ΚΟΙΝΩΝΙΑ





Ανακοινώνονται και φέτος από την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης τα βραβεία αντιοικολογικής δράσης σε δημόσια πρόσωπα, που έχουν διαπρέψει κατά τη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς για πράξεις ή παραλείψεις σε βάρος του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής. Τα βραβεία έχουν συμβολικό χαρακτήρα και αποτελούν ύστατη άμυνα σε όλους αυτούς που κάθε 5η Ιουνίου φορούν τα καλά τους ρούχα και πλέκουν εγκώμια σε ένα περιβάλλον που εξοντώνεται.

Καθώς η οικολογική κατάσταση του πλανήτη γνωρίζει μια επιδείνωση άνευ προηγουμένου, τα Οικολογικά Αντι-βραβεία είναι έτοιμα να γυριστούν πλέον και σε ταινία: “The Eco Anti-Awards Strike Back!”

Α. Βραβείο «ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ»

Το πρώτο βραβείο, ταυτόχρονα με το Νόμπελ Ειρήνης (εκείνο που του χάρισε η Μαρία Κορίνα Ματσάδο), απονέμεται στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, για την ακλόνητη πίστη του ότι η κλιματική αλλαγή είναι μια «μεγάλη απάτη» και για την επιμονή του να επιβάλει τον νόμο των πετρελαϊκών κολοσσών ακόμη και με πολεμικές ιαχές – με το αζημίωτο φυσικά! Σε αντίθεση με όσους τον θεωρούν ναρκισσιστή, κακομαθημένο πλουσιόπαιδο ή απλά μια ακροδεξιά μαριονέτα αδίστακτων οικονομικών συμφερόντων, έχει αποδείξει την πνευματικότητά του και τη θεία του καταγωγή, σύμφωνα τουλάχιστον με τους Τηλε-Ευαγγελιστές Χριστιανο-Σιωνιστές που τον υποστηρίζουν. Αυτοί του προσφέρουν μια τεράστια δεξαμενή πιστών ψηφοφόρων μέσω των τηλεοπτικών τους δικτύων και σε αντάλλαγμα Εκείνος τους προσφέρει πρόσβαση στην εξουσία και νομοθετικές διευκολύνσεις. Κι έτσι όλοι μαζί μπορούν να αποθεώνουν τον Πρόεδρο που «σταμάτησε οκτώ πολέμους»…

Το δεύτερο βραβείο απονέμεται στον πρωθυπουργό του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου, για τον εξωραϊσμό και εξευγενισμό του περιβάλλοντος στη Γάζα και πιο πρόσφατα, στον νότιο Λίβανο. Συν-δικαιούχος στο Νόμπελ Ειρήνης με τον Ντόναλντ Τραμπ, εφόσον υιοθέτησε ανθρωπιστικές πρακτικές «μη-γενοκτονίας», όπως οι περιπτώσεις όπου άμαχοι Παλαιστίνιοι δέχθηκαν πυρά ή βομβαρδισμούς ενώ περίμεναν ανθρωπιστική βοήθεια. Αδικαιολόγητα, ορισμένοι ψυχολόγοι μιλούν για την ανάγκη του θύτη να αποδείξει τη δύναμή του μέσω της απόλυτης επιβολής, προκειμένου να ξορκίσει το ιστορικό τραύμα της βίας που υπέστη ο λαός του.

Το τρίτο βραβείο απονέμεται στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, για την προώθηση μιας πιο φιλόδοξης «Πράσινης Συμφωνίας», η οποία ατυχώς ονομάστηκε «Στρατηγική για την Αμυντική Βιομηχανία». Όπως και για την πολιτική στροφή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, το οποίο υπό την ηγεσία της φλερτάρει ανοιχτά με την Ευρωπαϊκή Ακροδεξιά. Η «Πρόεδρος της Πολεμικής Οικονομίας» βραβεύεται για τη βαθιά της πεποίθηση ότι τα 650 δισεκατομμύρια ευρώ που λείπουν από την υγεία και την παιδεία θα επιστρέψουν στους πολίτες με τη μορφή θέσεων εργασίας σε εργοστάσια όπλων. Πρόκειται για μια μοναδική μετατροπή του παρωχημένου σχεδίου ειρηνικής συμφιλίωσης της Ευρώπης σε ένα σύγχρονο, δυναμικό σχέδιο διάσωσης της γαλλογερμανικής πολεμικής βιομηχανίας.

Β. Βραβείο «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ»

Το πρώτο βραβείο απονέμεται στον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, για την απαράμιλλη ικανότητα να βγάζει selfies σε καμένα δάση υποσχόμενος «ανασυγκρότηση», αλλά και για τη θεωρία του ότι η κλιματική κρίση αποτελεί τον τέλειο «αποδιοπομπαίο τράγο» για κάθε διαχειριστική αποτυχία του κρατικού μηχανισμού. Κρίμα είναι να έχει και αυτός την τύχη του Βίκτορ Όρμπαν, εφόσον η Ελλάδα διαφέρει ριζικά από την Ουγγαρία! Σύμφωνα με τον Δείκτη Κράτους Δικαίου (Rule of Law Index) του 2025, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 29η θέση μεταξύ 31 χωρών της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής (https://worldjusticeproject.org/rule-of-law-index/country/2025/Greece), αφήνοντας την Ουγγαρία απομονωμένη στην τελευταία θέση. Ο κ. Μητσοτάκης έχει διακριθεί για τον αγώνα του ενάντια στην υπονόμευση των ανεξάρτητων αρχών και τη χειραγώγηση της δικαιοσύνης. Αδίκως παραλληλίστηκε η υπόθεση των υποκλοπών (Predator) στην Ελλάδα με τη χρήση του λογισμικού Pegasus στην Ουγγαρία, ως εργαλείο παρακολούθησης πολιτικών αντιπάλων και δημοσιογράφων. Ο Όρμπαν χρειάστηκε να δημιουργήσει ένα ολόκληρο δίκτυο φιλικών επιχειρηματιών για να ελέγξει τα ΜΜΕ, ενώ στην Ελλάδα αρκούσε μια απλή «Λίστα Πέτσα» και η αυθόρμητη συγκέντρωση των μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών στα χέρια ομίλων που διατηρούν άριστες σχέσεις με το Μαξίμου. Μήπως στην Ουγγαρία υπήρξε και σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ;;;

Το δεύτερο βραβείο απονέμεται στον υπουργό Εξωτερικών κ. Γιώργο Γεραπετρίτη, γνωστού και ως ΤΕΡΝΑπετρίτη, για τον ρόλο του στην προστασία της ελληνικής φύσης και… της ενεργειακής ελίτ. Η σύζυγός του είναι κόρη του Μιχαήλ Γουρζή, ο οποίος υπήρξε επί σειρά ετών αντιπρόεδρος και εκ των βασικών μετόχων της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Η εν λόγω εταιρεία, κατά τη διάρκεια της θητείας της παρούσας κυβέρνησης, έχει αναλάβει πληθώρα εμβληματικών έργων (από την Εγνατία Οδό και το αεροδρόμιο στο Καστέλι μέχρι τεράστια αιολικά πάρκα). Ο όρος «διαπλοκή» δεν τον αφορά, αφού δεν ευνοεί τα μεγάλα ενεργειακά καρτέλ (φωτοβολταϊκά, αιολικά, υποδομές φυσικού αερίου και ηλεκτροπαραγωγής), ούτε και τον όμιλο με τον οποίο είχε συγγένεια, πριν τουλάχιστον περάσει ο έλεγχός του σε Άραβες «επενδυτές».

Το τρίτο βραβείο απονέμεται στον τέως Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, κ. Γιάννη Κεφαλογιάννη, για το μοναδικό δόγμα πρόληψης: «εκκενώστε τους οικισμούς, αφήστε τα δάση να καούν και μετά θα κάνουμε συσκέψεις για την ανασυγκρότηση». Ιδιαίτερη μνεία οφείλεται στη θριαμβευτική υλοποίηση του προγράμματος «Anti-Nero» (που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης), το οποίο οι κακεντρεχείς οικολογικές οργανώσεις χαρακτήρισαν καταστροφικό. Ωστόσο, θα πρέπει να αναγνωριστεί η βαθιά του οικολογική σοφία: βάζοντας μπουλντόζες να ισοπεδώνουν την υπόροφη βλάστηση και να κατακρεουργούν τα δάση χωρίς μελέτες, ο κ. Κεφαλογιάννης εφάρμοσε το απόλυτο αξίωμα: «αν δεν υπάρχει δάσος, δεν υπάρχει και τίποτα για να καεί!» Φυσικά, ο νεαρός πολιτικός τίμησε την οικογενειακή παράδοση και τη βαριά πολιτική κληρονομιά του Ρεθύμνου. Την ώρα που το 112 χτυπούσε μανιωδώς, το πολιτικό του γραφείο έδινε τη δική του «Ενεργή Μάχη» στα τηλέφωνα, μεριμνώντας για τη «διάσωση» των ημέτερων αγροτικών επιδοτήσεων και των εικονικών κοπαδιών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και τελικά, κατάφερε να γίνει «καπνός» από το Υπουργείο του πριν προλάβει να σφίξει η ζέστη του καλοκαιριού!

Γ. Βραβείο «ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ»

Το πρώτο βραβείο απονέμεται στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ. Στέλιο Αγγελούδη, ο οποίος κατάφερε με συνοπτικές διαδικασίες να κατατροπώσει τη δημοκρατική διεκδίκηση για τη διενέργεια δημοψηφίσματος σχετικά με την ανάπλαση της ΔΕΘ. Ο κ. Αγγελούδης εξελέγη με κεντρική προεκλογική δέσμευση τη δημιουργία ενός μεγάλου πάρκου. Και σήμερα, επιμένει στη θέση για ενιαίο πάρκο περίπου 100-120 στρέμματα (από τα συνολικά 170 της έκτασης) στο νότιο τμήμα της ΔΕΘ. Το επίσημο σχέδιο που προωθεί το ΤΑΙΠΕΔ και η διοίκηση της ΔΕΘ βέβαια κάνει λόγο για «50% ελεύθερους χώρους και πράσινο». Ωστόσο, στην πολεοδομική γλώσσα, ο «ελεύθερος χώρος» περιλαμβάνει πλατείες, διαδρόμους κυκλοφορίας και ακάλυπτους χώρους ανάμεσα στα νέα κτίρια, και όχι απαραίτητα ένα ενιαίο, φυσικό πάρκο με χώμα και δέντρα. Ο κ. Αγγελούδης θα μείνει στην ιστορία της πόλης ως ο Δήμαρχος που κατάργησε τα δημοψηφίσματα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση πριν ακόμη αυτά εφαρμοστούν!...

Το δεύτερο βραβείο απονέμεται στον «παλαιοχριστιανό» Υφυπουργό Υποδομών και Μεταφορών κ. Νικόλαο Ταχιάο, ο οποίος συνεχίζει να καμαρώνει για τις νέες καθυστερήσεις του Μετρό προς Καλαμαριά. Οι καθυστερήσεις αυτές κοστίζουν στα δημόσια ταμεία άλλα 100 εκατομμύρια ευρώ σε μορφή απευθείας αποζημιώσεων στους εργολάβους, ανεβάζοντας, έτσι, τις αποζημιώσεις για τις καθυστερήσεις που η κυβέρνηση προκάλεσε από το 2019 μέχρι σήμερα, στο πρωτοφανές ποσό των 600 εκατομμυρίων ευρώ!

Το τρίτο βραβείο απονέμεται στον αντιπεριφερειάρχη Υποδομών και Δικτύων κ. Πάρι Μπίλλια, για τη διαχρονική του πίστη ότι η ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης περνάει αποκλειστικά μέσα από μπετονιέρες, εργοτάξια και τεχνικά έργα που μοιάζουν να έχουν σχεδιαστεί στη δεκαετία του '70. Πιστός στρατιώτης των κεντρικών επιλογών του πρωθυπουργικού γραφείου, στηρίζει με πάθος κάθε έργο που ξεσηκώνει διαμαρτυρίες: Flyover, «ανάπλαση» ΔΕΘ, Κέντρο Καινοτομίας & Τεχνολογίας ThessIntec στον υγρότοπο που βρίσκεται στα Τσαΐρια Περαίας, αστική ανάπτυξη στη Μαρίνα Καλαμαριάς, αμμοληψίες από το Ακρωτήρι Επανομής για τον 6ο προβλήτα του ΟΛΘ, σταθμός LNG στο κέντρο του Θερμαϊκού!

Εύφημος μνεία γίνεται για τους «παραγωγικούς φορείς» της Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ, ΒΕΘ, ΣΒΕ, ΣΕΒΕ, ΕΣΘ και ΣΕΤΕ)*, οι οποίοι έσπευσαν να ζητήσουν να προχωρήσει άμεσα η πρόταση του ΤΑΙΠΕΔ για την «ανάπλαση» της ΔΕΘ, επιθυμώντας διακαώς να έχουν τον πρώτο λόγο στην «ανάπτυξη» της πόλης. Βραβεύονται για την αστική τους κουλτούρα και για τον μακροπρόθεσμο ορίζοντα επενδύσεων που υπερασπίζονται τον δημόσιο χώρο, την ποιότητα ζωής των πολιτών, την αύξηση του πράσινου και τη μακροπρόθεσμη ελκυστικότητα της πόλης. Λειτούργησαν ως σοβαρό αντίβαρο στο ΤΑΙΠΕΔ, ενώ άσκησαν σοβαρή κριτική στο κράτος – εργολάβο, στην ατμοσφαιρική ρύπανση, στην κατάργηση του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και στην αποσπασματική λογική των «μεγάλων έργων». Μόνο κακεντρεχείς τους χαρακτηρίζουν ως τη συντηρητική ελίτ της πόλης που την έχει καταδικάσει σε δεκαετίες μιζέριας, υποβάθμισης και ασφυξίας.

* Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ), Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (ΒΕΘ), Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ), Σύνδεσμος Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ), Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης (ΕΣΘ), Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ).



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

από το Nournews

Η παραδοχή του Έλον Μασκ σχετικά με τη χρήση του δικτύου Starlink από το Πεντάγωνο εναντίον του Ιράν σήκωσε το πέπλο της μετατροπής των πολιτικών υποδομών σε μέσο πολέμου, όπου το οικονομικό κέρδος έχει θυσιάσει την ηθική, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη ευθύνη στο βωμό των στρατιωτικών στόχων.

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις του Έλον Μασκ σχετικά με τη χρήση του δορυφορικού συστήματος Starlink από το Πεντάγωνο για την καθοδήγηση drones στον πόλεμο κατά του Ιράν δεν είναι απλώς ένα στρατιωτικό ζήτημα ή μια οικονομική διαμάχη μεταξύ μιας ιδιωτικής εταιρείας και του αμερικανικού στρατού. Αποκαλύπτουν μια τρομακτική πραγματικότητα για την εξέλιξη της τεχνολογίας στον σύγχρονο κόσμο. Ένα σύστημα που αρχικά σχεδιάστηκε για να αναπτύξει παγκόσμιες επικοινωνίες, να εγγυηθεί ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο και να υπηρετήσει την ανθρωπότητα χρησιμοποιείται τώρα για στρατιωτικές επιχειρήσεις, να καθοδηγεί όπλα και να επιδεινώνει την ανασφάλεια. Αυτό το γεγονός καταδεικνύει τα εύθραυστα όρια μεταξύ των πολιτικών τεχνολογιών και των στρατιωτικών εργαλείων, και πώς οι ηγεμονικές δυνάμεις έχουν ενσωματώσει την υποδομή επικοινωνιών στις πολεμικές τους μηχανές.
Κέρδος πριν από την ευθύνη: το πραγματικό πρόσωπο των τεχνολογικών γιγάντων

Αυτό που κάνει την υπόθεση ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η αντίδραση του Έλον Μασκ. Αντί να διαμαρτυρηθεί για τη στρατιωτική χρήση ενός πολιτικού συστήματος ή να κινηθεί νομικά εναντίον του Πενταγώνου για κακή χρήση, απλώς επικρίνει τους όρους και το ποσό της πληρωμής. Σαν το κύριο ζήτημα να μην ήταν η μετατροπή μιας υποδομής επικοινωνιών σε όπλο πολέμου, αλλά μάλλον τα έσοδα που παράγει. Αυτή η στάση αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο ενός τμήματος του τεχνολογικού καπιταλισμού, όπου το οικονομικό κέρδος έχει υπερισχύσει της ηθικής ευθύνης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της εθνικής ασφάλειας.

Ο Μασκ επιβεβαιώνει ουσιαστικά ότι η στρατιωτική χρήση ενός πολιτικού συστήματος συνιστά παραβίαση, και όμως, ακόμη και αυτή η παραδοχή δεν τον οδηγεί ούτε στο να αναστείλει τη συνεργασία ούτε στο να εκφράσει δημόσια τη διαφωνία του. Δεν αναφέρει ούτε τα θύματα του πολέμου, ούτε τις ανθρώπινες συνέπειες αυτής της πράξης, ούτε καν την κοινωνική ευθύνη των εταιρειών τεχνολογίας. Η μόνη του ανησυχία συνοψίζεται σε μία φράση: «Πληρώστε περισσότερα». Αυτή η προοπτική δεν είναι απλώς μια προσωπική άποψη. Είναι εμβληματική μιας επικίνδυνης προσέγγισης όπου η τεχνολογία έχει αντικαταστήσει την ηθική και η ανθρωπότητα έχει υποβιβαστεί σε δεύτερο πλάνο υπέρ του οικονομικού οφέλους.
Starlink: Από εργαλείο επικοινωνίας σε συστατικό μιας πολεμικής μηχανής

Η χρήση του Starlink από το Πεντάγωνο καταδεικνύει τέλεια τη στρατιωτικοποίηση των πολιτικών υποδομών. Ο σημερινός κόσμος δεν κυβερνάται πλέον αποκλειστικά από τανκς και πυραύλους. Τα δίκτυα επικοινωνιών, οι δορυφόροι, οι ψηφιακές πλατφόρμες και το διαδίκτυο αποτελούν πλέον αναπόσπαστα μέρη του πεδίου της μάχης. Οι δυνάμεις που κάποτε υποστήριζαν την «ελευθερία της πληροφόρησης» χρησιμοποιούν τώρα τα ίδια εργαλεία για να κατευθύνουν στρατιωτικές επιχειρήσεις και να ασκούν πίεση στα έθνη. Αυτή είναι η μεγάλη αντίφαση που παρέμεινε κρυμμένη εδώ και χρόνια πίσω από παραπλανητικά συνθήματα.
Η τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη: ο κρυφός βραχίονας των ηγεμονικών δυνάμεων

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ισχυρισμοί της Δύσης σχετικά με την τεχνολογική ουδετερότητα αμφισβητούνται περισσότερο από ποτέ. Πώς μπορούμε να μιλάμε για ανεξαρτησία των υποδομών επικοινωνιών όταν μια ιδιωτική εταιρεία μπορεί να διαδραματίσει ρόλο εν μέσω πολέμου; Πώς μπορούμε να πιστεύουμε στην τεχνολογική ουδετερότητα όταν ένα σύστημα σχεδιασμένο για δημόσιες επικοινωνίες χρησιμοποιείται για την καθοδήγηση μαχητικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών; Η πραγματικότητα είναι ότι ένα σημαντικό μέρος των παγκόσμιων τεχνολογιών δεν είναι πλέον απλώς ένα εργαλείο ανάπτυξης· έχει γίνει ο γεωπολιτικός βραχίονας των μεγάλων δυνάμεων.

Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η υπόθεση δεν περιορίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Starlink. Η παραδοχή του Musk αποτελεί μια έντονη προειδοποίηση για το μέλλον του ψηφιακού κόσμου, ενός κόσμου όπου οι εταιρείες τεχνολογίας μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο σε πολέμους ατιμώρητα, ενώ παράλληλα συνεχίζουν να παρουσιάζονται ως απλοί «πάροχοι υπηρεσιών». Εάν η στρατιωτική χρήση πολιτικών υποδομών μείνει ατιμώρητη σήμερα, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ της εταιρείας τεχνολογίας και του αμυντικού εργολάβου θα εξαφανιστεί εντελώς αύριο.
Η σιωπή των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η κατάρρευση των δυτικών συνθημάτων

Η σιωπή πολυάριθμων διεθνών οργανισμών και αυτοαποκαλούμενων υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απέναντι σε αυτή την ενέργεια είναι επίσης ανησυχητική. Οι ίδιες ομάδες που καταδικάζουν έντονα ακόμη και τον παραμικρό περιορισμό στις επικοινωνίες σε ανεξάρτητα έθνη παραμένουν σιωπηλές σχετικά με τη στρατιωτική χρήση ενός πολιτικού συστήματος. Αυτό το διπλό μέτρο και σταθμά καταδεικνύει για άλλη μια φορά ότι έννοιες όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία της επικοινωνίας και η τεχνολογική ουδετερότητα, σε πολλές περιπτώσεις, δεν είναι καθολικές αρχές, αλλά μάλλον πολιτικά εργαλεία που εξυπηρετούν τα συμφέροντα ηγεμονικών δυνάμεων.

Αυτό που συνέβη σήμερα δεν είναι απλώς ένα σκάνδαλο στα μέσα ενημέρωσης· είναι ένα σημάδι ότι ο κόσμος εισέρχεται σε μια νέα φάση σύγκρουσης, μια φάση όπου η τεχνολογία δεν είναι πλέον απλώς ένα εργαλείο για την ευημερία και την ανάπτυξη, αλλά μπορεί να γίνει στοιχείο του μηχανισμού του πολέμου, της πίεσης και της κυριαρχίας.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η ευθύνη των εταιρειών τεχνολογίας δεν είναι πλέον μόνο τεχνική ή οικονομική. Είναι επίσης υπεύθυνες για τις συνέπειες των πράξεών τους στον άνθρωπο και στην ασφάλεια και δεν μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από εμπορικές συμβάσεις ή οικονομικές δικαιολογίες.

Εν ολίγοις, το Πεντάγωνο, χρησιμοποιώντας το Starlink, έχει δείξει την προθυμία του να εκμεταλλευτεί τις πολιτικές υποδομές για την εξυπηρέτηση των στρατιωτικών του στόχων. Ο Έλον Μασκ έχει επίσης δείξει ότι, για ορισμένους τεχνολογικούς γίγαντες, το οικονομικό κέρδος μπορεί να υπερισχύει της ηθικής, της ασφάλειας και των ανθρώπινων ζωών. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ο κόσμος πρέπει να αντιμετωπίσει με σαφήνεια: αποδεικνύει ότι, αποκομμένη από οποιοδήποτε ηθικό και ανθρώπινο πλαίσιο, η τεχνολογία μπορεί να γίνει το πιο επικίνδυνο μέσο κυριαρχίας της εποχής μας.

πηγή: Nournews μέσω China Beyond the Wall


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι ΗΠΑ μέσω του Στέιτ Ντιπάρτμεντ “ζητούν”, δηλαδή απαιτούν από την ελληνική κυβέρνηση, υπό τη μορφή φανερής εντόλης “να πράξει ό,τι είναι δυνατόν ώστε ο Γιωτόπουλος να επιστρέψει στη φυλακή”!

Με λίγα λόγια, οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν (ως μη όφειλαν και δεν δικαιούνται σύμφωνα με τα διεθνή κεκτημένα περί ανεξαρτησίας και κυριαρχίας των κρατών) στην ελληνική πολιτική τάξη, εν προκειμένω στην κυβέρνηση, ώστε αυτή με τη σειρά της, η κυβέρνηση, να παρέμβει στη δικαιοσύνη (ως μη οφείλει και δεν έχει το δικαίωμα σύμφωνα με την περίφημη διάκριση εξουσιών, την οποία αρέσκονται να περιφέρουν όπως και όταν τους βολεύει) προκειμένου ο πρόσφατα αποφυλακισθείς, Αλ. Γιωτόπουλος, να επιστρέψει στη φυλακή.

Εχει χαθεί πλέον κάθε πρόσχημα. Τα ελεύθερο και ανεξέλεγκτο αμερικανικό σουλάτσο (φανερό και μη φανερό) σε ολόκληρη την επικράτεια, στο έδαφος της οποίας οι ΗΠΑ έχουν σπείρει πολεμικές βάσεις, η εγχώρια αμερικανοδουλεία, αλλά και η απροκάλυπτη πλέον θεσμική κατάντια ώστε να θεωρείται κανονικό ότι μια κυβέρνηση μπορεί να παρεμβαίνει ωμά στη δικαιοσύνη και μάλιστα κατ’ εντολή των ΗΠΑ, δεν χρειάζονται κανένα “φερετζέ”.

Μέσω επίσημης τοποθέτησής του, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, δηλώνει βαθιά απογοητευμένο και ζητά από την κυβέρνηση να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να οδηγηθεί ξανά στη φυλακή Αλ. Γιωτόπουλος που έχει καταδικαστεί ως ο «αρχηγός» της «17 Νοέμβρη». «Υποστηρίζουμε σθεναρά αυτή την προσπάθεια και καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να πράξει ό,τι είναι δυνατόν ώστε ο Γιωτόπουλος να επιστρέψει στη φυλακή», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες εκφράζουν τη βαθιά τους απογοήτευση για την απόφαση του Εφετείου Πειραιά να αποφυλακίσει τον Αλέξανδρο Γιωτοπούλο, ηγέτη και εγκέφαλο της ακροαριστερής ελληνικής τρομοκρατικής οργάνωσης “17 Νοέμβρη”», αναφέρει η ανακοίνωση.

Και συνεχίζει υπενθυμίζοντας ότι «κατά τη διάρκεια της 27χρονης δράσης της, η “17 Νοέμβρη” δολοφόνησε τέσσερις Αμερικανούς κρατικούς λειτουργούς: τον Ρίτσαρντ Γουέλς, τον πλοίαρχο Τζορτζ Τσάντες, τον πλοίαρχο Γουίλιαμ Νορντίν και τον λοχία Ρόναλντ Στιούαρτ. Η οργάνωση δολοφόνησε επίσης έναν Βρετανό στρατιωτικό ακόλουθο, έναν υπάλληλο της τουρκικής πρεσβείας και 16 εξέχοντες Έλληνες πολίτες, μεταξύ των οποίων και τον γαμπρό του σημερινού πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη».

«Ο Γιωτόπουλος καταδικάστηκε σε 17 φορές ισόβια κάθειρξη και επιπλέον 25 χρόνια φυλάκισης για τον ρόλο του στην οργάνωση και εκτέλεση αυτών των στυγερών δολοφονιών. Δεν έχει ποτέ αναλάβει την ευθύνη για τις πράξεις του ούτε έχει εκφράσει μεταμέλεια. Σημειώνουμε ότι στις 25 Μαΐου ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου άσκησε έφεση ζητώντας την ακύρωση της υπό’ όρων αποφυλάκισης, καθώς ο Γιωτόπουλος δεν είχε εκτίσει τον ελάχιστο απαιτούμενο χρόνο κράτησης. Υποστηρίζουμε σθεναρά αυτή την προσπάθεια και καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να πράξει ό,τι είναι δυνατόν ώστε ο Γιωτόπουλος να επιστρέψει στη φυλακή», προσθέτει η ανακοίνωση.

«Οι οικογένειες των Ρίτσαρντ Γουέλς, Τζορτζ Τσάντες, Γουίλιαμ Νορντίν και Ρόναλντ Στιούαρτ κουβαλούν το βάρος αυτών των απωλειών εδώ και δεκαετίες. Οι άνθρωποί τους έκαναν την ύψιστη θυσία υπηρετώντας το έθνος μας και αξίζουν δικαιοσύνη. Η τρομοκρατία δεν πρέπει ποτέ να γίνεται ανεκτή ή να δικαιολογείται. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να στέκονται στο πλευρό των θυμάτων της τρομοκρατίας και να συνεργάζονται με τους εταίρους τους ώστε όσοι διαπράττουν τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις να αντιμετωπίζουν το σύνολο των συνεπειών των πράξεών τους», καταλήγει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.


Θυμίζουμε ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο ο Γιωτόπουλος να επιστρέψει στις φυλακές κατόπιν απόφασης της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και επιθυμίας του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα να ασκήσει αναίρεση κατά της απόφασης αποφυλάκισής του.

Μετά την άσκηση της αναίρεσης, η πρόεδρος του Αρείου Πάγου αναμένεται να ορίσει άμεσα τη συνεδρίαση του ποινικού τμήματος του δικαστηρίου, σε σχηματισμό συμβουλίου, το οποίο θα εξετάσει την εισαγγελική πρόταση. Η συνεδρίαση του δικαστικού συμβουλίου εκτιμάται ότι θα πραγματοποιηθεί μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει η Λάλε Άλατλι

Το παρόν ΔΕΝ αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις ΔΕΝ είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα ΔΕΝ είναι συμπτωματική και ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Διάβασα τον τίτλο του μέιλ με μια ξαφνική ταχυκαρδία στο στήθος μου: «Σας πετάμε από όλη την Ελλάδα». Πέρασε ξαφνικά όλη μου η ζωή μου μπροστά από τα μάτια μου. Όπως λένε αυτοί που κοντεύουν πολύ στον θάνατο.

Σκέφτηκα ότι ζω εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια στην Ελλάδα. Είμαι ερωτικός μετανάστης, είχα ερωτευτεί την ελληνική γλώσσα, είχα παντρευτεί μαζί της, ήμασταν μαζί πολλά χρόνια κι έτσι έμεινα εδώ. Μέσα στα χρόνια αυτά η Ελλάδα έγινε το σπίτι για μένα, το καταφύγιό μου. Γνώρισα λαμπερούς ανθρώπους και οι περισσότεροι έγιναν η οικογένειά μου. Και τώρα, μας πετάνε από όλη την Ελλάδα;

Δούλευα πολύ σκληρά. Δίδασκα ατελείωτες ώρες, μετέφραζα ασταμάτητα σαν ένα μυρμήγκι, έκανα διερμηνείες σαν να μην υπάρχει αύριο. Πλήρωνα τους φόρους μου, τις ασφαλιστικές μου εισφορές, χωρίς να πάρω κανένα επίδομα. Και τώρα, μας πετάνε από όλη την Ελλάδα; Δεν μπορούσα να το πιστέψω.

Είχα και εξακολουθώ να έχω μια εφιαλτική περιπέτεια με το αίτημά μου για ιθαγένεια, αλλά τουλάχιστον, μπορούσα ακόμα να ζω εδώ που είναι η πατρίδα μου. Το σπίτι μου, η δουλειά μου, όλοι οι φίλοι μου, όλα τα κατοικίδιά/παιδιά μου ήταν στην Ελλάδα. Η ζωή μου, καλώς ή κακώς, κυλούσε εδώ. Και τώρα μας πετάνε από όλη την Ελλάδα;

Οι εξελίξεις, πρώτα με τον αιμοβορίδη, μετά με τον άλλον που πλεύρισε στις ζωές μας, αυτές των μεταναστών και προσφύγων, είχαν καταστρέψει τη ζωή μου, την ψυχολογία μου και την υγεία μου, αλλά εγώ, κρατώντας ακόμα στην καρδιά μου όλους τους Έλληνες, γνωστούς και άγνωστους, οι οποίοι έδειχναν μια τεράστια αλληλεγγύη σε όλες τις αδικίες, κατάφερνα να συνεχίσω να αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και τώρα μας πετάνε από όλη την Ελλάδα; Μας το ανακοινώνουν με μέιλ κιόλας;

Υπήρξα μέλος σε παραπάνω από είκοσι εθελοντικές ομάδες, μάζευα σκουπίδια στις παραλίες, ήμουν αιμοδότρια, έγγραφα μικρά κείμενα, ποιήματα και δοκίμια στα ελληνικά, μετέφραζα βιβλία από και προς τα ελληνικά. Γιατί εδώ ήταν ο τόπος μου, εδώ ήταν οι άνθρωποι μου. Γιατί μας πετούν τώρα από την Ελλάδα;

Καταβρόχθιζα με μεγάλη λαιμαργία ελληνικά βιβλία. Αγάπησα τον Μίσσιο, τη Ζέη, τον Βάρναλη, τον Ρίτσο, τον Λουντέμη. Άκουγα ελληνική μουσική ακόμα και στον ύπνο μου. Είχα στην καρδιά μου την Καραΐνδρου, τον Χιώτη, τη Φαραντούρη, την Μπέλλου. Και τώρα θα με πετάξουν από την Ελλάδα;

Έκανα σχέδια για τα γεράματά μου σ’ αυτόν τον τόπο του πόνου και της χαράς. Θα έκανα περισσότερη εθελοντική δουλειά. Θα είχα μια ήσυχη ζωή, με τους φίλους μου, με τα αδέσποτα ζώα των δρόμων. Και σχεδίαζα ότι θα πέθαινα εδώ, σ’ αυτόν τον τόπο των φιλόξενων ανθρώπων και του αφιλόξενου κράτους. Αλλά τώρα, μας πετάνε από όλη την Ελλάδα! Όχι μόνο από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αλλά από όλη την Ελλάδα!

Είχα ιδρώσει από το άγχος. Έκλεισα τα μάτια μου για να μαζέψω δυνάμεις. Άκουγα τον αέρα που χάιδευε τις ελιές, κάτι πουλάκια από μακριά. Μύριζαν τα κιτρινισμένα χόρτα έξω. Ένιωθα την καρδιά μου να χτυπάει μέσα στον εγκέφαλό μου, στους καρπούς μου, στα πόδια μου. Πήρα μια βαθιά ανάσα και πάτησα το μέιλ να ανοίξει.

«Σας πετάμε από όλη την Ελλάδα τον Αύγουστο σε απίστευτες τιμές. Η τιμή του πακέτου περιλαμβάνει αεροπορικά εισιτήρια με φόρους και διαμονή σε δίκλινο δωμάτιο. Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε μας στο…».

Το μέιλ που με είχε τρομοκρατήσει τόσο πολύ ήταν τελικά η διαφήμιση ενός ταξιδιωτικού γραφείου.


πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο φίλος Απόστολος, πέρασε από το τόπο της τραγωδίας, στο πλαίσιο επαγγελματικού δρομολόγιου με το φορτηγό του. Σταμάτησε, απότισε τη δέουσα τιμή στους νεκρούς μας και μας έστειλε το βίντεο.


«Σήμερα στην επιστροφή από Βόλο σταμάτησα να ανάψω ένα κεράκι εκεί που σταμάτησε ο χρόνος!!!!»





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Υπήρχαν κάποια κανάλια και κάποιοι δημοσιογράφοι που ξέφευγαν από τη σαπίλα.
Ο δημοσιογράφος που βλέπετε λέγεται Νίκος Παναγιωτόπουλος και ήταν ένας από αυτούς που μάλλον δεν ήταν ενταγμένοι στο payroll όπως άλλοι συνάδελφοί του.
Ήταν ο παρουσιαστής στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του KONTRA channel.
Μέχρι χθες όμως που στρίμωξε με ερωτήσεις που δεν ήταν επιτρεπτές - για το νεοφυές κόμμα Τσίπρα - την πιθανολογούμενη εκπρόσωπο τύπου του Αλ6 του ΕΛΑΣ.
Ρώτησε ο δημοσιογράφος για τα "μαύρα ταμεία" του ΣΥΡΙΖΑ, όπως τα χαρακτήριζε ο πρώην πρόεδρος του Σύριζα Στέφανος Κασσελάκης.
Τί το'θελε;
Σύμφωνα με το Νίκο Κοτζιά, πρώην ΥΠΕΞ του Τσίπρα, έπεσε τηλεφώνημα στο κανάλι (δεν λέει από πού, αλλά από πού φαντάζεστε εσείς;) και μετά από λίγο ο κακός δημοσιογράφος απολύθηκε.

Εκείνος με μια λιτή και αξιοπρεπή ανάρτησή του στο x , απλά μας πληροφορεί πως δεν θα τον ξαναδούμε στο δελτίο ....

Νίκος Κοτζιάς: «Δεν θα σας πω ποιος πήρε τηλέφωνο και ζητούσε την παύση του δημοσιογράφου»


Ο πρώην υπουργός ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Κοτζιάς πραγματοποίησε ανάρτηση σχετικά με το συναινετικό διαζύγιο μεταξύ του Νίκου Παναγιωτόπουλου και του τηλεοπτικού σταθμού KONTRA - έτσι βαφτίστηκε η αιφνίδια απόλυση -, αφήνοντας αιχμές και κάνοντας λόγο για «νέα φρούτα και αριστερά γιουσουφάκα».


Κασσελάκης: "μαύρη σελίδα για την ελευθεροτυπία του τόπου και ο Αλέξης Τσίπρας οφείλει να δώσει απαντήσεις"

«Απολύθηκε δημοσιογράφος μετά από τηλεφώνημα, επειδή έκανε δύσκολες ερωτήσεις, στην εκπρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Αυτό μας λέει ο Νίκος Κοτζιάς, ο πρώην ΥΠΕΞ του Αλέξη Τσίπρα, προφανώς υπονοώντας ότι ο πρώην πρωθυπουργός έκανε αυτό το τηλεφώνημα. Μία από αυτές τις ερωτήσεις μάλιστα ήταν εάν υπήρχαν μαύρα ταμεία στον ΣΥΡΙΖΑ, επί προεδρίας Τσίπρα. Αυτό είναι μαύρη σελίδα για την ελευθεροτυπία του τόπου και ο Αλέξης Τσίπρας οφείλει να δώσει απαντήσεις, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που το περιβάλλον του παρεμβαίνει για να απολυθεί δημοσιογράφος. Εφόσον επιβεβαιωθεί η καταγγελία του Νίκου Κοτζιά, δυστυχώς θα πρόκειται για τις ίδιες πρακτικές του καθεστώτος Μητσοτάκη, από τον Αλέξη Τσίπρα», αναφέρει σε βίντεό του ο Στέφανος Κασσελάκης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στη 𝛅𝛈𝛍𝛊𝛐𝛖𝛒𝛄ί𝛂 𝚳𝛈𝛕𝛒ώ𝛐𝛖 𝚫𝛊𝛋𝛕ύ𝛐𝛖 𝚬𝛉𝛆𝛌𝛐𝛎𝛕ώ𝛎 με στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας με πολίτες που επιθυμούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στην προστασία και την ευζωία των αδέσποτων ζώων συντροφιάς προχωρά ο ⅀ύ𝛎𝛅𝛆𝛔𝛍𝛐ς ℿ𝛒𝛐𝛔𝛕𝛂𝛔ί𝛂ς 𝛋𝛂𝛊 ℿ𝛆𝛒𝛊𝛃ά𝛌𝛌𝛐𝛎𝛕𝛐ς 𝚨𝛅έ𝛔ℼ𝛐𝛕𝛚𝛎 𝚭ώ𝛚𝛎 𝚨𝛎𝛂𝛕𝛐𝛌𝛊𝛋ής 𝚯𝛆𝛔𝛔𝛂𝛌𝛐𝛎ί𝛋𝛈ς.

Πρόκειται για ένα νέο εργαλείο συνεργασίας και ενεργής συμμετοχής των πολιτών των Δήμων Θερμαϊκού, Θέρμης και Καλαμαριάς οι οποίοι είναι μέλη του ΣΥ.Π.&Π.Α.Ζ.Α.Θ.

Μέσα από το Δίκτυο Εθελοντών, οι πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στη φροντίδα και υποστήριξη των αδέσποτων ζώων, ενισχύοντας το έργο του ΣΥ.Π.&Π.Α.Ζ.Α.Θ. και προάγοντας
την υπεύθυνη φιλοζωία,
την κοινωνική ευαισθητοποίηση και
την αλληλεγγύη στις τοπικές κοινωνίες.
Η συμβολή των εθελοντών αποτελεί πολύτιμο κρίκο στην κοινή προσπάθεια για τη δημιουργία ενός ισχυρού δικτύου προστασίας και φροντίδας των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, συμβάλλοντας παράλληλα στη βελτίωση της καθημερινότητάς τους.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα του ΣΥ.Π.&Π.Α.Ζ.Α.Θ. στο www.syppazath.gr, όπου υπάρχει το αντίστοιχο πεδίο/εικόνα για το «𝜧𝜼𝝉𝝆ώ𝝄 𝜟𝜾𝜿𝝉ύ𝝄𝝊 𝜠𝜽𝜺𝝀𝝄𝝂𝝉ώ𝝂»
Πατώντας πάνω σε αυτό, οι πολίτες οδηγούνται στην ηλεκτρονική πλατφόρμα, όπου μπορούν να υποβάλουν την αίτηση συμμετοχής τους , δηλώνοντας:
τα στοιχεία επικοινωνίας
τους τομείς ενδιαφέροντος
και τη διαθεσιμότητά τους

Ο ΣΥ.Π.&Π.Α.Ζ.Α.Θ., αναλαμβάνει αυτήν την πρωτοβουλία με γνώμονα την οργανωμένη και αποτελεσματική διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς και στο πλαίσιο εφαρμογής του Ν. 4830/2021 «Νέο πλαίσιο για την ευζωία των ζώων συντροφιάς - Πρόγραμμα AΡΓΟΣ».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την πλειοψηφία των «δεσμεύσεων» θα μπορούσε να τις εξαγγείλει και ο Νίκος Ανδρουλάκης ακόμη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.


Το πρόβλημα με το να βάζεις πολύ ψηλά τον πήχη, είναι ότι μπορεί να περάσεις από κάτω. Η παρουσίαση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα στο Θησείο, είχε σκηνοθεσία, φώτα, το παλιό σκηνοθετικό μοτίβο με το κοριτσάκι που φέρνει το μήνυμα (κάτι ανάμεσα στο κοριτσάκι της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων και στο κοριτσάκι της Αλλαγής του Αντρέα Παπανδρέου), υποσχέσεις (ξανά) για μια άλλη Ελλάδα και κόσμο που ήθελε από κάπου να πιαστεί.

Στημένος πάνω σε μία κυκλική εξέδρα, ο Αλέξης Τσίπρας, προσπαθούσε να είναι κάτι το νέο και ωραίο που πρώτη φορά κατέβηκε στον πλανήτη της πολιτικής. Η δική μου πρώτη εντύπωση ήταν πως ο Τσίπρας αντιγράφει επικοινωνιακά τον Μητσοτάκη του 2019 , ο οποίος είχε χρησιμοποιήσει ακριβώς το ίδιο φόντο με την Ακρόπολη, παριστάνοντας ωστόσο τον Σταύρο Θεοδωράκη. Ένα υβρίδιο που προσπαθεί να δικαιολογήσει τη συνεχή ροπή προς την πολιτική μετάλλαξη.

Οι συναισθηματικές γενικότητες και οι ποιητικοφανείς βερμπαλισμοί, επιχειρούσαν να εμφανίσουν έναν πολιτικό που μόλις ανακάλυψε τι πρέπει να γίνει. Παίζοντας τον ρόλο «Σταύρος Θεοδωράκης ο Β΄», ο Αλέξης Τσίπρας, ανακάλυψε τις θάλασσες, τα λιόδεντρα, τις ομορφιές της Ελλάδας ως αντίδοτο στην φαρμακερή πολιτική του Μητσοτάκη. Την ίδια ώρα ωστόσο προσέφερε και «ολίγον από Αριστερά», με πρώτο και κύριο το όνομα του κόμματός του που είναι Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Ο πρώην πρωθυπουργός φαίνεται να επιβεβαιώνει τον εαυτό του, σε κείνη την αναφορά γκάφα στη «στροφή 360 μοιρών», επιστρέφοντας εκεί απ όπου ήθελε να απομακρυνθεί: την Αριστερά.

Σε μια πιο πραγματιστική ανάλυση που έκανε πολύ καλή φίλη για την εμφάνιση Τσίπρα, θυμίζει τον φανταστικό ήρωα στο «καφέ της Χαράς», Περίανδρο Πώποτα, ο οποίος έχει ως πολιτικό του σύνθημα το «Μπρος, πίσω». Προφανώς πρόκειται για μια κατά Μαραντζίδη μετάφραση της γνωστής τακτικής του Λένιν «Ένα βήμα μπρος, δυο βήματα πίσω», που τον εμφανίζει ως Πώποτα.

Από άποψη ουσίας, αυτό που παρουσίασε ο Τσίπρας δεν ήταν η διακήρυξη ενός κόμματος, όπως άλλωστε το κείμενο που εμφάνισε το Ινστιτούτο του πριν μερικές μέρες ως «Μανιφέστο» δεν ήταν μανιφέστο. Η διακήρυξη ενός κόμματος, περιλαμβάνει πολιτικές και ιδεολογικές αρχές του κόμματος, όχι με την έννοια του προσδιορισμού (Αριστερό ή Δεξιό κόμμα) αλλά με την έννοια της πολιτικής επεξεργασίες και των λύσεων. Οι αναφορές στα καρτέλ, την ακρίβεια, το Κράτος Δικαίου και όσα αναφέρθηκαν ως «δεσμεύσεις» ήταν γενικόλογες αναφορές προεκλογικού τύπου, χωρίς προγραμματική επεξεργασία. Δεν φτάνει να λες θα φορολογηθούν τα μεγάλα εισοδήματα (αυτό είναι προεκλογικό πυροτέχνημα) αλλά γιατί έχει σημασία να φορολογηθούν και πώς αυτό θα ενταχθεί σε μια ανασυγκρότηση της χώρας. Την πλειοψηφία των «δεσμεύσεων» θα μπορούσε να τις εξαγγείλει και ο Νίκος Ανδρουλάκης ακόμη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Την έλλειψη των προγραμματικών θέσεων με πρόσημο, ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να τις καλύψει με συναισθηματικές αναφορές στην Αριστερά. Θυμήθηκε την ΕΔΑ, τους αγώνες ακόμη και την Εθνική Αντίσταση. Έχει σημασία πως ως σύμβολο της Αντίστασης ανέφερε την Ηλέκτρα Αποστόλου, την ηρωίδα που βασάνισαν οι ασφαλίτες συνεργάτες των Γερμανών. Απέφυγε αναφορές στα σύμβολα της Εθνικής Αντίστασης Άρη Βελουχιώτη ή Στέφανο Σαράφη, προφανώς για να μην δυσαρεστήσει τον σύμβουλό του και αναθεωρητή της Ιστορίας Νίκο Μαραντζίδη, που τους έχει εμφανίσει ως σφαγείς που προκαλούσαν τους Γερμανούς κάνοντας Αντίσταση.

Ο Αλέξης Τσίπρας κατά τα λοιπά, σκηνοθέτησε τον εαυτό του, κατά τα πρότυπα Μητσοτάκη του 2019. Ο πρώην πρωθυπουργός έπαιξε με επιτυχία το ρόλο. Τολμώ να πω καλύτερα από τους δύο ηθοποιούς που προλόγισαν την εκδήλωση.

