μόνο από τύχη ή σύμπτωση μπορείς να βρεις το δίκιο σου και μάλιστα με τον κίνδυνο να είναι ήδη αργά, αφού το δίκαιο, ως αγαθό, πρέπει να απονέμεται άμεσα, κάτι που σπάνια συμβαίνει… 

Για να ανατείλει ξανά ο ήλιος της Δικαιοσύνης «θέλει δουλειά πολλή» και ίσως χρειάζεται να «καώ εγώ, να καείς εσύ, για να γίνουν τα σκοτάδια λάμψη», όχι ως πράξη αυτοθυσίας, αλλά ως έμπρακτη δήλωση αυτοσεβασμού και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ και ως απόφαση να μη συμβιβαστείς με το ελάχιστο, όταν οφείλεις το μέγιστο. 

Όσοι αγάπησαν αυτό το λειτούργημα και όσοι το υπηρέτησαν με σθένος και αυταπάρνηση, από όποια θέση κι αν βρίσκονται πλέον, δεν πρέπει να το αφήσουν άλλο να ολισθαίνει. 

Άλλωστε, το Δίκαιο, δεν είναι απλώς μια στείρα γνώση. Είναι κάτι που είτε το έχεις μέσα σου είτε όχι! Αν το έχεις, δεν μπορείς να το στερηθείς ποτέ, καθώς είναι άρρηκτα συνυφασμένο με το είναι σου. Όποιον δρόμο και αν ακολουθήσεις, όπου κι αν σταθείς, θα είναι πάντα μαζί σου, αφού ό,τι είναι αληθινό είναι και παντοτινό. Και στο τέλος κάθε ημέρας, θα είσαι πραγματικά ευτυχισμένος μόνο αν μπορείς να απαντάς καταφατικά στο ερώτημα : «Αποδόθηκε Δικαιοσύνη;» 

Γιάννης Ευαγγελάτος τέως δικαστικός λειτουργός



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου