Ακτιβιστής

Ξυπνάτε, λυκόπουλα: Ο Μανώλης Κοττάκης για την βρώμικη πολεμική του Μαξίμου προς την Μαρία Καρυστιανού

Ακτιβιστής στις 23.5.26 0

Η Μαρία Καρυστιανού είναι πλέον πολιτικός αρχηγός και θα αξιολογηθεί από το εκλογικό σώμα με την ίδια αυστηρότητα που κρίθηκαν στο παρελθόν και άλλοι αστέρες του αντισυστημικού μπλοκ, οι οποίοι απεδείχθησαν διάττοντες... Θα την αξιολογήσουμε κι εμείς και στο σωστό και στο λάθος.

Αυτό που μας εντυπωσιάζει για την ώρα είναι πόσο παλαιά εργαλεία χρησιμοποιεί το Μέγαρο Μαξίμου για να αντιμετωπίσει την κυρία Καρυστιανού πριν καλά καλά αρθρώσει την πρώτη πολιτική της λέξη. Γιατί τα εργαλεία αυτά ξεπερνούν την εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση και αγγίζουν τις διεθνείς σχέσεις της χώρας σε μια περίοδο πολύ λεπτών ισορροπιών.

Ειδικά στα εθνικά μας θέματα. Κατηγορείται η κυρία Καρυστιανού, και μάλιστα από κορυφαίους υπουργούς, ότι ιδρύει κόμμα του Πούτιν, κόμμα ρωσικό, κόμμα που υπακούει στις εντολές ξένων, κόμμα που φλερτάρει με εχθρική αυταρχική δύναμη. Θα αντιπαρέλθω το γεγονός ότι κάνουν κριτική στην ιατρό για ξένη κηδεμονία πολιτικοί που δείχνουν στις τηλεοπτικές κάμερες με υπερηφάνεια τα μανικετόκουμπά τους με τη σημαία των ΗΠΑ – μανικετόκουμπα με την ελληνική δεν έχουν;

Υπουργοί που πωλούν αντικομμουνισμό στην Ελλάδα, αλλά δέχονται να εφαρμόζονται επί της κεφαλής τους και επί της ακοής τους κομμουνιστικές πρακτικές των σοβιέτ: Παρακολουθήσεις του ιδιωτικού τους βίου τύπου Στάζι. Θα τα αντιπαρέλθω γιατί τα ζητήματα στην πολιτική είναι στρατηγικά και όχι προσωπικά.

Υπάρχουν τέσσερα μεγάλα θέματα που πρέπει να απαντήσει το συγκεκριμένο ρεύμα των «ακροκεντρώων» της πατρίδας μας, γιατί δεξιούς δεν τους λες.

Το πρώτο: Αν έχει ένα πρόβλημα από Βορρά αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση, αυτό ονομάζεται Πούτιν ή Ζελένσκι; Το «Ρωσικό» κόμμα είναι το θέμα ή το «Ουκρανικό» κόμμα που κατάπιε τη γλώσσα του στην υπόθεση με το drone που θα κατέστρεφε περιβαλλοντικά το Ιόνιο και θα προκαλούσε αιματοχυσία; Απαντήσεις, παρακαλώ. Γιατί, αν πρέπει να απολογείται κάποιος εδώ είναι το πασίγνωστο κόμμα του φιλότουρκου Ζελένσκι, ο οποίος τα 80 από τα 110 δισ. ευρώ με τα οποία τον ενίσχυσε η Ε.Ε. τα έστειλε σε εργοστάσια των ΗΠΑ και της Τουρκίας. Η Καρυστιανού θα απολογηθεί γι’ αυτά, λοιπόν, ή κάποια άλλα παλικάρια που συγκροτούν τα ελληνικά τάγματα του Αζόφ;

Το δεύτερο: Το 2022 «κηρύξαμε» διά στόματος πρωθυπουργού τον πόλεμο στη Ρωσία και ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι θα πρέπει να πολεμήσουμε μέχρι τέλους για να νικηθεί ο Πούτιν. Το 2026 ξέρουμε ότι ο Πούτιν δεν έχασε και είναι συνομιλητής του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, του προέδρου Σι και συντόμως και της Ε.Ε. Πόσο σοφό είναι, λοιπόν, να συνεχίζουμε να κραυγάζουμε σαν να μη συνέβη τίποτε και να επιτιθέμεθα στους Ρώσους επ’ αφορμή της ιδρύσεως του κόμματος Καρυστιανού; Είναι σοβαρή εξωτερική πολιτική αυτή; Τι κόστος θα έχει αυτή η ανοησία στα Ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό;

Το τρίτο: Και αυτά να μην είχαν συμβεί, εδώ έχουμε ένα νέο δεδομένο που προκύπτει από πλήθος ιστορικών πηγών.. ακόμα και από το βιβλίο «Ελευθερία» της Μέρκελ, το βιβλίο του Τσίπρα «Ιθάκη», οι δηλώσεις κορυφαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, τα πρακτικά του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών του 2015, όπως δημοσιεύθηκαν στα «Νέα», οι συνεντεύξεις του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου κ.ά.

Το νέο δεδομένο είναι ότι ο Πούτιν που κατηγορείται ως ο εχθρός της Ευρώπης, που βυσσοδομεί για τη διάλυσή της αρνήθηκε να αξιοποιήσει την ελληνική κρίση για να πλήξει το ευρωπαϊκό νόμισμα. Αρνήθηκε να παίξει τον ρόλο του «Μόσκοβου» που του επιφύλαξε η ανιστόρητος κομμουνιστική συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ που τίποτε δεν διδάχθηκε από την τακτική του Στάλιν στη Γιάλτα (είχε στον νου του να κερδίσει τον ζωτικό χώρο των ανατολικών χωρών της αυλής του και όχι τον Γράμμο και το Βίτσι). Και όχι μόνο αρνήθηκε, τηλεφώνησε κιόλας και ενημέρωσε. Εδωσε στο «πιάτο» στη Μέρκελ τους αυτοσχεδιασμούς των συριζαίων που ονειρεύονταν πως θα λύσουν το πρόβλημα της χώρας με 5 δισ. ευρώ από την Gazprom.
Αντιθέτως, όπως προκύπτει από προσεκτική ανάγνωση του βιβλίου του Βαρουφάκη, επιχειρηματικές συνιστώσες της Δύσης... σε συνεργασία με τέως πλέον χώρες της Ε.Ε. ήταν αυτές που εργάστηκαν αόκνως πάνω στο σχέδιο διάλυσης της ευρωζώνης μέσω της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Αντί, λοιπόν, κάποιοι να τολμήσουν να «δείξουν» την ευρωπαϊκή πρωτεύουσα όπου έχουν τις καταθέσεις τους ως υποκινητή της κρίσεως, δείχνουν ακόμη τη Μόσχα μέσω Καρυστιανού;

Ας ρίξουν μια ματιά τουλάχιστον ακόμα και στα ντοκιμαντέρ του σταθμού τους. Θα βρουν μια αλήθεια με ακρίβεια «Χιλιοστού», ώστε να μην εκτίθενται αθωώνοντας τον Πούτιν για το ευρώ τη νύχτα και να τον καταδικάζουν ταυτόχρονα ως υποκινητή ίδρυσης κόμματος στην Ελλάδα το πρωί! Άτοπον. (Τα ίδια έκαναν και στον πόλεμο. Κάθε πρωί κατήγγελλαν τον Πούτιν για την εισβολή και για το ενεργειακό μονοπώλιο, και κάθε βράδυ κουβαλούσαν το πετρέλαιό του με τον σκιώδη πειρατικό στόλο των ιδιοκτησιών τους.)

Αυτοί οι αυτοματισμοί πρέπει κάποτε να λήξουν. Δεν κάνουν κακό στην Καρυστιανού, η Ελλάς έχει από απόψεως πολιτισμικών και ορθόδοξων δεσμών αισθήματα φιλίας για τον ομόδοξο λαό. Κακό στη χώρα κάνουν γιατί δείχνουν ότι αρνούνται να παραδεχθούν τη νέα πραγματικότητα που τους ξεπέρασε. Οι Αμερικανοί μιλάνε πλέον με όλους. Και με τους Ρώσους. Εμείς δεν θα μιλάμε με κανέναν; Ξυπνάτε, λυκόπουλα.

πηγή: dimokratia.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ακτιβιστής ΑΠΟΨΕΙΣ ΕΛΠΙΔΑ Καρυστιανού Πολιτική άποψη ΡΟΗ

ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Οι θέσεις μας αναρτώνται στις επίσημες σελίδες μας - Απορρίπτετε τις προβοκάτσιες

Ακτιβιστής στις 23.5.26 0

του ακτιβιστή

Όπως ήταν αναμενόμενο, με τη ανακοίνωση της Διακήρυξης Αρχών του κόμματος "ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" του Ανεξάρτητου Κινήματος Πολιτών της Μαρίας Καρυστιανού, στην πλήρως επιτυχημένη εκδήλωση της περασμένης Πέμπτης στο Ολύμπιον, επιδεινώθηκε η επιχείρηση διαστρέβλωσης, παραπλάνησης και προβοκάτσιας από το σύμπαν διαβρωμένο πολιτικό σύστημα.
Στα απόνερα της εκδήλωσης θα πρέπει να ενταχθούν τόσο η καταδρομική και προφανώς προβοκατόρικη εμφάνιση - έξω από το Ολύμπιον - του καταδικασμένου πρώην περιφερειάρχη Ψωμιάδη αλλά και η περιφορά του την επόμενη μέρα στα ελεγχόμενα κανάλια και εκπομπές ενορχηστρωμένες από την ομάδα αλητείας.
Τριγμοί επίσης επιχειρήθηκε να προκληθούν στην αισιοδοξία του κόσμου για την μεγαλειώδη Διακήρυξη Αρχών, όπως ανακοινώθηκε από την Μαρία Καρυστιανού, που ανατρέπει τη συμβατική και μίζερη πολιτική των υπαρκτών πολιτικών σχηματισμών για το μέλλον της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό μπορεί να ενταχθούν και απέλπιδες προσπάθειες αργυρώνητων δημοσιογράφων του συστήματος είτε να αποδομήσουν με αρθρογραφία τους μέρη της Διακήρυξης είτε να εκμεταλευτούν σε καθοδηγούμενες συνεντεύξεις την απειρία ή διστακτικότητα συνεντευξιαζομένων ώστε να δοθεί τροφή διαστρέβλωσης σε τρολς της ομάδας αλητείας και σε γειτονικές ΑΡΔίτικες τηλεοπτικές αναφορές.

Για το λόγο αυτό, φανταζόμαστε εκδόθηκε σήμερα η ανακοίνωση της Μαρίας Καρυστιανού με ανάρτησή της, με την οποία συνιστά ιδιαίτερη προσοχή σε φίλους του κινήματος για ότι διαβάζουν ή τους σερβίρουν στα σόσιαλ οι διάφοροι επιτείδιοι, εξαιρώντας ΜΟΝΟ τις επίσημες σελίδες του κόμματος και κύρια του https://xekiname.gr/ όπου θα αναρτώνται επίσημα οι θέσεις του κόμματος αλλά και θα δημοσιεύονται τα στελέχη του κινήματος μαζί με το πλήρες βιογραφικό τους.

Νομίζουμε πως ορθά πράττει το κίνημα, αν και ελαφρώς καθυστερημένα, γιατί η επίθεση των βρώμικων καλοθελητών είχε αρχίσει προ πολλού και φυσικά θα ενταθεί με ένταση το επόμενο χρονικό διάστημα.
ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ.

Ακολουθεί η πλήρης ανάρτηση:

Οι βασικές αρχές και οι στόχοι τού υπό ίδρυση Κινήματός μας "ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ" περιλαμβάνονται στην Ιδρυτική Διακήρυξη, την οποία η επικεφαλής του Κινήματος παρουσίασε χθες στο ΟΛΥΜΠΙΟΝ της Θεσσαλονίκης και είναι αναρτημένη στη ιστοσελίδα μας: https://xekiname.gr/ όπου και θα αναρτώνται οι μόνες θέσεις που εκφράζουν το Κίνημά μας.

Στην ίδια βάση, στελέχη του κινήματος μας είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ και ΜΟΝΟ τα πρόσωπα που θα δημοσιευθούν στην ιστοσελίδα του κινήματος μας μαζί με το πλήρες βιογραφικό τους.

Γι' αυτό παρακαλούμε να επιδεικνύεται ιδιαίτερη προσοχή στα υποκινούμενα από πανικόβλητους για ό,τι έρχεται δημοσιεύματα, που επιχειρούν να διαστρεβλώσουν και να παρουσιάσουν θέσεις μεμονωμένων υποστηρικτών του Κινήματος ως θέσεις του ίδιου του Κινήματος.
Και αυτό βέβαια το κάνουν ακριβώς επειδή δεν μπορούν να αντικρούουν το σαφές και στέρεο περιεχόμενο της Ιδρυτικής Διακήρυξης.

Συνεπώς για το Κίνημά μας ισχύει μόνο ό,τι αναρτάται στην επίσημη ιστοσελίδα και τα επίσημα κοινωνικά μας δίκτυα, όπου και θα αναρτηθούν και οι επίσημες θέσεις, τις οποίες επεξεργάζονται με επιτυχή αποτελέσματα οι άρτια οργανωμένες ομάδες μας, οι οποίες αποτελούνται από επιστήμονες και ειδικούς με εξαιρετική κατάρτιση και μεγάλη εμπειρία ανά αντικείμενο ενδιαφέροντος (οικονομία, δικαιοσύνη, παιδεία, εξωτερική πολιτική - άμυνα, υγεία κ.ο.κ.).

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

1821 Αιγαίο Ιστορικά θέματα Προπαγάνδα ΡΟΗ Τουρκία

Πρόκληση Anadolu για το 1821: Η Ελλάδα να ζητήσει συγγνώμη για την Επανάσταση, τη «γενοκτονία στην Τριπολιτσά» και τη «Μεγάλη Ιδέα»

Ακτιβιστής στις 23.5.26 0

Σε μια προκλητική απόπειρα ιστορικής αντιστροφής, το τουρκικό κρατικό πρακτορείο Anadolu ζητά ουσιαστικά από την Ελλάδα να καθίσει στο εδώλιο για την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Με άρθρο του υπό τον τίτλο ότι, σύμφωνα με «ειδικούς», η Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπίσει τις «συστηματικές σφαγές» που φέρεται να διέπραξε κατά Τούρκων στον Μοριά, το Anadolu επιχειρεί να παρουσιάσει τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων ως οργανωμένο έγκλημα κατά των Οθωμανών μουσουλμάνων της Πελοποννήσου.

Το δημοσίευμα φιλοξενεί τρεις Τούρκους ακαδημαϊκούς, τον καθηγητή Αλί Φουάτ Ορέντς, την αναπληρώτρια καθηγήτρια Εμέτε Γκιόζουγκιουζελί και τον αναπληρωτή καθηγητή Μπουλέντ Ακγιάι, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι οι Έλληνες επαναστάτες στόχευσαν «σκόπιμα και συστηματικά» τον τουρκικό πληθυσμό του Μοριά, με σκοπό να δημιουργήσουν μια «ομοιογενή χριστιανική-ρωμαίικη κοινωνία».

Η επιλογή των λέξεων δεν είναι αθώα. Το Anadolu δεν μιλά απλώς για αιματηρά γεγονότα ενός πολέμου ανεξαρτησίας. Χρησιμοποιεί όρους όπως «γενοκτονία», «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», «συστηματικές επιθέσεις» και «σχεδιασμένη εξόντωση», επιχειρώντας να μετατρέψει το 1821 από Επανάσταση ενός υπόδουλου λαού σε ιδρυτικό αμάρτημα του ελληνικού κράτους.

Τι ισχυρίζεται το Anadolu για τον Μοριά

Ο βασικός ισχυρισμός του άρθρου είναι ότι οι Έλληνες επαναστάτες δεν κινήθηκαν εναντίον της οθωμανικής εξουσίας, αλλά εναντίον ενός ολόκληρου πληθυσμού. Ο Ορέντς υποστηρίζει ότι στον Μοριά «δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι σφαγιάστηκαν ανελέητα» και ότι «σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας οι Τούρκοι εξοντώθηκαν». Φτάνει μάλιστα να ισχυριστεί ότι «όλα τα τουρκικά ίχνη εξαφανίστηκαν από την Πελοπόννησο».

Στο ίδιο πλαίσιο, το Anadolu επικεντρώνει στην Τριπολιτσά, παρουσιάζοντας την άλωση της πόλης ως «σπάνιο παράδειγμα θηριωδίας» και υιοθετώντας τον ισχυρισμό ότι 40.000 Τούρκοι σφαγιάστηκαν, ενώ γυναίκες και παιδιά πουλήθηκαν σε σκλαβοπάζαρα.

Η τουρκική ανάγνωση είναι εξόφθαλμα μονόπλευρη. Η Τριπολιτσά ήταν πράγματι μια από τις πιο σκοτεινές και αιματηρές στιγμές της Επανάστασης. Αυτό το γνωρίζει και το αναγνωρίζει η ελληνική ιστοριογραφία. Όμως το Anadolu αποσιωπά ότι μιλάμε για έναν σκληρό πόλεμο ανεξαρτησίας μέσα σε μια αυτοκρατορία, όπου η βία δεν ήταν μονομερής, ούτε ξεκίνησε με τους Έλληνες. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν ήταν άμαχος παρατηρητής της Ιστορίας· ήταν η κυρίαρχη δύναμη από την οποία οι Έλληνες επαναστάτησαν.

Το ανιστόρητο επιχείρημα για τον εθνικό ύμνο

Ακόμη πιο προκλητικός είναι ο ισχυρισμός του Ορέντς ότι οι Έλληνες δήθεν έκαναν εθνικό ύμνο ένα ποίημα που «υμνεί τη σφαγή της Τριπολιτσάς». Σύμφωνα με το Anadolu, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κυπριακή Δημοκρατία «ακούν με περηφάνια» έναν ύμνο που τρέφεται από ποίημα το οποίο εξυμνεί σφαγές Τούρκων.

Πρόκειται για διατύπωση που ξεπερνά την ιστορική ερμηνεία και μπαίνει ευθέως στη σφαίρα της πολιτικής προπαγάνδας. Ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν» του Διονυσίου Σολωμού δεν είναι ύμνος σε σφαγή. Είναι ποίημα για την ελευθερία, για την ανάσταση ενός έθνους, για την επανάσταση απέναντι στην οθωμανική κυριαρχία. Το να παρουσιάζεται ως ύμνος μίσους κατά των Τούρκων είναι χονδροειδής παραποίηση.

Το Anadolu εδώ δεν κάνει ιστορική ανάλυση. Επιχειρεί να χτυπήσει ένα από τα κορυφαία σύμβολα του ελληνικού κράτους: τον εθνικό ύμνο. Και αυτό αποκαλύπτει τον πραγματικό στόχο του δημοσιεύματος. Δεν ενδιαφέρεται να ανοίξει διάλογο για το παρελθόν. Θέλει να απονομιμοποιήσει τα θεμέλια της ελληνικής εθνικής ταυτότητας.

Από το 1821 στο Αιγαίο: Εκεί φαίνεται η στόχευση

Το άρθρο του Anadolu δεν σταματά στον Μοριά. Ο Ορέντς περνά από την Τριπολιτσά στο Αιγαίο, ισχυριζόμενος ότι «τα νησιά δόθηκαν άδικα στην Ελλάδα με τη στήριξη των Ευρωπαίων» και ότι «η σημερινή κατανομή στο Αιγαίο είναι εξαιρετικά άδικη».

Εδώ πέφτει η μάσκα. Αν το άρθρο ήταν αμιγώς ιστορικό, δεν θα χρειαζόταν να μιλήσει για τη σημερινή κατανομή του Αιγαίου. Η αναφορά στα νησιά δείχνει ότι το 1821 χρησιμοποιείται ως εργαλείο για να στηριχθούν σημερινές τουρκικές διεκδικήσεις και αναθεωρητικά αφηγήματα.

Το Anadolu κάνει αυτό που συχνά κάνει η τουρκική κρατική επικοινωνία: παίρνει ένα ιστορικό τραύμα, το φορτώνει με σημερινή γεωπολιτική σκοπιμότητα και το μετατρέπει σε επιχείρημα κατά της Ελλάδας στο παρόν. Το μήνυμα είναι σαφές: η Ελλάδα, κατά το τουρκικό αφήγημα, δεν είναι απλώς «ένοχη» για το παρελθόν, αλλά και «άδικα ωφελημένη» στο Αιγαίο σήμερα.

Το αφήγημα περί «ελληνικής επιθετικότητας» από το 1830 μέχρι σήμερα

Το Anadolu φιλοξενεί επίσης τον ισχυρισμό ότι η Ελλάδα, από την ανεξαρτησία της το 1830 και μετά, είχε «διαρκώς αρνητική στάση» απέναντι στους Τούρκους και χρησιμοποίησε την «τουρκική εχθρότητα» ως βασικό εργαλείο για να χτίσει την εθνική της ταυτότητα. Στο ίδιο σημείο συνδέεται η ελληνική εθνική συγκρότηση με τη Μεγάλη Ιδέα, την οποία το άρθρο παρουσιάζει αποκλειστικά ως επεκτατικό σχέδιο σε βάρος τουρκικών εδαφών.

Αυτή η ανάγνωση είναι βολική για την Άγκυρα, αλλά ιστορικά μισή. Η Ελλάδα του 19ου αιώνα δεν προέκυψε επειδή «μισούσε τους Τούρκους». Προέκυψε επειδή ένας υπόδουλος πληθυσμός διεκδίκησε πολιτική ανεξαρτησία από μια αυτοκρατορία. Η ταύτιση της ελληνικής εθνικής μνήμης με την «τουρκική εχθρότητα» είναι προσπάθεια να παρουσιαστεί η ίδια η ύπαρξη του ελληνικού κράτους ως αποτέλεσμα αντιτουρκικού μίσους.

Με αυτή τη λογική, κάθε βαλκανική επανάσταση εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα μπορούσε να βαφτιστεί «εχθροπάθεια». Αυτό όμως δεν είναι Ιστορία. Είναι αυτοκρατορική νοσταλγία μεταμφιεσμένη σε ακαδημαϊκή ανάλυση.

Η προσπάθεια να μπει και η Μικρασιατική Εκστρατεία στο ίδιο κάδρο

Το άρθρο συνεχίζει με αναφορές στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Ο Ορέντς υποστηρίζει ότι μετά την απόβαση στη Σμύρνη στις 15 Μαΐου 1919, οι ελληνικές δυνάμεις διέπραξαν «βαριές σφαγές» και «σοβαρές καταπιέσεις» σε περιοχές μέχρι το Αφιόν, προσθέτοντας ότι όλα αυτά είναι δήθεν καταγεγραμμένα σε διεθνείς εκθέσεις.

Και εδώ η μέθοδος είναι η ίδια: όλα τα ιστορικά επεισόδια μπαίνουν σε μια ενιαία γραμμή «ελληνικής βαρβαρότητας». Από τον Μοριά του 1821, στη Σμύρνη του 1919 και από εκεί στη σημερινή Δυτική Θράκη και το Αιγαίο.

Δεν υπάρχει καμία διάθεση ισορροπημένης ιστορικής αποτίμησης. Δεν υπάρχει αναφορά στο τι υπέστη ο ελληνικός πληθυσμός της Μικράς Ασίας, ούτε στην Καταστροφή της Σμύρνης, ούτε στον ξεριζωμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Υπάρχει μόνο μια προσεκτικά στημένη γραμμή που θέλει την Ελλάδα μόνιμο θύτη και την Τουρκία μόνιμο θύμα.

Η λέξη «γενοκτονία» ως εργαλείο αντιστροφής

Η πιο βαριά κατηγορία έρχεται από την Γκιόζουγκιουζελί, η οποία χαρακτηρίζει τα γεγονότα της Τριπολιτσάς ως ένδειξη «γενοκτονίας» και κάνει λόγο για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». Υποστηρίζει μάλιστα ότι η Τουρκία πρέπει να τιμά τα γεγονότα αυτά ως «ημέρα μνήμης γενοκτονίας» για τους Τούρκους και τον μουσουλμανικό πληθυσμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η χρήση αυτών των όρων δεν είναι τυχαία. Η Τουρκία, που αρνείται σταθερά να αναγνωρίσει ιστορικές ευθύνες για εγκλήματα κατά χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, επιχειρεί τώρα να αντιστρέψει το κατηγορητήριο. Να εμφανιστεί όχι ως κληρονόμος μιας αυτοκρατορίας με βαρύ ιστορικό βίας, αλλά ως θύμα που ζητά δικαίωση.

Αυτό δεν είναι ιστορική μνήμη. Είναι ανταγωνιστική θυματοποίηση. Είναι απόπειρα να δημιουργηθεί ένα τουρκικό αντίβαρο απέναντι στις ιστορικές μνήμες των Ελλήνων, των Αρμενίων και άλλων χριστιανικών πληθυσμών.

Η επίκληση Κολοκοτρώνη και ξένων ιστορικών

Το Anadolu επικαλείται και μαρτυρίες της εποχής. Η Γκιόζουγκιουζελί αναφέρει ότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του έγραψε πως από την Παρασκευή ως την Κυριακή οι Έλληνες στρατιώτες σκότωναν γυναίκες, παιδιά και άνδρες. Επικαλείται επίσης τον Βρετανό ιστορικό William St. Clair και τον Σκωτσέζο George Finlay για τις σφαγές αμάχων στην Τριπολιτσά.

Το ζήτημα δεν είναι ότι δεν υπήρξαν σφαγές. Υπήρξαν. Το ζήτημα είναι ότι το Anadolu χρησιμοποιεί τις μαρτυρίες επιλεκτικά, για να αφαιρέσει από την Επανάσταση το πλαίσιο της οθωμανικής κυριαρχίας και να την παρουσιάσει ως μονοδιάστατο σχέδιο εξόντωσης. Μια ιστορική μαρτυρία για τη φρίκη ενός πολέμου δεν μπορεί να μετατρέπεται αυτομάτως σε πολιτικό όπλο κατά της ίδιας της νομιμότητας ενός απελευθερωτικού αγώνα.

Η σοβαρή ιστοριογραφία δεν κρύβει τη βία. Αλλά δεν επιτρέπει και την εργαλειοποίησή της.

Αν η Άγκυρα θέλει να ανοίξει τον φάκελο των σφαγών του 1821, τότε οφείλει να τον ανοίξει ολόκληρο: από την Κωνσταντινούπολη και τη Χίο έως τη Νάουσα, την Κάσο, τα Ψαρά, την Κύπρο, τη Θεσσαλονίκη και τις Κυδωνίες. Οι αριθμοί διαφέρουν ανά πηγή, όμως το ιστορικό μοτίβο είναι σαφές: η οθωμανική καταστολή δεν ήταν περιφερειακό επεισόδιο, αλλά εκτεταμένη πολιτική αντιποίνων κατά ελληνικών πληθυσμών.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μνημόνια Ξεπούλημα ΡΟΗ ΤΑΙΠΕΔ Τσίπρας Ψέματα

Τα ψέματα του Τσίπρα για το Υπερταμείο.

Ακτιβιστής στις 20.5.26 0

του Νίκου Κουιρουκίδη

Το μόνο θετικό που είχε να πει ο Τσίπρας για την δημιουργία του Υπερταμείου, εκείνο το μοιραίο βράδυ του επιχείλιου έρπη, ήταν πως η έδρα του, θα είναι στην Ελλάδα και όχι στο Λουξεμβούργο, όπως ήθελε ο Σόιμπλε!!

Τώρα, στο καινούργιο Ιθάκειο ταξίδι πλήρους ενσωμάτωσης (από τα αποδυτήρια μάλιστα, πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας), περιγράφει το Υπερταμείο, με όρους που παραπέμπουν σε νικηφόρα λαϊκή κατάκτηση!!
Μιλά για Εθνικό Ταμείο, για Εθνική διαχείριση περιουσίας, για ανταποδοτικές εισροές, για δημοκρατικό έλεγχο και λειτουργία κτλ.

-- Λέει ψέματα

Το Υπερταμείο είναι μια σύμβαση αποικιοκρατικού χαρακτήρα, με την οποία -και για 99 χρόνια- το ελληνικό κράτος, παραχώρησε στους δανειστές όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του (μετοχικές συμμετοχές εκατοντάδων εκατομμυρίων, βασικές υποδομές, παραγωγικές και τουριστικές μονάδες, μεταφορές, γη, ακόμη και μνημεία).

-- Λέει ψέματα

Το Υπερταμείο δεν κάνει "επενδύσεις". Δεν διαχειρίζεται για το κοινό καλό. Ξεπουλάει όσο όσο! Λειτουργεί σαν "κράτος εν κράτει", χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Συνάπτει συμβάσεις, ακυρώνει διαγωνισμούς, διορίζει, απολύει, εξαγοράζει συνειδήσεις.

-- Λέει ψέματα

Ούτε ένα ευρώ δεν μπαίνει στα δημόσια ταμεία από τις δραστηριότητες του Υπερταμείου. ΟΥΤΕ ΕΝΑ. Τα κέρδη που δημιουργούνται, παρακρατούνται σε ειδικό ταμείο, για την εξυπηρέτηση του Δημόσιου χρέους. Και όχι μόνον αυτό. Όταν αναγκάστηκε η κυβέρνηση Μητσοτάκη -κατω από την λαϊκή πίεση- να αναγνωρίσει το νερό, ως βασικό αγαθό επιβίωσης και να πάρει πίσω τις εταιρίες νερού, πλήρωσε στο Υπερταμείο 1δις ευρώ. Τα μισά με μετρητά στο ταμείο του και τα υπόλοιπα σε μια εταιρία τεχνητής νοημοσύνης, πλήρους ιδιοκτησίας του Υπερταμείου. Για τέτοια #αλητεία μιλάμε.

-- Λέει ψέματα

Το Υπερταμείο ελέγχεται πλήρως από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τους δανειστές και ασφαλώς δεν είναι Δημόσιος φορέας διαχείρισης της Δημόσιας Περιουσίας. Συγκροτήθηκε και λειτουργεί με "κανόνες" που παραβιάζουν και αυτούς ακόμα τους νόμους του καπιταλιστικού ολοκληρωτισμού.
Οι μετοχές και το ΔΣ ανήκουν μεν στο Ελληνικό δημόσιο, αλλά (#προσέξτε_το_αυτό) δεν έχουν κανέναν λόγο στην διοίκηση, μιας και αυτή ασκείται από ένα άλλο όργανο, το Εποπτικό Συμβούλιο, με Πρόεδρο και CEO διορισμένο από την ΕΕ και τους δανειστές και με λοιπά μέλη, που μπορεί μεν να διορίζει το Ελληνικό δημόσιο, αλλά που πρέπει να εγκρίνουν οι ξένοι. Το έχετε ξανακούσει αυτό; Η Βελγική φεουδαρχία, χορεύει ταγκό με το περίφημο Αγγλικό δίκαιο της αποικιοκρατίας, στον προαύλιο χώρο του Παρθενώνα.

-- Λέει ψέματα

Γενικώς και δια παντός!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γεωπολιτικά Εθνικά θέματα ΕΙΔΗΣΕΙΣ Ελλάδα Εξωτερική πολιτική ΝΑΤΟ ΝΕΑ Ουκρανία Πολεμικές ειδήσεις ΡΟΗ

Άδειασμα σοκ στην Ελλάδα από ΝΑΤΟ: «Συνηθίστε τα ουκρανικά drones... είστε μέρος του πολέμου» - Αφωνία στην κυβέρνηση

Ακτιβιστής στις 19.5.26 0

Ο Διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη Alexus Grynkevich αποκάλεσε... «κοινή πρακτική» την επιδρομή ουκρανικών drone στις ελληνικές ακτές

Σε μία τοποθέτηση βόμβα προέβη στις 19/5, ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, Alexus Grynkevich, όχι μόνο υποβαθμίζοντας τον εντοπισμό ενός ουκρανικού drone στις ακτές της Λευκάδας, αλλά και τονίζοντας, ότι «τέτοιες τακτικές είναι κοινές σε συγκρούσεις όπως αυτή της Ουκρανίας», σύμφωνα με το πρακτορείο Tass.
«Δεν συμμερίζομαι τους φόβους ότι αυτός ο πόλεμος θα μεταφερθεί στη Μεσόγειο. Τέτοιες τακτικές είναι κοινές σε συγκρούσεις όπως αυτή της Ουκρανίας, όπου υπάρχει ασυμμετρία ισχύος. Αλλά δεν συμμερίζομαι αυτήν την ανησυχία ακόμα. Θα το παρακολουθούμε στενά», τόνισε χαρακτηριστικά ο Ανώτατος Διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη.
Όπως γίνεται αντιληπτό, η υποβάθμιση του περιστατικού από τα πλέον επίσημα χείλη του ΝΑΤΟ καταμαρτυρά την μηδαμινή επιρροή της ελληνικής κυβέρνησης στο διεθνές στερέωμα, ενώ ουσιαστικά δίνει στο καθεστώς του Κιέβου το πράσινο φως, προκειμένου να διεξάγει επιθετικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο, και συνακόλουθα, σε ελληνικά ύδατα.
Κι όλα αυτά ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξακολουθεί να τάσσεται εμμονικά στη λάθος πλευρά της Ιστορίας, δηλαδή ενάντια στη Ρωσία, τη στιγμή που προσφέρει πακτωλό χρημάτων στο καθεστώς Zelensky, μέσω του νατοϊκού προγράμματος PULSE.
Είναι αυτή η εξωτερική πολιτική που έχει μετατρέψει την Ελλάδα από χώρα σε... χώρο, όπως πλέον επιβεβαίωσαν και με τη βούλα οι «σύμμαχοί» μας στο ΝΑΤΟ.

Οι δηλώσεις του Διοικητή του ΝΑΤΟ που άδειασαν με πάταγο την κυβέρνηση Μητσοτάκη

Το NATO «δεν ανησυχεί για εξάπλωση της ουκρανικής σύγκρουσης στη Μεσόγειο Θάλασσα μετά την ανακάλυψη ενός ουκρανικού ναυτικού drone Magura V5 στα ελληνικά χωρικά ύδατα», τόνισε πιο συγκεκριμένα ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων στην Ευρώπη Alexus Grynkevich σε συνέντευξη Τύπου μετά τη συνάντηση των Αρχηγών Άμυνας του NATO.

O Alexus Grynkevich, Ανώτατος Διοικητής των νατοϊκών δυνάμεων στην Ευρώπη

«Δεν συμμερίζομαι τους φόβους ότι αυτός ο πόλεμος θα μεταφερθεί στη Μεσόγειο. Τέτοιες τακτικές είναι κοινές σε συγκρούσεις όπως αυτή της Ουκρανίας, όπου υπάρχει ασυμμετρία ισχύος. Αλλά δεν συμμερίζομαι αυτήν την ανησυχία ακόμα. Θα το παρακολουθούμε στενά», δήλωσε απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το αν το NATO φοβάται ότι οι προσπάθειες της Ουκρανίας να επιτεθεί σε δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν ρωσικά πετρελαιοειδή στη Μεσόγειο θα μπορούσαν να απειλήσουν την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.

Ο εντοπισμός του Cossai Mamack στις ακτές της Λευκάδας και οι επιχειρήσεις κατά του ρωσικού στόλου

Επισημαίνεται, ότι στις αρχές Μαίου ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ μετέδιδαν ότι ένας Έλληνας ψαράς ανακάλυψε ένα ουκρανικό μη επανδρωμένο σκάφος, συγκεκριμένα ένα Cossai Mamack, το οποίο περιείχε πυροκροτητές, μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών και μια αναμμένη μηχανή, σε μια σπηλιά κοντά στη Λευκάδα στο Ιόνιο Πέλαγος.
Σύμφωνα με πολυάριθμες αναφορές διεθνώς, αλλά και όπως υπενόησε το πόρισμα του Υπουργείου Αμύνης, η τρέχουσα εκτίμηση των ειδικών είναι ότι το drone μπορεί να είχε προετοιμαστεί «για επίθεση σε πλοίο που φόρτωνε καύσιμα σε ρωσικό λιμάνι».

Μάλιστα, μεταγενέστερα ρεπορτάζ αποκάλυψαν το drone περιείχε μεταξύ 100 και 300 κιλά εκρηκτικών, τα οποία κατασχέθηκαν και καταστράφηκαν από ειδικούς πυροτεχνουργούς.
Οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιώθηκαν αργότερα από τους Έλληνες Υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας, Γιώργο Γεραπετρίτη και Νίκο Δένδια, οι οποίοι ενημέρωσαν τους ομολόγους τους στην ΕΕ και το NATO για το περιστατικό.

Δεκάδες ουκρανικά drones απειλούν την Ελλάδα - Επιχείρηση χάους στη Μεσόγειο

Παράλληλα, συγκλονιστικές αποκαλύψεις βλέπουν το φως της δημοσιότητας για το ουκρανικό drone, που εντοπίστηκε στη Λευκάδα, καθώς όχι μόνο δεν αποτελούσε εξαίρεση, αλλά φέρεται να είναι μέρος ενός ευρύτερου στόλου drones, τα οποία το καθεστώς του Κιέβου έχει εξαπολύσει στη Μεσόγειο για να πλήξει τα ρωσικά τάνκερ, μεταφέροντας στη «γειτονιά» μας το θέατρο των πολεμικών συγκρούσεων.
Συγκεκριμένα, το ουκρανικό Cossack Mamai δεν είναι το μοναδικό μη επανδρωμένο όχημα επιφανείας (USV-Unmanned Surface Vehicle) ουκρανικής ιδιοκτησίας και ναυπήγησης που επιχειρούσε στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά ένα από πολλά.

Άλλωστε, όπως είχε αποκαλύψει το Bankingnews, οι Ουκρανοί είχαν προειδοποιήσει την Αθήνα ότι για το Κίεβο, τα πλοία του «σκιώδους στόλου» και τάνκερ που μπορεί να μεταφέρουν ρωσικό πετρέλαιο ή άλλο καύσιμο αποτελούν νόμιμο στόχο.
Η Αθήνα έχει στείλει ήδη μήνυμα στην Ουκρανία απαιτώντας να αποσύρει τα εναπομείναντα drones από τις ακτές της, ενώ παράλληλα εκπέμπει σήμα κινδύνου στους εταίρους της για τους κινδύνους ασφαλείας και περιβάλλοντος.
Παρά ταύτα, ο Volodymyr Zelensky προέβη σε μία πρωτοφανή διπλωματική περιφρόνηση της χώρας μας, αφού το ουκρανικό ΥΠΕΞ αρνήθηκε οποιαδήποτε επικοινωνία με την Αθήνα, αφήνοντας τον Γ. Γεραπετρίτη να... περιμένει στο ακουστικό του, σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν στον έντυπο Τύπο.

Μήνυμα πανικού στην Ουκρανία από το ΥΠΕΞ: «Μαζέψτε τα drones σας από τις ελληνικές ακτές»

Τα ευρήματα του Ελληνικού Γενικού Επιτελείου Στρατού δείχνουν ότι το εντοπισμένο drone αποδείχθηκε ότι ήταν ένα ουκρανικό μοντέλο "Kossack Mamai", και όχι ένα Magura, το οποίο επιχειρούσε στο πλαίσιο μιας ευρύτερης επιχείρησης του Κιέβου στην Ανατολική Μεσόγειο, μεταδίδει με τη σειρά του, το ουκρανικό μέσο UA.news.
Η Αθήνα στέλνει ήδη μήνυμα στην Ουκρανία απαιτώντας να αποσύρει τα εναπομείναντα drones από τις ακτές της, ενώ παράλληλα εκπέμπει σήμα κινδύνου στους εταίρους της για τους κινδύνους ασφαλείας και περιβάλλοντος.
Σύμφωνα με πηγές, η συσκευή μεταφέρθηκε από ένα πλοίο χωρίς μόνιμη βάση νηολόγησης, το οποίο επισκέφθηκε τη Λιβύη, αν και η εκτόξευση του drone από την ουκρανική βάση της Λιβύης θεωρείται απίθανη από το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο.