Κορυφαία στιγμή υποκριτικής ήταν όταν, ο Τσίπρας ανοίγει το γράμμα που του φέρνει το μικρό κοριτσάκι και μένει θεατρικά έκπληκτος διαβάζοντας το όνομα του κόμματος που ο ίδιος έχει επιλέξει!

Αμήχανες στιγμές στο έργο, ήταν όταν ενώ προσπαθούσε να παίξει τον «παλιό Αλέξη» έπρεπε να κοιτάει τις κακά τοποθετημένες οθόνες με το κείμενο της ομιλίας του και να εμφανίζεται έτσι ως Μεσσίας που αλληθωρίζει.

Ας δούμε όμως πώς προετοιμάστηκε όλο αυτό. Η παράσταση «ΕΛΑΣ ΕΛΑΣ τι θα γίνει φίλε μου με εμάς» άρχισε τις προετοιμασίες τον Μάρτιο του 2024. Ήταν τότε που η κάμερα του κινητού ενός επιβάτη σε αεροπορικό ταξίδι, φωτογραφίζει τον Αλέξη Τσίπρα να διαβάζει ένα memo της Γαλλικού κολοσσού επικοινωνίας Publicis. Το κείμενο φαίνεται να είναι η πρόταση της εταιρείας για το rebranding του Τσίπρα. Την αναδιαμόρφωση δηλαδή του προφίλ του. Όσα ακολουθούν, θυμίζουν τοποθέτηση προϊόντος. Ο Αλέξης Τσίπρας απομακρύνεται από την τρέχουσα πολιτική που καθορίζει η τοξικότητα Μητσοτάκη και φτιάχνει πολιτικό μάγουλο και μακιγιάζ. Φτιάχνει ένα Ινστιτούτο, ταξιδεύει πέραν του Ατλαντικού για να αποκτήσει εσάνς Χάρβαρντ, ζητάει συγνώμη για τη Novartis, διαρρέει ότι είναι πλέον ένας ώριμος συστημικός παίκτης και (κυρίως) υπογράφει, είτε το γράφει είτε όχι, ένα βιβλίο που ευλογεί τα γένια του και ξυρίζει ΣΥΡΙΖΑ τους ανθρώπους με τους οποίους έκανε το άλμα στην εξουσία. Άκρως αντιφατικός, υπερασπίζεται την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όχι αυτούς που ήταν μέλη της και ταυτόχρονα δείχνει πως θέλει να την ξεχάσει. Διατρανώνει ότι είναι άλλος, από αλλού και διακατέχεται ξαφνικά από τη λαγνεία του Κέντρου. Στις εμφανίσεις του, ο όρος Αριστερά δεν υπάρχει πουθενά. Του διαφεύγει ότι στη Γάζα γίνεται γενοκτονία και πως ο Νετανιάχου είναι δολοφόνος. Γύρω του, εμφανίζονται ως σύμβουλοι, πάτρωνες και αναλυτές, πρόσωπα όπως ο Νίκος Μαραντζίδης και ο Γιώργος Σιακαντάρης που υπήρξαν πολέμιοι του ίδιου και της πολιτικής του. Δηλώνουν δε δημόσια πως συνεχίζουν να μην εκτιμούν την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον πρωθυπουργό Τσίπρα και να διαβεβαιώνουν πως είναι αυτός που έχει αλλάξει.

Φυσικά όλα αυτά έρχονται ως επιστέγασμα της βουλευτικής του αφωνίας. Παραμένει στη Βουλή επί δύο χρόνια, χωρίς να αρθρώσει λέξη ενάντια στον Μητσοτάκη. Αντιθέτως παρεμβαίνει παρασκηνιακά στο πρώην κόμμα του, το ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργώντας διαλυτικές καταστάσεις στο όνομα της προσμονής της επιστροφής του. Αφού ζήτησε με παρέμβασή του να τελειώσει το «τραγικό φαινόμενο Κασσελάκη» (που ο ίδιος επέβαλε στο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας την βεβαιότητα του ελέγχου του από το παρασκήνιο), εγκαταλείπει το κόμμα του με τον πιο προσβλητικό τρόπο. Απευθύνεται στο κόμμα, την ηγεσία, τα στελέχη με την απαξιωτική τοποθέτηση που τους εμφανίζει ανίκανους να κάνουν αντιπολίτευση. Αποδίδει στον εαυτό του κατ αξίωμα, τον ρόλο του σωτήρα και Μεσσία.

Μόνο που τα δημοσκοπικά δεδομένα που τόσο αγάπησε και μίσησε ο Τσίπρας, δείχνουν πως δεν έχει πρόσβαση στο ακροατήριο του Κέντρου. Έτσι ξαφνικά, στην παρουσίαση στη Ρεματιά Χαλανδρίου, ανακαλύπτει την «Κυβερνώσα Αριστερά» ξανά. Στο Θησείο, γίνεται η πλήρης μεταμόρφωση. Κάνει Αριστερό κόμμα, θυμάται την Εθνική Αντίσταση και ανακαλύπτει το φως του. Κατά την διάρκεια αυτών των τακτικισμών υπάρχουν μερικά μειονεκτήματα εκτός σκηνοθεσίας:

1. Ο Τσίπρας επιβεβαιώνει πάλι τον μισητό προσδιορισμό του κωλοτούμπα

2. Τελειώνει το παιχνίδι της επικοινωνιακής προσμονής και ξαναμπαίνει στο δια ταύτα της πολιτικής χωρίς να μπορεί να υποστηρίξει ότι προέρχεται από παρθενογένεση. Γιατί δεν έκανε όσα λέει ότι θα κάνει ως κυβέρνηση και γιατί δεν τα υποστήριξε ως Αντιπολίτευση;

3. Θα κινηθεί σε ένα εχθρικό περιβάλλον που ο ίδιος δημιουργεί με το χώρο του, έχοντας δηλώσει προκαταβολικά ότι οι άλλοι είναι οι αχρείαστοι και πεπαλαιωμένοι. Επιπλέον δεν θα ξέρει τι να κάνει όσους ψώνισε για να τον οδηγήσουν προς το Κέντρο κατηγορώντας την Αριστερά.

Ο Τσίπρας εγκατέλειψε τη λαγνεία του Κέντρου και έκανε την εκλογική του ανάγκη Αριστερά. Η σκηνοθεσία μόλις τελείωσε και αρχίζει η πραγματικότητα. Πόσο Πώποτα να αντέξει αυτή η Αριστερά;

ΥΓ: Ο Τσίπρας προφανώς επιθυμούσε ηρωικούς συνειρμούς εθνικής αντίστασης με το ΕΛΑΣ ως όνομα κόμματος αλλά μοιραία παραπέμπει στην Ελληνική Αστυνομία. Το δε σήμα, συγχωρέστε με, παρότι επιχείρησε την αντιγραφή από το αστέρι του ΣΥΡΙΖΑ, θυμίζει σήμα βενζινάδικου.

πηγή:  documentonews 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου