Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι οι εκλογές πλησιάζουν. Όλοι οι μηχανισμοί -δεν χρειάζεται να τους αναφέρουμε- έχουν ήδη τεθεί σε κίνηση, ανεξάρτητα από το πότε θα στηθούν τελικά οι κάλπες. Οι εκλογικές συζητήσεις έχουν ανάψει, με τα νήματα να τα κινούν κυρίως οι άνθρωποι του «κομματικού σωλήνα».
Ο λεγόμενος «κομματικός σωλήνας» είναι ένα από τα πιο διαχρονικά και λιγότερο συζητημένα φαινόμενα στην ελληνική πολιτική σκηνή. Είναι η παραγωγή πολιτικών στελεχών μέσα από τους μηχανισμούς των κομμάτων. Από τις νεολαίες, τα γραφεία, τις εσωκομματικές διαδικασίες και τις θέσεις ευθύνης, διαμορφώνεται μια ολόκληρη τάξη επαγγελματικών στελεχών, που γνωρίζει άριστα το σύστημα∙ και το υπηρετεί. Μια τάξη επαγγελματιών πολιτικών, που κυριαρχεί, λειτουργώντας ως τροχοπέδη για την ανανέωση.
Η καριέρα τους ξεκινά από τις κομματικές νεολαίες, συνεχίζεται στα κομματικά όργανα, ως μετακλητοί υπάλληλοι ή σύμβουλοι, και καταλήγει σε υποψηφιότητες για αυτοδιοικητικές ή βουλευτικές εκλογές ή σε στελέχωση κυβερνητικών θέσεων ευθύνης, εφόσον το κόμμα είναι στην κυβέρνηση. Φέρτε στο μυαλό σας όποια περίπτωση, χαρακτηριστική ή όχι.
Δημιουργείται έτσι μια κλειστή πολιτική ελίτ, αποκομμένη σε μεγάλο βαθμό από την κοινωνική εμπειρία. Πολιτικοί που δεν έχουν εργαστεί εκτός πολιτικής, που δεν έχουν δοκιμαστεί στην πραγματική οικονομία ή στην κοινωνική ζωή, καλούνται να λάβουν αποφάσεις για όλους. Η πολιτική μετατρέπεται έτσι σε επάγγελμα. Η κύρια μέριμνά τους είναι η διατήρηση της θέσης, η επανεκλογή και η αναρρίχηση στην ιεραρχία σε βάρος της ουσίας της πολιτικής.
Χαρακτηρίζονται από έντονη πολιτική φιλοδοξία και προσαρμοστικότητα, ώστε να ευθυγραμμίζονται με την εκάστοτε ηγεσία. Συνήθως χρησιμοποιούν τυποποιημένο, ξύλινο κομματικό λόγο, που στερείται ουσίας. Εμφανίζουν έλλειψη δημιουργικής σκέψης, γιατί έχουν εκπαιδευτεί να ακολουθούν την «κομματική γραμμή».
Το αποτέλεσμα είναι πολλαπλό. Από τη μία, τα κόμματα αποκτούν συνοχή και εσωτερική πειθαρχία – αφοσιωμένα στελέχη. Από την άλλη, χάνουν σε ανανέωση, φαντασία και κοινωνική νομιμοποίηση. Όμως η πολιτική δεν είναι τεχνικό πρόβλημα για να το λύσουμε· είναι πεδίο σύγκρουσης αξιών και συμφερόντων. Κάπου εδώ χάνονται οι αξίες και επικρατούν τα συμφέροντα, τα πάσης φύσεως συμφέροντα.
Αν λοιπόν ήταν να αφαιρέσουμε όλα τα άλλα στρεβλά της ελληνικής πολιτικής σκηνής, θα υποστηρίζαμε ότι τα κόμματα για να συνδεθούν με την κοινωνία, θα πρέπει να περιορίσουν τον «κομματικό σωλήνα». Να επιδιώκουν την ανανέωση των στελεχών με ανθρώπους που φέρνουν πραγματικές εμπειρίες, διότι η πολιτική χρειάζεται και γνώση και ζωή.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Σκληρή απάντηση έλαβε από την Μαρία Καρυστιανού, την εν δυνάμει ηγέτη του κινήματος πολιτών, ο Χρ. Σεβαστίδης για την αηθέστατη παρέμβασή του με την οποία επιτίθεται εκ μέρους του συστήματος Μητσοτακικής και λοιπής διαπλεκόμενης εξουσίας στους γονείς, συγγενείς και συνηγόρους των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών.
Η δικαστική εξουσία, βαστάζος του συστήματος, που με τις πράξεις και παραλείψεις έδωσε τα ρέστα της για το ξέπλυμα των ευθυνών των πολιτικών που βαραίνονται με το έγκλημα, έρχεται με μια κατάπτυστη ανακοίνωση του Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων να μιλήσει δια στόματος Σεβαστίδη για:
παραπληροφόρηση (όχι της κυβέρνησης με τα μπαζώματα, χαμένα βίντεο)
κινδύνους αποσταθεροποίησης (από τους γονείς και συνηγόρους και όχι από τους διαπρύσιους κήρυκες της συγκάλυψης)
βουλευτικές ασυλίες δικηγόρων (και όχι για ασυλίες του άρθρου 86 περί ΜΗ ευθύνης υπουργών, βλ. Καραμανλή)
εργαλειοποίηση της δίκης από τους γονείς (και όχι από αυτούς που έλεγαν που όσοι μιλούν για μπάζωμα είναι για τα μπάζα)
υπονόμευση της δημοκρατίας (τώρα το παραχόντρυνες φέρελπι δημοκράτη)
εκκόλαψη του αυγού του φιδιού δείχνοντας φασιστικές μεθοδεύσεις σε γονείς και συνηγόρων (εδώ γελάνε ακόμα και οι Αδώνιδες, Πλεύρηδες και Βορίδηδες μετά ή άνευ τσεκουριού)
Και όλα αυτά καταλήγοντας να δίνει άλλοθι στη μεθόδευση του υπουργίσκου Φλωρίδη και μάλιστα να τον παροτρύνει να λάβει άμεσα επιπλέον μέτρα ποδηγέτησης του "φαινομένου".
Ας δούμε όμως την συγκλονιστική απάντηση της Μαρίας των Τεμπών που του αποδίδει θεσμική παρέκκλιση και τον ανακαλεί εις την τάξη:
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμη οδυνηρή επιβεβαίωση. Η τοποθέτηση του κ. Σεβαστίδη δεν αποτελεί απλώς μια θεσμική παρέκκλιση· είναι μια κατάφωρη προσβολή στο Σύνταγμα και στο θεσμό της Δικαιοσύνης που έχει καθήκον να υπηρετεί.
Όταν ο Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων εγκαταλείπει την αντικειμενικότητα και αμεροληψία, που οφείλει να επιδεικνύει και επιλέγει δημόσια να στηρίζει το κυβερνητικό αφήγημα, τότε η Δικαιοσύνη στην πατρίδα μας δεν ασθενεί απλώς, αυτοκτονεί.
Πόση ΝΤΡΟΠΗ για ένα «Κράτος Δικαίου», κορυφαίοι δικαστικοί λειτουργοί να προβαίνουν σε πολιτικές δηλώσεις, να παρεμβαίνουν σε εκκρεμή δίκη, να διασύρουν, να συκοφαντούν και να σιωπούν προκλητικά μπροστά στα καταπάτηση των δικαιωμάτων μας και στα θεσμικά έκτροπα της ποινικής δικογραφίας των Τεμπών, που αμαυρώνουν τη μνήμη των παιδιών μας.
Αυτή η στήριξη στην κυβερνητική γραμμή και στην ηγεσία του Αρείου Πάγου, που διορίζεται από την κυβέρνηση, την ώρα που η δικογραφία των Τεμπών κατακρεουργείται, δεν είναι απλώς κατακριτέα. Είναι συνενοχή στη συγκάλυψη. Φαίνεται πως το σύστημα για ακόμη μια φορά, είτε επιδεικνύει την άκρατη αλαζονεία του, θεωρώντας πως δεν θα λογοδοτήσει ποτέ, είτε έχει χάσει πλήρως την ψυχραιμία του.
Εμείς, όμως συνεχίζουμε να κοιτάμε στα μάτια εκείνους τους δικαστές και δικηγόρους που τιμούν τον όρκο τους. Εκείνους τους λειτουργούς της δικαιοσύνης, που αρνούνται να γίνουν μέρος αυτού του απόλυτου εκφυλισμού.
Τώρα είναι η στιγμή της ευθύνης. Τώρα θα φανεί ποιοι τιμούν το λειτούργημά τους και ποιοι επέλεξαν να γίνουν η μελανή σκιά της εξουσίας.
Το δίκαιο δεν είναι μια λέξη σε άχαρες, καθοδηγούμενες και υποκριτικές τοποθετήσεις· είναι μία πολύτιμη αξία που κατακτάμε μόνο με τις πράξεις μας.
Απάντηση έδωσε όμως με ανάρτησή της και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, την οποία φωτογραφίζει ο λαλίστατος Πρόεδρος της ΕΔΕ:
Μια πρώτη απάντηση στο συκοφαντικό και ακραία υπονομευτικό για την Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης διάγγελμα Σεβαστίδη που, εν μέσω θυελλωδών αντιδράσεων συγγενών, συνηγόρων και ολόκληρης της κοινωνίας για τις μεθοδεύσεις στην δίκη των Τεμπών, σπεύδει να δώσει διαπιστευτήρια και χείρα βοηθείας στην υπόλογη κυβερνητική εξουσία
Ο κ. Χριστόφορος Σεβαστίδης αισθάνεται προφανώς πολύ εκτεθειμένος, και είναι. Όσο κι αν προσπαθεί, δεν κρύβεται. Δεν έχουν προηγούμενο οι ωμές παρεμβάσεις του σε ανοιχτές υποθέσεις, υπέρ της Κυβέρνησης και σε βάρος της Ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, της Δικαστικής Συνείδησης και του Κράτους Δικαίου.
Μπερδεύοντας το ρόλο του και καταχρώμενος την συνδικαλιστική του θέση και, μάλιστα, σε προεκλογική περίοδο για την Ένωσή του, επιχείρησε πριν λίγη ώρα, με βιντεοσκοπημένο Διάγγελμα (!), πρωτοφανές στα χρονικά, έχοντας πίσω του την Ελληνική σημαία (και ένα βάζο με bamboo), να εμφανισθεί ως θεσμικός παράγων του πολιτεύματος, επιτιθέμενος πολιτικά, επικοινωνιακά και προσωπικά σε συνηγόρους και συγγενείς θυμάτων του Εγκλήματος των Τεμπών και επιχειρώντας για πολλοστή φορά μια χυδαία, φασιστική και βαθιά αντιδραστική επίθεση σε εμένα προσωπικά, ως μαχόμενη συνήγορο, που ενοχλώ την Κυβέρνηση και που έχω καταγγείλει επίορκους δικαστές, όπως και τον ίδιο.
Κύριε Σεβαστίδη, δεν μιλάτε «στο όνομα 3.000 δικαστών και εισαγγελέων», όπως ψευδώς δηλώσατε, γιατί ανάμεσά τους βρίσκονται πολλοί έντιμοι και ευσυνείδητοι δικαστές, που κάνουν το καθήκον τους χωρίς να συναλλάσσονται με τα Υπουργεία, την Κυβέρνηση και τον φασίστα Υπουργό Δικαιοσύνης Φλωρίδη, όπως εσείς.
Δεν μιλάτε στο όνομα 3.000 δικαστών και Εισαγγελέων και μην μπερδεύεστε από το γεγονός ότι ο Υπουργός Φλωρίδης «διαθέτει» αδελφό Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σύζυγο Δικαστή και γιο Εισαγγελέα.
Η επιλογή σας να στοχοποιείτε τους συνηγόρους των οικογενειών θυμάτων και εμένα προσωπικά ως συνήγορο που ενοχλεί, δεν είναι δικαστική, αλλά βαθιά καθεστωτική και βρόμικη. Και το καταλαβαίνουν όλοι.
Ο απλός κόσμος που σας βλέπει επί 6,5 λεπτά να μιλάτε με τις λέξεις και τους φασιστικούς παραλληλισμούς του Άδωνι Γεωργιάδη και του Φλωρίδη, φρίττει.
Πώς ένας δικαστής μιλά για «παράνοια» και «παραφροσύνη», προσπαθώντας να στιγματίσει συνηγόρους και συγγενείς των θυμάτων και ειδικά μια συνήγορο που συμβαίνει να ενοχλεί την Κυβέρνηση;
Και πώς δεν είχε αυτός ο δικαστής μια λέξη να πει για την ακραία προσβολή των αρχών του Κράτους Δικαίου όλο το τελευταίο διάστημα στη δίκη των Τεμπών; Με μπάζωμα του χώρου, καταστροφή βιολογικού υλικού, υπεξαγωγή βίντεο, αλλοίωση ηχητικών, άρνηση ιατροδικαστικών εξετάσεων, παραβίαση κάθε κανόνα της ποινικής δικονομίας;
Αλλά και με τα πρόσφατα φαινόμενα της κατάρρευσης επί της έδρας και λιποθυμίας της δικαστή του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Λάρισας, στις 10 Μαρτίου 2026, την ημέρα που εσείς βρισκόσασταν στα Δικαστήρια της Λάρισας, χωρίς επίσημα ανακοινωμένο λόγο.
Θα απαντήσετε τι κάνατε την κρίσιμη ημέρα στα Δικαστήρια της Λάρισας; Θα μας απαντήσετε τι συνέβη με την συνάδελφό σας Δικαστή που έκτοτε αγνοείται, με άμεση ωφέλεια της Κυβέρνησης να μην δίνονται τα κατασχεμένα βίντεο στους διαδίκους;
Και τι συνέβη με την έτερη συνάδελφό σας, που, μετά από ωμή παρέμβαση μπροστά στα μάτια μας από ανώτερη δικαστή, ανακάλεσε τρεμάμενη την απόφασή της να μας χορηγηθούν τα βίντεο της κρίσιμης βραδιάς του Εγκλήματος, που ανακαλύφθηκαν χάρη στην επιμονή και τις προσπάθειές μας 3 χρόνια μετά;
Κύριε Σεβαστίδη, στις 23 Μαρτίου 2026 ουδείς συνήγορος ή συγγενής απείλησε δικαστή ή Εισαγγελέα της Έδρας. Οι δικηγόροι, μάλιστα, ήμασταν παρόντες μαζί με περισσότερους από 50 Προέδρους Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας.
Ουδείς συγγενής απείλησε την έδρα.
Αντίθετα υπήρξε κατάφωρη προσβολή της αξιοπρέπειας συγγενών, επιζώντων, συνηγόρων, αλλά και του κύρους της Δικαιοσύνης, για την οποία θα άξιζε και θα όφειλε να μιλήσει η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, αν είχε πραγματική θεσμική εκπροσώπηση από εσάς. Δυστυχώς εσείς θέλετε να μετατρέψετε τη δίκη των Τεμπών σε ντεκόρ για την προεκλογική σας εκστρατεία. Και αυτό σας καθιστά ακατάλληλο για δικαστή. Είστε ψευδολόγος, υβριστής, συκοφάντης, και δεν διστάζετε να τείνετε χείρα βοηθείας στον Φλωρίδη, αντιδικώντας με τους συνηγόρους και τους συγγενείς θυμάτων του Εγκλήματος των Τεμπών.
Δεν διστάσατε να επιτεθείτε ακόμη και σε μητέρα θύματος, ονομαστικά, για να ικανοποιήσετε τον κ. Φλωρίδη.
Κύριε Σεβαστίδη, δικαστής ήταν ο Κόλλιας, που εμφανώς σας εμπνέει, δικαστές ήταν ο Τερτσέτης κι ο Πολυζωίδης, που εσείς σήμερα θα τους καταγγέλλατε για αντισυστημισμό, σόου και…αποσταθεροποίηση.
Στη θέση σας θα ντρεπόμουν βαθιά. Αλλά, βέβαια, δεν θα ήμουν ποτέ στη θέση σας, γιατί ποτέ μου δεν επέλεξα να γλείφω τις εξουσίες, παραβιάζοντας αρχές, αξίες και την ίδια τη Δικαιοσύνη.
Ζωή Κωνσταντοπούλου
Και για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης δημοσιεύουμε και το πλήρες κείμενο της ανάρτησης του Σεβαστίδη:
«Μιλάω σήμερα στο όνομα όλων των δικαστών και εισαγγελέων μελών της ένωσής μας. Των 3.000 δικαστικών λειτουργών που έχοντας συνείδηση της βαριάς ευθύνης που πέφτει στους ώμους της Δικαιοσύνης είναι ταυτόχρονα και προβληματισμένοι από την επιχειρούμενη παραπληροφόρηση από γνωστούς κύκλους, οι οποίοι επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση.
Επιδίωξή μας είναι να διεξαχθεί η δίκη στη Λάρισα με όρους νηφαλιότητας και τήρησης των δικονομικών και ουσιαστικών κανόνων. Αυτό επιβάλλουν οι στοιχειώδεις δημοκρατικές αρχές.
Από την αρχή ωστόσο διαφάνηκε η δηλωμένη στόχευση ορισμένων να αλλάξουν το χαρακτήρα της δίκης και να τη μετατρέψουν σε πολιτικό επίδικο. Ενεργούν καλυπτόμενοι πίσω από τη βουλευτική ασυλία τελώντας σωρεία αδικημάτων τα οποία καταγγείλαμε την περασμένη εβδομάδα.
Εργαλειοποιούν τη δίκη και πουλάνε σόου στις τηλεοπτικές κάμερες και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να δείξουν τάχα το ενδιαφέρον τους. Στην πραγματικότητα δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον ούτε για τους συγγενείς που περιμένουν με αγωνία την έναρξη της διαδικασίας ούτε για τη δικαίωση των 57 αδικοχαμένων παιδιών στην πλειοψηφία τους, ούτε για την απόδοση δικαιοσύνης. Κάθε βίντεο που ανεβάζουν κάθε παράνομη πράξη που διαπράττουν μετατρέπεται στη δική του συνείδηση σε χιλιάδες ψήφους στις επερχόμενες εθνικές εκλογές.
Να θυμηθούμε ότι τέτοιου είδους ψεύτικο αντισυστημισμό και επαναστατικότητα έδειξαν τα μέλη της Χρυσής Αυγής την πρώτη περίοδο της ανοδικής πορείας τους.
Τα μέσα ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι έχουν βαριά ευθύνη για την προβολή τέτοιων συμπεριφορών υπονομευτικών της Δημοκρατίας.
Συνειρμικά έρχονται και πάλι στο νου μας οι συνεντεύξεις και η προβολή των μελών της Χρυσής Αυγής στα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια ως δήθεν σωτήρων μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε αναζήτηση λύσεων. Τώρα, τα ίδια μέσα εκκολάπτουν και πάλι το αυγό του φιδιού σε άλλη συσκευασία. Θα φανεί στο διάβα του χρόνου πόσο ακριβά θα πληρώσει ο λαός μας τέτοιες αντιδημοκρατικές εκτροπές.
Ανάμεσα σε αυτούς που επιθυμούν την ολοκληρωτική διάλυση των θεσμών στο υφιστάμενο πολίτευμα χωρίς να προτείνουν με τι σκοπεύουν να τους αντικαταστήσουν και σε αυτούς που μένουν ικανοποιημένοι με την υφιστάμενη κατάσταση υπάρχει και μια άλλη κατηγορία πολιτών όσων πραγματικά επιθυμούν και αγωνίζονται για την βελτίωση των θεσμών.
Εκείνοι οι οποίοι κρατούνται στην αποκτηθείσα εμπειρία μετά τη μεταπολίτευση, αφουγκράζονται τις αλλαγές που έχουν μετατραπεί σε ώριμο κοινωνικό αίτημα.
Αυτοί που μίλησαν πρώτοι για μεταρρυθμίσεις στο κεφάλαιο της Δικαιοσύνης στον τρόπο επιλογής της ηγεσίας της, στην απαγόρευση κατάληψης δημόσιων θέσεων από αφυπηρετούντες δικαστικούς λειτουργούς. Υπάρχουν αυτοί που πρώτοι σήκωσαν τη σημαία της διεκδίκησης επαναφοράς των δώρων για εργαζομένους και συνταξιούχους του δημόσιου τομέα. Αυτοί που με παρρησία στηλίτευσαν πριν τρία χρόνια ενέργειες κυβερνητικών αξιωματούχων μη συμβατές με το διακριτό ρόλο της δικαστικής εξουσίας. Αυτοί που στάθηκαν την εποχή της πανδημίας οι υπερασπιστές των συνταγματικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.
Είμαστε υπερήφανοι ως δικαστική ένωση γιατί όλα αυτά τα παλέψαμε πρώτοι εμείς σε μια εποχή κατά την οποία η δήθεν αντισυστημική και άλλοι επίδοξοι σωτήρες του λαού ήταν κρυμμένοι στη βόλεψη και στην ασφάλειά τους.
Στη δίκη της Λάρισας δεν κρίνεται μόνο η τύχη των 36 κατηγορουμένων, κρίνεται η αντοχή του οικοδομήματος της Δημοκρατίας. Η επιλογή και η διαμόρφωση της αίθουσας είναι αποκλειστική ευθύνη του κράτους. Διαχρονικά έχουμε ως Ένωση τονίσει τα προβλήματα σε δικαστικές αίθουσες, τις ελλιπείς υποδομές και την ανάγκη αύξησης των κονδυλίων του υπουργείου Δικαιοσύνης όταν για άλλους αυτά τα αιτήματα ήταν τριτεύοντα. Είμαστε ωστόσο επιφορτισμένοι να ασκήσουμε το λειτούργημά μας στις δοσμένες συνθήκες. Για να διεξαχθεί ωστόσο ομαλά η δίκη δεν αρκεί η καλή πρόθεση και το φιλότιμο των δικαστών.
Όσο και αν φαίνεται στους πολίτες αδιανόητο είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που η δικαστική έδρα είναι απροστάτευτη απέναντι σε ύβρεις και προπηλακισμούς σε χυδαιότητες λίγων δικηγόρων, οι οποίοι εκμεταλλεύονται το νομοθετικό κενό για να επιβάλουν το χάος φέρνοντας πολλές φορές στα όρια της σωματικής και ψυχολογικής κατάρρευσης τους δικαστές.
Πολιτικά κόμματα και θεσμικοί φορείς δεν είδαν και δεν έλαβαν θέση μέχρι σήμερα δεν καταδίκασαν τα έκτροπα, τους προπηλακισμούς σε βάρος δικαστικών λειτουργών που συνέβησαν την πρώτη μέρα της συνεδρίασης του δικαστηρίου από μια μικρή μερίδα δικηγόρων και διαδίκων.
Αποφεύγουν να δηλώσουν ευθέως πως μέσα σε τέτοιες συνθήκες δεν διασφαλίζεται η διεξαγωγή μιας ομαλής διαδικασίας. ‘Έμειναν μόνο στη διαμόρφωση της δικαστικής αίθουσας που είναι μεν σημαντικός παράγοντας δεν είναι όμως ο μοναδικός. Είναι υποκρισία να ισχυρίζεται κανείς ότι επιθυμεί δίκαιη δίκη και από την άλλη να επικροτεί άμεσα ή έμμεσα τους τραμπουκισμούς που επιβλήθηκαν ως κανονικότητα από μια μειοψηφία, η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως γραφική.
Όσο η πολιτεία διστάζει να προχωρήσει στα επιβαλλόμενα νομοθετικά μέτρα τα οποία που πέρσι το καλοκαίρι προτείναμε η διολίσθηση του κύρους της Δικαιοσύνης θα έρθει νομοτελειακά. Το θηρίο δεν εξημερώνεται με τα χάδια τον φόβο απέναντί του και τον ενδοτισμό. Το τέλος της παραφροσύνης θα το φέρει η επιβολή της ομαλής λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών.
Απευθυνόμαστε στο υπουργείο και λέμε «βρείτε την τόλμη να το κάνετε προστατεύστε τους δικαστές για να επιτελέσουν σωστά το καθήκον τους το απαιτεί η κοινωνία». Το επιθυμεί το δικαστικό σώμα, το ζητά η συντριπτική πλειοψηφία των συγγενών των θυμάτων, εκείνων που μένουν από επιλογή μακριά από τη δημοσιότητα και την αυτάρεσκη τηλεοπτική προβολή. Των ανθρώπων εκείνων που κουβαλούν για τρία χρόνια έναν ανείπωτο πόνο και επιθυμούν να ξεκινήσει άμεσα η διαδικασία και να αποδοθεί Δικαιοσύνη. Θα παρακολουθούμε την πορεία της δίκης και θα παρεμβαίνουμε όποτε χρειάζεται».
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
363 Mέλη αποχωρούν με ομαδική επιστολή από το πρώην Κίνημα Δημοκρατίας, ένα αμεσοδημοκρατικό στοίχημα, το οποίο εξελίχθηκε σε προσωπικό κομματικό fund του Στέφανου Κασσελάκη
Τα ονόματα και οι υπογραφές των αποχωρούντων έχουν αποσταλεί στον Πρόεδρο, ώστε να προχωρήσει σε άμεση διαγραφή των υπογραφόντων.
Τα ονόματα δίνονται απευθείας στον Πρόεδρο και όχι στη δημοσιότητα, λόγω του εκτεταμένου φαινομένου εκφοβισμού μελών που αποχωρούν από τα τρολ του κ. Κασσελάκη.
Σημειώνεται ότι στην ομαδική αποχώρηση δεν συμπεριλαμβάνονται τα δεκάδες πρώην μέλη που αποχωρούν καθημερινά από το κόμμα Κασσελάκη με προσωπικές τους επιστολές.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η μεγάλη είδηση της ημέρας! Η Παρασκευή Τυχεροπούλου, η υπάλληλος που τιμωρήθηκε με καθαίρεση γιατί αποκάλυψε το σκάνδαλο #ΟΠΕΚΕΠΕ επιστρέφει με δικαστική απόφαση στην θέση της!
Με την υπ’ αριθ. 411/2026 απόφασή του, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών δικαιώνει πλήρως την κα Παρασκευή Τυχεροπούλου και ακυρώνει την απόφαση της διοίκησης Μπαμπασίδη, με την οποία καθαιρέθηκε από τη θέση της Διευθύντριας Εσωτερικού Ελέγχου και τοποθετήθηκε σε θέση πρωτοκόλλου, χωρίς πρόσβαση στο πληροφοριακό σύστημα και χωρίς ουσιαστικά καθήκοντα.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η καθαίρεσή της ήταν παράνομη και καταχρηστική, επισημαίνοντας ότι η ενάγουσα διέθετε αποδεδειγμένη εμπειρία, επάρκεια και εξειδίκευση στον τομέα των ελέγχων, ενώ η απομάκρυνσή της από τον τότε Πρόεδρο Κ. Μπαμπασίδη, δεν ερείδεται σε αντικειμενικά υπηρεσιακά κριτήρια αλλά συνιστά δυσμενή μεταχείριση οφειλόμενη μη δικαιολογούμενη από τις ανάγκες της υπηρεσίας αλλά οφειλόμενη σε μη αρεστές στη Διοίκηση συμπεριφορές της.
Περαιτέρω, το Δικαστήριο αναγνωρίζει ότι η κα Τυχεροπούλου άσκησε τα καθήκοντά της με επαγγελματισμό, ευσυνειδησία και προσήλωση στη νομιμότητα, εκτελώντας παράλληλα καθήκοντα ως ειδική επιστήμονας του Ελληνικού Γραφείου Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων, ανταποκρινόμενη πλήρως στις απαιτήσεις της θέσης του Προϊσταμένου με τις γνώσεις, την εμπειρία και την εργασία της, κρίνοντας ότι η μετακίνησή της σε θέση χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο οδήγησε σε πλήρη υπηρεσιακή της απαξίωση.
Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο διατάσσει: • την επανατοποθέτησή της στη θέση της Διευθύντριας Εσωτερικού Ελέγχου, με απειλή χρηματικής ποινής ύψους 100 ευρώ για κάθε ημέρα άρνησης συμμόρφωσης. • την αποκατάσταση των μισθολογικών απωλειών που υπέστη, • την καταβολή αποζημίωσης για την ηθική βλάβη, καθώς και • την κάλυψη των δικαστικών της εξόδων.
Η απόφαση αυτή συνιστά πλήρη δικαστική επιβεβαίωση ότι η απομάκρυνση της κας Τυχεροπούλου δεν αποτέλεσε νόμιμη διοικητική επιλογή, αλλά αυθαίρετη και καταχρηστική ενέργεια, που στράφηκε κατά ενός στελέχους το οποίο άσκησε τα καθήκοντά του με επάρκεια, ανεξαρτησία και προσήλωση στη νομιμότητα. Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι η κα Τυχεροπούλου εξακολουθεί μέχρι σήμερα να διατηρείται στην ίδια υποβαθμισμένη θέση, ακόμη και μετά τη μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, γεγονός που, μετά τη σημερινή δικαστική απόφαση, καθίσταται πλέον απολύτως αδικαιολόγητο και ανεπίτρεπτο.
Αθήνα, 30 Μαρτίου 2026
Οι πληρεξούσιοι Δικηγόροι της Παρασκευής Τυχεροπούλου
Αντώνης Βαγιάνος και Παρασκευάς Ζουρντός"
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τραγωδία σημειώθηκε, το μεσημέρι της Δευτέρας, στο Άστρος Κυνουρίας, όταν δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μετά από ηλεκτροπληξία σε βουλκανιζατέρ
Τραγωδία σημειώθηκε σήμερα το μεσημέρι, Δευτέρα 30 Μαρτίου, στο Άστρος Κυνουρίας, όπου δύο άνδρες έχασαν τη ζωή τους από ηλεκτροπληξία που σημειώθηκε σε βουλκανιζατέρ.
Σύμφωνα με το astronews, οι δύο άνδρες έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση εργασίας μεταφοράς ελαστικών με όχημα βαρέου τύπου («παπαγαλάκι»). Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι κατά την ανύψωση το μηχάνημα άγγιξε καλώδια ρεύματος με αποτέλεσμα οι δύο εργαζόμενοι να υποστούν ηλεκτροπληξία.
Στο σημείο έσπευσαν οχήματα της ΕΛΑΣ, και προσωπικό από το Κέντρο Υγείας Άστρους προκειμένου να ταυτοποιηθούν οι σοροί.
Το δυστύχημα ερευνάται από το Αστυνομικό Τμήμα Βόρειας Κυνουρίας.
Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, τα θύματα του δυστυχήματος είναι δύο άνδρες, 57 και 33 ετών. Ο 57χρονος ήταν ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης, ενώ ο 33χρονος ήταν υπάλληλος. Ο εισαγγελέας έχει ειδοποιηθεί και έχει δοθεί εντολή για νεκροψία – νεκροτομή για τα ακριβή αιτία του θανάτου.
Με πρωτοβουλία της κας Μαρίας Καρυστιανού, της μητέρας που αναδείχθησε σε σύμβολο αγώνα και ελπίδας για δικαιοσύνη μετά το έγκλημα στα Τέμπη, όπου έχασαν άδικα την ζωή τους 57 άνθρωποι, ανάμεσα στους οποίους και η κόρη της Μάρθη, η Κύπρος έγινε τόπος εκκίνησης για το εγχείρημα «Η Φωνή της Μητέρας».
Είναι μια πρωτοβουλία με ομιλήτριες από διαφορετικά κράτη που αναδεικνύει τη δύναμη της μητρικής αγάπης, φωνής, δύναμης, υπευθυνότητας και ελπίδας.
Η πρώτη αυτή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 28 Μαρτίου στη Λευκωσία, επιδιώκει τη δημιουργία μιας εστία γόνιμου διαλόγου, όπου μητέρες από διαφορετικές χώρες με κοινή τραγική εμπειρία απώλειας των παιδιών τους, δίνουν τη δική τους προσωπική μαρτυρία και αναδεικνύουν την μητρική αγάπη και φροντίδα, ως κοινή ανά τον κόσμο στάση ζωής, που χαρίζει στους πολίτες όλου του κόσμου συμφιλίωση, αλληλοκατανόηση, δίκαιη και ειρηνική συνύπαρξη.
Η πρωτοβουλία δεν αφορούσε μόνο τις απώλειες που προκύπτουν από πολέμους και συγκρούσεις, αλλά και εκείνες που συνδέονται με την κοινωνική αδιαφορία, την εγκληματική δράση ιθυνόντων, τις θεσμικές παραλείψεις και τις τραγωδίες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Μέσα από την εμπειρία της απώλειας, οι μητέρες μετατρέπουν τον πόνο και τη μνήμη σε δύναμη που διεκδικεί δικαιοσύνη, λογοδοσία και ειρήνη.
Η ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού στην Λευκωσία:
Πέντε γυναίκες βρέθηκαν στην Κύπρο.
Πέντε γυναίκες που γέννησαν παιδιά που αντίκρυσαν τον θάνατο κατάματα ή ακόμα που με βίαιο κι άδικο τρόπο σφάλισαν για πάντα τα μάτια τους.
Πέντε γυναίκες για τις οποίες η ζωή τους έχει μετατραπεί σε ένα αβάστακτο μαρτύριο απώλειας και αφόρητο βάρος του αδιακίωτου θανάτου των παιδιών τους.
Πέντε γυναίκες που περιμένου την κάθαρση, την τιμωρία των ενόχων και την αποκατάσταση της αλήθειας.
Χαρίτα Μάντολες και Ανδριάνα Νικολάου από την Κύπρο, Μαρία Καρυστιανού από την Ελλάδα, Χίμπα Γουίσια από την Παλαιστίνη και Ολένα Βαρένικ Νεοκλέους από την Ουκρανία συμμετείχαν το απόγευμα του Σάββάτου στην εκδήλωση “Η φωνή των μητέρων” που έγινε στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία.
Πρώτη τον λόγο έλαβε η Χαρίτα Μάντολες μία γυναίκα – σύμβολο της τουρκικής εισβολής του 1974. Η ίδια ήταν 27 ετών με δύο μικρά παιδιά, όταν είδε να σκοτώνονται μπροστά στα μάτια της ο σύζυγός της, ο πατέρας της και πέντε άλλοι στενοί της συγγενείς.
Αυτό που κάνει εντύπωση στην περίπτωση της Χαρίτας Μάντολες είναι ότι, αν και έχουν περάσει σχεδόν 52 χρόνια από το 1974, το πάθος με τo οποίο εξιστορεί τα όσα τραγικά επισυνέβησαν τότε στην κατεχόμενη σήμερα Κερύνεια, μοιάζει λες και πρόκειται για γεγονότα του άμεσου παρελθόντος. Και η πίκρα στην ψυχή της ίδια, αναλείωτη…
Η κ.Μάντολες είπε ότι βρισκόταν στο σπίτι της στην περιοχή Πέντε Μίλι με τον σύζυγό της και τα δύο της παιδιά ενός και δύο χρονών καθώς και με τον πατέρα της. Θυμάται ότι μεταξύ πραξικοπήματος και εισβολής ο Πενταδάκτυλος φλεγόταν ενώ “έκαναν σινιάλο στους Τούρκους, να βγουν”.
Το Σάββατο στις 20 Ιουλίου 1974 θυμάται ότι άνοιξε το παράθυρο του σπιτιού της και μαύροι καπνοί είχαν καλύψει την ατμόσφαιρα και τότε ξύπνησε τον σύζυγό της ο οποίος της είπε ότι “ήρθαν οι Τούρκοι και να πάρουμε τα παιδιά να κρυφτούμε”.
“Αυτός πήρε τον γιό μας που δεν περπατούσε ακόμη και δύο μπιμπερά με γάλα κι εγώ πήρα την κόρη μας. Ξύπνησα και τον πατέρα μου, φωνάξαμε και την αδελφή μου και βρήκαμε καταφύγιο κάτω από τα λεμονόδεντρα”, είπε η κ. Μάντολες.
Πρόσθεσε ότι στη συνέχεια έγινε αυτό που λέμε “χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί την μάνα” και παιδιά μόνα τους έκλαιγαν κι αναζητούσαν γονείς και παπούδες.
Από το μικρό ραδιοφωνάκι που κρατούσαν γινόταν έκκληση για επιστράτευση και όντας έφεδροι ο σύζυγος και ο γαμπρός της, πήγαν στο στρατόπεδο στην Γλυκιώτισσα όπου δεν υπήρχαν όπλα και η προδοσία ήταν πλέον έκδηλη.
Επέστρεψαν στην περιοχή Πέντε Μίλι και τότε, σύμφωνα με τα όσα εξιστόρησε η κ. Μάντολες, οι Τούρκοι άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως. Κρύφτηκαν σε ένα υπόγειο που ήταν κοντά και το επόμενο πρωί οι όλμοι έπεφταν πάνω από το σπίτι τους, ένας πληγωμένος Ελληνοκύπριος στρατιώτης, ζητούσε περίθαλψη την οποία του παρείχαν.
“Οι Τούρκοι είχαν περικυκλώσει το υπόγειο και τους ζητούσαν να παραδοθούν, μας ποδοπάτησαν όσα υπάρχοντα μάζεψαν μια κοπέλα αιμορραγούσε ανάμεσα στα πόδια της και κρατούσε κι ένα μωρό”, είπε η κ. Μάντολες.
Πρόσθεσε ότι ένας Τούρκος, “που δεν ήταν σαν τους άλλους” κρύφτηκε σε μια κουφάλα και με ένα σινιάλο κάθε μερικά λεπτά, μας βοήθησε να γλυτώσουμε τα γυναικόπαιδα με τα παιδιά μας”.
Παρά τα δεινά που πέρασε από τους Τούρκους, την τραγική απώλεια των δικών της, η κ. Μάντολες, εύχεται ο Θεός να έχει καλά αυτό τον Τούρκο και την οικογένειά του …μισό αιώνα μετά την τουρκική θυριωδία.
Επειτα, τον λόγο έλαβε η Μαρία Καρυστιανού, η κόρη της οποίας, βρήκε φρικτό θάνατο στο τραγικό σιδηροδρομικό ατύχημα των Τεμπών τον Φεβρουάριο του 2023.
Οπως είπε η κ. Καρυστιανού η 28η Φεβρουαρίου είναι μια νύχτα “που δεν τέλειωσε ποτέ” για να προσθέσει ότι “μπορεί ο κόσμος από εκείνη την ημέρα να συνεχίζει να κινείται γύρω μας αλλά εμείς ζούμε σε ένα σημείο που όλα έχουν παγώσει”.
“Οταν χάνεις το παιδί σου δεν χάνεις απλώς ενα άνθρωπο, δεν χάνεις απλώς μία παρουσία, χάνεις το πιο δυνατό κομμάτι της ψυχής σου, κι όμως μένεις όρθια όχι γιατί είσαι δυνατή αλλά γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή κι από ένα σημείο και μετά καταλαβαίνεις ότι πρέπει να γίνεις η φωνή του παιδιού σου, η φωνή που δεν πρόλαβε να έχει”, είπε η κ. Κυριστιανού.
Ανέφερε ότι τότε είναι που μέσα στον απόλυτο πόνο γεννιέται κάτι άλλο, ένα ερώτημα, ένα αμείλικτο, γιατί, γιατί συνέβη, πώς συνέβη, ποιός ευθύνεται, πώς είναι δυνατόν για τον θάνατο ενός παιδιού να μην υπάρχει απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα.
Η κ Καρυστιανού είπε ότι για το δυστύχημα των Τεμπών “οι ποινικά υπόλογοι, Ελληνες πολιτικοί δεν ερευνώνται και δεν διώκονται, υπάρχει συγκάλυψη ώστε να αποκλειστεί η αλήθεια”.
Κατάγγειλε το γεγονός ότι ο χώρος του δυστυχήματος “όχι μόνο δεν διαφυλάχθηκε αλλά με την ενοχή και την συνενοχή εισαγγελέων και ανακριτών, Αστυνομίας και Πυροσβεστικής, μπαζώθηκε και κάτω από τα μπάζα χάθηκαν τα κόκκαλα των παιδιών μας”.
Η κ. Καρυστιανού είπε ότι μετά αυτά κι άλλα πολλά, “δεν υπάρχει άλλη λύση παρά να αρχίσει ένας άλλος δρόμος, ο δρόμος της διεκδίκησης όχι της εκδήκισης αλλά της δικαιοσύνης γιατί η δικαιοσύνη δεν είναι μια προσωπική εμμονή δεν είναι μια συναισθηματική εκτόνωση, είναι χρέος απέναντι στα παιδιά που χάθηκαν, απέναντι στην αλήθεια, στην κοινωνία, στα παιδιά που ζουν και πρέπει να προστατευθούν, χρέος που ανήκει σε όλους”.
Καταλήγοντας σημείωσε ότι δεν μιλά για πόνο “αλλά από πόνο κι αυτή είναι μεγάλη διαφορά διότι όταν μιλάς από πόνο δεν τον κοιτάς απ’ έξω, τον κουβαλάς, σε έχει ήδη αλλάξει, δεν τον έχεις νικήσει αλλά έχεις μάθει να στέκεσαι…”
Ακολούθως στο βήμα ανέβηκε η Ανδριάνα Νικολάου, μητέρα του εθνοφρουρού, Θανάση Νικολάου. Ο Θανάσης βρέθηκε νεκρός κάτω από την γέφυρα στην Άλασσα της Λεμεσού τον Σεπτέμβριο του 2005, με την αρχική ετυμηγορία να μιλά για αυτοχειρία ενώ 20 χρόνια μετά η θανατική ανάκριση έκανε λόγο για δολοφονία.
Η κ. Νικολάου είπε ότι “δεν φτάνει που σκότωσαν το παιδί μου, έκαναν και το παν για να αποκρύψουν την αλήθεια. Ο Θανάσης μου όμως δεν ήταν μια υπόθεση, ούτε φάκελος για να τον κλείσουν ήταν το παιδί που κράτησα στην αγκαλιά μου, το παιδί που γέννησα και μεγάλωσα με στοργή, αγάπη και προστασία σε μια ξένη χώρα, την Αυστραλία”.
Πρόσθεσε ότι από την ώρα που αντίκρυσε το παιδί της νεκρό κάτω από την τεράστια γέφυρα “έχασα τη ζωή κάτω από τα πόδια μου και ξεκίνησε ένας εφιάλτης που δεν τελειώνει, ένας εφιάλτης γεμάτος πόνο αλλά και θυμός κι απογοήτευση διότι αντί να βρω δικαιοσύνη βρήκα σιωπή κι αντί να βρω απαντήσεις άκουσα ότι πρέπει να το πάρω απόφαση, αντί να βρω στήριξη συνάντησα εμπαιγμούς και πόρτες κλειστες και το χειρότερο η προσπάθεια συγκάλυψης”.
Η κ. Νικολάου ανέφερε ότι “κάθε χρόνος που περνά χωρίς δικαίωση είναι μια δεύτερη δολοφονία και κάθε καθυστέρηση είναι μια πληγή που ανοίγει ξανά και αιμμορραγεί, κάθε ψέμα γίνεται δίκοπο μαχαίρι στην καρδιά της μάνας και τότε είναι που ρωτώ τον εαυτό μου σε τί κοινωνία ζουμε ;”.
Σημείωσε ότι ο αγώνας της δεν είναι μόνο για το παιδί της αλλά για όλα τα παιδιά, είναι για την δικαιοσύνη , την δημοκρατία και την αξιοπρέπεια αυτού του τόπου γιατί όταν υπάρχει συγκάλυψη δεν τραυματίζεται μόνο η οικογένεια, τραυματίζεται η εμπιστοσύνη όλων μας προς τους θεσμούς και μια κοινωνία χωρίς εμπιστοσύνη δεν μπορεί να προχωρήσει, είπε.
Οπως ανέφερε η κ. Νικολάου “δεν πρόκειται να ξεχάσουμε το έγκλημα που κουκουλώθηκε από τα πρώτα δέκα λεπτά στη σκηνή, από τους αρμόδιους και κατά συνέπεια από τους λειτουργούς της Νομικής Υπηρεσίας που μέχρι πρόσφατα αρνήθηκαν να ασκήσουν ποινικές διώξεις εναντίον των ατόμων που κατηγορήθηκαν από τους ποινικούς ανακριτές που διόρισαν οι ίδιοι”.
Πρόσθεσε ότι η απογοήτευσή μας είναι μεγάλη καθως “μετά από 20 χρόνια αγώνα και την εκταφή των λειψάνων και τις επιστημονικές εξετάσεις και δικαστικές αποφάσεις ότι ο Θανάσης δολοφονήθηκε δια στραγγαλισμού συνεχίζουμε να ανεβαίνουμε τον Γολγοθά μας”.
Καταλήγοντας η κ. Νικολάου είπε ότι για τον Θανάση “δεν ήταν μόνο εγκληματική αμέλεια από πλευράς των αξιωματικών του στρατού που δεν τον προστάτευσαν από τους ναρκομανείς και ταραξίες της μονάδας όπου υπηρετούσε όταν επανελειμμένα τους ζητήθηκε, ήταν η προμελετημένη δολοφονία του αμέσως μετά τις καταγγγελίες στις οποίες προέβη μετά από τις οποίες βρέθηκε νεκρος και παραμένει αδικαίωτος”.
Η Χίμπα Γουίσια από την Παλαιστίνη στον δικό της χαιρετισμό της είπε ότι παρά όλες τις δυσκολίες “συνεχίζουμε να αντέχουμε και να φροντίζουμε τα παιδιά μας όσο το θυμάρι και οι ελιές εξακολουθούν να φυτρώνουν στους κήπους μας”
Πρόσθεσε ότι το πραγματικό μας πρόβλημα είναι η κατοχή, “μια κατοχή που σκοτώνει τα παιδιά μας και καταστρέφει τα νοσοκομεία και τα σχολεία τους ενώ όπως γνωρίζετε 620 χιλιάδες μαθητές στη Γάζα έχουν στερηθεί την εκπαίδευση για τρίτη συνεχή χρονιά και επιπλέον 20 χιλιάδες παιδιά έχουν σκοτωθεί τα τελευταία δύο χρόνια από τις δυνάμεις κατοχής”.
Οπως είπε η κ. Γουίσα, “το πρόβλημά μας, είναι μία κατοχή που δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα ενός παιδιού στη ζωή κάτι που έχει εκφραστεί από περισσότερους από ένα Ισραηλινούς αξιωματούχους οι οποίοι έχουν περιγράψει τα παιδιά ως ζώα και τα έχουν υποβάλει σε φρικτή κακοποίηση, σβήνοντας ακόμα και τσιγάρα στα αθώα τους σώματα”.
Καταλήγοντας ανέφερε ότι αν ρωτούσατε παιδιά της Παλαιστίνης για τα όνειρα και τις ελπίδες τους για το μέλλον οι απαντήσεις τους θα σόκαραν “γιατί τα παιδιά αυτά λένε ότι δεν ονειρεύονται και δεν σκέφτονται το μέλλον γιατί η κατοχή δεν θα τους αφήσει να ζήσουν για να μεγαλώσουν…”
Η Ολένα Βαρένικ Νεοκλέους στον δικό της χαιρετισμό είπε ότι η μητρότητα είναι η αρχή της ζωής, πηγή αγάπης, δύναμης και αδιάκοπης φροντίδας για να προσθέσει ότι σε όλο τον κόσμο, ανεξάρτητα από την γλώσσα και τον πολιτισμό, η μητέρα είναι το πρώτο πρόσωπο που μας διδάσκει την καλοσύνη, την εμπιστοσύνη και την ανθρωπιά.
Πρόσθεσε ότι είναι παρούσα στην εκδήλωση “για εκείνες τις μητέρες που βιώνουν πόνο βαθύ, για τις μητέρες που έχασαν τα παδιά τους, για τις μητέρες που ζουν με αγωνία για τα αγαπημένα τους πρόσωπα”.
Οπως ανέφερε η κ. Νεοκλέους ο πόνος της απώλειας ενός παιδιού ενώνει τις καρδιές ανεξάρτητα από την χώρα που ζούμε και τη γλώσσα που μιλάμε γιατι για μία μητέρα κάθε παιδί είναι ένας ολόκληρος κόσμος και ίσως για αυτό καταλαβαίνουμε τόσο καθαρά ότι δεν υπάρχουν ξένα παιδιά, είπε.
Αναφερόμενη στον τόπο καταγωγής της, το Ντονέσκ, δήλωσε ότι ως μητέρα βλέπει τον πόνο που έχουν υποστεί οι οικογένειες και οι μητέρες σε Ρωσία και Ουκρανία ως αποτέλεσμα της παρέμβασης τρίτων χωρών που έχει ως αντίκτυπο να πληττονται οι αδελφικοί λαοί μας”.
“Είναι για αυτό και θέλουμε να σταματήσει αυτή η αιματοχυσία και να έρθει η ειρήνη γιατί η απώλεια και ο πόνος δεν έχουν πλευρές και οι μητέρες υποφέρουν παντού”, είπε η κ. Νεοκλέους, κλείνοντας τον χαιρετισμό της και μαζί και τις παρεμβάσεις που έγιναν στην εκδήλωση.
Την εκδήλωση συντόνιζε η ηθοποιός και Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Μαρία Ιωάννου, η οποία κατά την έναρξη της εκδήλωσης είπε ότι η εκδήλωση αποτελεί “πρωτοβουλία διαλόγου, ευαισθητοποίησης κι ανθρώπινης συνάντησης που δίνει χώρο στη φωνή των μητέρων πέρα από σύνορα, πολιτικές διαφορές και διαφορετικές εμπειρίες απώλειας”.
Πρόσθεσε ότι “στόχος είναι να αναδειχθεί η ανάγκη για προστασία της ζωής, λογοδοσία και συλλογική ευθύνη”.
Στην εκδήλωση τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των παιδιών που “χάθηκαν” σε πολεμικές συγκρούσεις και από τραγωδίες που συνδέονται με κρατική ή/και κοινωνική αδιαφορία.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Υπάρχουν μερικοί νέοι αριθμοί σχετικά με τη διαθεσιμότητα πυρομαχικών και από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης.
Η Washington Post αναφέρει ( αρχειοθετημένο ) ότι οι ΗΠΑ εκτόξευσαν περίπου 850 πυραύλους κρουζ Tomahawk εναντίον του Ιράν. Το συνολικό διαθέσιμο απόθεμα Tomahawk κυμαίνεται μεταξύ 3.000 και 4.000.
Αλλά το όριο για τη χρήση αυτών των όπλων μεγάλης εμβέλειας βρίσκεται αλλού. Οι πύραυλοι συνήθως εκτοξεύονται από σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Έχουν περιορισμένο φορτίο έως και 72 Tomahawk το καθένα. Όταν αυτά εξαντληθούν, τα σκάφη πρέπει να εγκαταλείψουν το σημείο για να πάνε σε ένα φιλικό λιμάνι για επαναφόρτωση. (Η επαναφόρτωση μεγάλων πυραύλων στη θάλασσα έχει δοκιμαστεί από το 2014 και βρίσκεται ακόμη σε αρχικό στάδιο .)
Τα περίπου 16 αντιτορπιλικά και υποβρύχια που έχουν οι ΗΠΑ γύρω από τον Κόλπο έχουν πλέον ως επί το πλείστον «Winchester», δηλαδή δεν έχουν πλέον πυραύλους Tomahawk για να εκτοξεύσουν. Αλλά δεν μπορούν να εγκαταλείψουν ακόμη το πεδίο της μάχης, καθώς οι δυνατότητες αεράμυνάς τους εξακολουθούν να είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση ιρανικών πυραύλων.
Επίσης, λείπουν οι πύραυλοι αεράμυνας. Όπως ανέφερε το Βρετανικό Βασιλικό Ινστιτούτο Ενωμένων Υπηρεσιών (RUSI) πριν από τρεις ημέρες:
Πάνω από δώδεκα τύποι πυρομαχικών έχουν δαπανηθεί από τον συνασπισμό με ρυθμό που φαίνεται μη βιώσιμος. Ήδη, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Rheinmetall, Άρμιν Πάπεργκερ, σημείωσε στις 19 Μαρτίου ότι τα παγκόσμια αποθέματα είναι «άδεια ή σχεδόν άδεια» και ότι εάν ο πόλεμος συνεχιστεί για έναν ακόμη μήνα «σχεδόν δεν έχουμε διαθέσιμους πυραύλους». ... Δεδομένου ότι το Ιράν έχει καταστρέψει τουλάχιστον δώδεκα ραντάρ και δορυφορικά τερματικά των ΗΠΑ και των συμμάχων, η αποτελεσματικότητα της αναχαίτισης μειώνεται. Η χρήση 10 ή 11 αναχαιτιστικών για έναν πύραυλο ή 8 πυραύλων Patriot για ένα drone καθίσταται μη βιώσιμη. ... Ο αμερικανικός στρατός απέχει περίπου ένα μήνα, ή λιγότερο, από το να ξεμείνει από πυραύλους επίγειας επίθεσης ATACMS/PrSM και αναχαιτιστικά THAAD . Το Ισραήλ βρίσκεται σε ακόμη πιο επισφαλή θέση, με τους πυραύλους αναχαίτισης Arrow να είναι πιθανό να έχουν δαπανηθεί πλήρως μέχρι τα τέλη Μαρτίου . Ενώ ο πόλεμος θα μπορούσε να συνεχιστεί με άλλα πυρομαχικά, αυτό συνεπάγεται την αποδοχή μεγαλύτερου κινδύνου για τα αεροσκάφη και την ανοχή περισσότερων «διαρροών» πυραύλων και drone που βλάπτουν δυνάμεις και υποδομές.
Το RUSI παρέχει ορισμένους πίνακες και πληροφορίες σχετικά με τις δυσκολίες του κλάδου στην αναπλήρωση των αποθεμάτων.
Από την άλλη πλευρά της εξίσωσης βρίσκεται η ζημιά που έχει προκαλέσει η αμερικανική εκστρατεία στο Ιράν. Πάνω από 10.000 «στόχοι» έχουν πληγεί, αλλά ο κύριος στόχος της εξουδετέρωσης των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν απέχει ακόμη πολύ από το να επιτευχθεί :
Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να διαπιστώσουν με βεβαιότητα μόνο ότι έχουν καταστρέψει περίπου το ένα τρίτο του τεράστιου πυραυλικού οπλοστασίου του Ιράν, καθώς ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ στη χώρα πλησιάζει στο ορόσημο του ενός μήνα, σύμφωνα με πέντε άτομα που γνωρίζουν τις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών.
Η κατάσταση περίπου ενός άλλου τρίτου είναι λιγότερο σαφής, αλλά οι βομβαρδισμοί πιθανότατα προκάλεσαν ζημιές, κατέστρεψαν ή έθαψαν αυτούς τους πυραύλους σε υπόγειες σήραγγες και καταφύγια, ανέφεραν τέσσερις από τις πηγές. Οι πηγές μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας, δεδομένης της ευαίσθητης φύσης των πληροφοριών.
Μία από τις πηγές ανέφερε ότι οι πληροφορίες ήταν παρόμοιες για την ικανότητα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών του Ιράν , λέγοντας ότι υπήρχε κάποιος βαθμός βεβαιότητας ότι το ένα τρίτο έχει καταστραφεί ... Οι πληροφορίες έρχονται σε αντίθεση με τις δημόσιες δηλώσεις του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ την Πέμπτη ότι το Ιράν είχε «πολύ λίγους πυραύλους που είχαν απομείνει».
Αν συγκρίνει κανείς τον αριθμό των επιθέσεων ανά ημέρα, η αμερικανική πλευρά έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Αυτή τη στιγμή πραγματοποιεί περίπου 300 αποστολές την ημέρα, ρίχνοντας βόμβες και πυραύλους σε ιρανικούς στόχους. Το Ιράν εκτοξεύει περίπου 30 με 40 πυραύλους την ημέρα. Το ερώτημα όμως είναι η ποιότητα τέτοιων επιθέσεων. Η αμερικανική πλευρά έχει από την πρώτη κιόλας μέρα στοχοποιήσει πολιτικές υποδομές, όπως σχολεία και ιατρικές κλινικές, ενώ η ιρανική πλευρά έχει επιτεθεί σε στρατιωτικές και στρατιωτικοβιομηχανικές εγκαταστάσεις.
Σήμερα, οι αμερικανικές επιθέσεις έπληξαν ιρανικά χαλυβουργεία στο Χουζεστάν και στο Μομπαρακέχ κοντά στο Ισφαχάν. Το Ιράν ανακοίνωσε ότι θα ανταποδώσει πλήγματα σε παρόμοιες εγκαταστάσεις στο Ισραήλ και στα αραβικά κράτη του Κόλπου. Αυτή η ικανότητα ανταπόδοσης προστατεύει το Ιράν από τις δυνητικά πιο καταστροφικές επιθέσεις.
Η θέση του Ιράν του δίνει πλεονέκτημα κλιμάκωσης.
Οι συντάκτες του Economist , που μισεί το Ιράν, το αναγνωρίζουν αυτό όταν παροτρύνουν τις ΗΠΑ ( αρχειοθετημένο ) να αποδεχτούν ότι δεν έχουν κανέναν τρόπο να κερδίσουν αυτόν τον πόλεμο:
Εν ολίγοις, παρά την ισχύ και την πολυπλοκότητα της στρατιωτικής επίθεσης από την Αμερική και το Ισραήλ, το Ιράν αισθάνεται ότι έχει το πάνω χέρι έναντι του κ. Τραμπ. Έχει δείξει ότι είναι πιο ικανό από την Αμερική τόσο να προκαλέσει πόνο όσο και να τον αντέξει. Ο κ. Τραμπ ξεκίνησε τον πόλεμό του, ασυγχώρητα, χωρίς να προσφέρει μια στρατηγική λογική γι' αυτόν. Παρά τις επιχειρησιακές επιτυχίες και τον ανόητο ισχυρισμό του ότι έχει ήδη αλλάξει το καθεστώς στην Τεχεράνη, δεν έχει ακόμη αποκομίσει κανένα ουσιαστικό κέρδος από τις μάχες. Καθώς το πολιτικό κόστος αυξάνεται, ο κ. Τραμπ θα δεχθεί αυξανόμενη πίεση. ... Ο κ. Τραμπ πρέπει να συμφωνήσει σε πλήρη κατάπαυση του πυρός και να αναγκάσει το Ισραήλ να την τηρήσει. Οι συνομιλίες για το άνοιγμα του στενού και την απομάκρυνση του Ιράν από το πυρηνικό του πρόγραμμα θα είναι εξαιρετικά δύσκολες. Και οποιαδήποτε τελική συμφωνία θα είναι χειρότερη από ό,τι θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί πριν από την έναρξη του πολέμου, επειδή ο κ. Τραμπ έχει άθελά του ενισχύσει το χέρι των σκληροπυρηνικών και έχει καταστήσει σαφές την επιρροή που έχουν πάνω στο στενό. Το αποτέλεσμα είναι ότι προς το παρόν, τουλάχιστον, το πλεονέκτημα βρίσκεται στο Ιράν.
Ο Τραμπ θα μπορούσε φυσικά να επιλέξει την εναλλακτική και να κλιμακώσει τον πόλεμο. Αλλά η προοπτική να γίνει αυτό δεν είναι καλύτερη από την τρέχουσα θέση.
Εν τω μεταξύ, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ υποφέρουν από τον πόλεμο που έχουν ξεκινήσει οι ΗΠΑ. Η Αυστραλία βρίσκεται σε ιδιαίτερα κακή θέση. Ενώ παράγει και εξάγει αργό πετρέλαιο, εξαρτάται από τις εισαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων από την Ασία. Καθώς αυτά δεν είναι πλέον διαθέσιμα, πρέπει να αγοράζει ντίζελ και βενζίνη από άλλες πηγές, οι οποίες είναι εξαιρετικά ακριβές:
Οι χρόνοι διαμετακόμισης από την ακτή του Κόλπου των ΗΠΑ προς την Αυστραλία εκτείνονται σε 55-60 ημέρες, με το κόστος μεταφοράς να φτάνει περίπου τα 20 δολάρια/βαρέλι, σε σύγκριση με τις τυπικές διαδρομές Ασίας-Ειρηνικού που πριν από την κρίση ήταν 5-6 δολάρια/βαρέλι. Η δυναμική των τιμών των περιφερειακών προϊόντων εξασθένησε για λίγο αυτό το μειονέκτημα: στις 18 Μαρτίου, η βενζίνη και το ντίζελ που παραδόθηκαν από τη Σιγκαπούρη και το Χιούστον συγκλίνουν περίπου στα 161 δολάρια/βαρέλι. Από τις 25 Μαρτίου, τα φορτία της Σιγκαπούρης φαίνονται ξανά πιο ελκυστικά - περίπου 153 δολάρια/βαρέλι έναντι 164 δολαρίων/βαρέλι από το Χιούστον. Αλλά η τιμολόγηση δεν είναι πλέον ο καθοριστικός παράγοντας. Το ζήτημα έχει μετατοπιστεί στη φυσική διαθεσιμότητα. Με τα απούλητα φορτία στην Ασία να σπανίζουν όλο και περισσότερο, οι ΗΠΑ - παρά τις μεγαλύτερες διαδρομές και τα ακριβότερα φορτία - μπορεί να γίνουν η μόνη αξιόπιστη διέξοδος από αυτό το αδιέξοδο των εισαγωγών για την Καμπέρα.
Οι παγκόσμιες προμήθειες αργού πετρελαίου εξακολουθούν να μειώνονται. Οι τιμές της βενζίνης και του ντίζελ στις ΗΠΑ εξακολουθούν να αυξάνονται. Κάποιος αναρωτιέται πόσο καιρό θα χρειαστεί για να απαγορεύσει ο Τραμπ και οι ΗΠΑ όλες τις εξαγωγές πετρελαϊκών προϊόντων. Αυτή θα είναι η στιγμή που η Αυστραλία θα συνειδητοποιήσει την πραγματική αξία της συμμαχίας της με τις ΗΠΑ.
Σε αυτήν την έκθεση, η Ειδική Εισηγήτρια για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα από το 1967 παλαιστινιακά εδάφη εξετάζει τη συστηματική χρήση βασανιστηρίων από το Ισραήλ εναντίον Παλαιστινίων στα κατεχόμενα από τις 7 Οκτωβρίου 2023 παλαιστινιακά εδάφη, συμπεριλαμβανομένων πρακτικών τόσο εντός όσο και εκτός φυλακής που πληρούν τα κριτήρια για γενοκτονία βάσει της Σύμβασης για την Πρόληψη και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Καταγράφει πώς τα βασανιστήρια έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της κυριαρχίας και της τιμωρίας που επιβάλλεται σε άνδρες, γυναίκες και παιδιά, τόσο μέσω κακοποιήσεων κατά την κράτηση όσο και μέσω μιας αδιάκοπης εκστρατείας αναγκαστικής εκτόπισης, σφαγών, στερήσεων και καταστροφής όλων των μέσων διαβίωσης, με στόχο την πρόκληση μακροχρόνιου συλλογικού πόνου και ταλαιπωρίας. Ένα συνεχές και διάχυτο καθεστώς ψυχολογικού τρόμου επιβάλλεται σε όλη την επικράτεια, σχεδιασμένο να συντρίψει σώματα, να απογυμνώσει έναν λαό από την αξιοπρέπειά του και να τον εκδιώξει από τη γη του. Δεν πρόκειται για περίπτωση τυχαίας βίας. Είναι η αρχιτεκτονική του αποικιακού εποικισμού, χτισμένη σε θεμέλια απανθρωποποίησης και συντηρούμενη από μια πολιτική σκληρότητας και συλλογικών βασανιστηρίων.
Εισαγωγή
• Στην παρούσα έκθεση, ο Ειδικός Εισηγητής για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα παλαιστινιακά εδάφη που κατέχονται από το 1967 εξετάζει τη χρήση βασανιστηρίων – την εκ προθέσεως πρόκληση έντονου πόνου ή ταλαιπωρίας, είτε σωματικού είτε ψυχικού, για σκοπούς που περιλαμβάνουν εκφοβισμό και εξαναγκασμό ή για οποιονδήποτε λόγο που βασίζεται σε διακρίσεις – από το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων ως ομάδας, και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα βασανιστήρια αποτελούν δομικό χαρακτηριστικό της συνεχιζόμενης γενοκτονίας και του ευρύτερου εποικιστικού-απαρτχάιντ.
• Καθώς η αποστολή της παρεμποδίστηκε από το Ισραήλ, η Ειδική Εισηγήτρια συγκέντρωσε σχετικές πληροφορίες μέσω γραπτών ανακοινώσεων, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 300 μαρτυριών που συλλέχθηκαν από πολυάριθμους οργανισμούς· εξ αποστάσεως διαβουλεύσεις με νομικούς εμπειρογνώμονες και επιζώντες βασανιστηρίων· και μια ανασκόπηση πρωτογενών και δημόσιων πηγών, συμπεριλαμβανομένων μαρτυριών από Ισραηλινούς πληροφοριοδότες.
Τα βασανιστήρια ήταν ανέκαθεν κεντρικό στοιχείο της εκδίωξης των Παλαιστινίων από το Ισραήλ. Ωστόσο , από τον Οκτώβριο του 2023, το Ισραήλ έχει καταφύγει σε βασανιστήρια σε κλίμακα που υποδηλώνει συλλογική εκδίκηση και καταστροφική πρόθεση. Η στοχοποίηση των Παλαιστινίων «ως ολόκληρου του έθνους που φέρει την ευθύνη», σύμφωνα με τα λόγια του Ισραηλινού προέδρου Ισαάκ Χέρτζογκ, είναι εμφανής στη βιαιότητα του ισραηλινού συστήματος κράτησης και στο ευρύτερο καθεστώς φυλακών που επιβάλλεται σε όλους τους Παλαιστίνιους. Παρουσιαζόμενες ως απαραίτητες για την «ασφάλεια» του Ισραήλ, αυτές οι πρακτικές αποτελούν μέρος ενός ιδεολογικού σχεδίου κοινωνικής καταστροφής, ομαλοποίησης της σκληρότητας και στόχευσης στον πολιτικό στόχο της αποδυνάμωσης του παλαιστινιακού «έθνους».
Η κλιμάκωση των βασανιστηρίων στα ισραηλινά κέντρα κράτησης αποτελεί μέρος ενός συντονισμένου σχεδίου. Ο Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας της χώρας, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, ο οποίος επιβλέπει τη διοίκηση των ισραηλινών φυλακών, έχει προωθήσει την «επανάστασή του στις φυλακές», η οποία έχει θεσμοθετήσει μια πολιτική ταπείνωσης. Στις 14 Νοεμβρίου 2023, ο υπουργός διέταξε οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι που χαρακτηρίζονται ως «τρομοκράτες» να κρατούνται με χειροπέδες σε σκοτεινά κελιά εξοπλισμένα με σιδερένια κρεβάτια και λάκκους, και να υποβάλλονται στην επαναλαμβανόμενη αναπαραγωγή του ισραηλινού εθνικού ύμνου. Ζήτησε επίσης την θανατική ποινή για τους Παλαιστίνιους κρατούμενους - μια κυνική λύση στο πρόβλημα υπερπληθυσμού που δημιουργήθηκε από τις μαζικές συλλήψεις του Ισραήλ.
• Τα βασανιστήρια δεν περιορίζονται σε κελιά και αίθουσες ανακρίσεων. Υπό το σωρευτικό αποτέλεσμα των μαζικών εκτοπίσεων πληθυσμού, των πολιορκιών, της άρνησης βοήθειας και τροφίμων, της αχαλίνωτης βίας του στρατού και των εποίκων, και της διάχυτης επιτήρησης και τρομοκρατίας, τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη έχουν γίνει τόπος συλλογικής τιμωρίας, όπου η καταστροφή των συνθηκών διαβίωσης μετατρέπει τη γενοκτονική βία σε όργανο συλλογικών βασανιστηρίων με μακροπρόθεσμες σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες για τον κατεχόμενο πληθυσμό. Αυτό το καθεστώς, που κατέστη δυνατό χάρη στην παγκόσμια βιομηχανία ασφάλειας και την αδράνεια τρίτων κρατών, απανθρωποποιεί τους Παλαιστίνιους, τους υποβάλλει σε πολλαπλές μορφές ταπείνωσης και βίας και ενσταλάζει συλλογικό φόβο.
• Σε όλη την κατεχόμενη παλαιστινιακή επικράτεια, οι ισραηλινές αρχές έχουν δημιουργήσει ένα «βασανιστικό περιβάλλον» σχεδιασμένο να κάμψει την αντίσταση, την αξιοπρέπεια και την επιμονή (sumud). Όπως έχουν δηλώσει ανοιχτά ο Υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς και άλλοι αξιωματούχοι των οποίων οι δηλώσεις αναλύονται σε αυτήν την έκθεση και οι οποίοι έχουν υποστηρίξει τη συνεχιζόμενη γενοκτονία και τα συλλογικά βασανιστήρια, ο απώτερος και δεδηλωμένος στόχος είναι η αναγκαστική απέλαση των Παλαιστινίων για να καταστεί δυνατή η προσάρτηση και η κατάκτηση από τους εποίκους.
• Στο πλαίσιο της προτεινόμενης «νέας Νάκμπα», ο συνδυασμός πρακτικών βασανιστηρίων τόσο εντός όσο και εκτός κράτησης που καταγράφεται στην παρούσα έκθεση καταδεικνύει τη στενή σχέση μεταξύ βασανιστηρίων και αποικιακής γενοκτονίας. Όταν τα βασανιστήρια χρησιμοποιούνται συστηματικά εναντίον ενός πληθυσμού «ως τέτοιου», αποτελούν τόσο μέσο κυριαρχίας όσο και απόδειξη γενοκτονικής πρόθεσης κατά την έννοια του Άρθρου II(β) της Σύμβασης για την Πρόληψη και Τιμωρία του Εγκλήματος της Γενοκτονίας.
• Αν πρόκειται ποτέ να αποδοθεί δικαιοσύνη, πρέπει να αναγνωριστεί ότι, στο πλαίσιο της γενοκτονίας, τα βασανιστήρια, είτε κατά την κράτηση είτε εκτός κράτησης, είναι εγγενώς εκ προθέσεως και σκόπιμα. Η διαρκής χρήση τους σε βάθος χρόνου και χώρου εναντίον του ίδιου πληθυσμού αποτελεί απόδειξη πολιτικών που αποσκοπούν στη σωματική και ψυχολογική καταστροφή αυτής της ομάδας.
* Η Φραντσέσκα Πάολα Αλμπανέζε (30 Μαρτίου 1977) είναι Ιταλίδα νομικός και ειδική στα ανθρώπινα δικαιώματα η οποία υπηρετεί ως Ειδική Εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) για τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη από την 1η Μαΐου 2022· αρχικά διορίστηκε για τριετή θητεία , και τον Απρίλιο του 2025 επιβεβαιώθηκε για ακόμα τρία χρόνια. Είναι η πρώτη γυναίκα που κατέχει αυτή τη θέση.
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
.jpg)
.jpg)