Μέρος των πληροφοριών για την έρευνα παραχωρήθηκε στους Έλληνες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, και ένα προσχέδιο των συμπερασμάτων έχει ήδη υποβληθεί στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Η Ελλάδα εξετάζει επί του παρόντος το ενδεχόμενο να προσφύγει στον ΟΗΕ λόγω της ανεξέλεγκτης χρήσης drones εκτός των ζωνών ένοπλης σύγκρουσης με τη Ρωσική Ομοσπονδία, ενώ αναμένονται επαφές στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο για τη λήψη διευκρινίσεων.
Υπενθυμίζεται ότι, στις 7 Μαΐου, εντοπίστηκε ένα ουκρανικό ναυτικό drone στις νότιες ακτές της Λευκάδας, ενώ ααργότερα μεταφέρθηκε για ανάλυση από εμπειρογνόμωνες της ΕΥΠ και των Ενόπλων Δυνάμεων στον Σκαραμαγκά.

Η μεγάλη επιχείρηση των Ουκρανών στη Μεσόγειο που απειλεί άμεσα τα ελληνικά ύδατα και τα νησιά

Τα στοιχεία δείχνουν καθαρά ότι το καμικάζι-drone ήταν μέρος μεγαλύτερης αποστολής, σχεδιασμένης από το Κίεβο.
Τα σκάφη αυτά είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτα.
Το σήμα τους δεν υπερβαίνει το μέγεθος ενός τζετ-σκι, καθιστώντας τον εντοπισμό τους δύσκολο έως αδύνατο.
Πηγές από όλες τις συναρμόδιες υπηρεσίες ανέφεραν στην Καθημερινή ότι το συγκεκριμένο ναυτικό drone μεταφερόταν από πλοίο χωρίς σταθερή βάση, με διαδρομές που περιλάμβαναν και τη Λιβύη.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, αλλά για έναν απροσδιόριστο αριθμό μη επανδρωμένων σκαφών.

Οι ίδιες πηγές σημειώνουν ότι οι Ουκρανοί είχαν προειδοποιήσει νωρίτερα την Αθήνα πως τα πλοία του «σκιώδους στόλου» και τα τάνκερ που μεταφέρουν παράνομα πετρέλαιο ή καύσιμα αποτελούν νόμιμο στόχο για τις ουκρανικές δυνάμεις.
Αν και η απόσταση μεταξύ της προειδοποίησης και της πραγματικής δράσης παραμένει σημαντική, η ύπαρξη αυτής της αόριστης προειδοποίησης προκάλεσε έντονη εγρήγορση στις ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας.

Απίστευτο - Το Κίεβο ταπείνωσε την κυβέρνηση Μητσοτάκη... ο Sybiha δεν σηκώνει τα τηλέφωνα

Εντωμεταξύ, η ο Ουκανός ΥΠΕΞ Andriy Sybiha απέρριψε οιαδήποτε επικοινωνία με τον Γιώργο Γεραπετρίτη για το θέμα του drone, επικαλούμενος.. φόρτο εργασίας, όπως αποκαλύφθηκε στον ελληνικό έντυπο Τύπο.
Η ελληνική διπλωματία δείχνει αδυναμία και παράλυση με αφορμή την άρνηση της ουκρανικής πλευράς να πραγματοποιηθεί τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ των δύο υπουργών που θεωρείται αυτονόητη σε χώρες με φιλικές σχέσεις παρά την ξεκάθαρη στήριξη της Αθήνας προς το Κίεβο από την πρώτη μέρα του πολέμου.
Παρά την επανειλημμένη προσπάθεια της ελληνικής πλευράς να οριστεί το τηλεφωνικό «ραντεβού», η ουκρανική πλευρά το παραπέμπει αόριστα, ισχυριζόμενη ότι οι υπουργοί θα συναντηθούν στο πλαίσιο άλλης διεθνούς συνεδρίασης.

Με κατευθυνόμενες διαρροές η κυβέρνηση συγκαλύπτει την ουκρανική αυθαιρεσία στη Μεσόγειο

Το διπλωματικό πρόγραμμα των επόμενων εβδομάδων περιλαμβάνει τη σύνοδο υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στο Χέλσινμποργκ με προτεραιότητα στις προετοιμασίες για τη σύνοδο κορυφής στην Αγκυρα και την επείγουσα ενίσχυση της Ουκρανίας, καθιστώντας απίθανη οποιαδήποτε ουσιαστική παρέμβαση του Γεραπετρίτη.
Η χαμένη ευκαιρία φαίνεται να ήταν στις Βρυξέλλες, στις 11 Μαΐου, όταν το θέμα ήταν ακόμη «καυτό» και η Ελλάδα είχε μεγαλύτερα μέσα πίεσης σε επίπεδο Ε.Ε.

Οποιαδήποτε διμερής συνάντηση θα περιοριστεί πιθανότατα σε αοριστολογίες περί κοινών στόχων, χωρίς δεσμεύσεις για την αποφυγή επανάληψης περιστατικού με drone.
Παράλληλα, η κυβέρνηση επένδυσε σε ψευδείς διαρροές για να ελέγξει τα μέσα ενημέρωσης, όπως στην περίπτωση του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.
To πολιτικό αφήγημα της ΝΔ, ουσιαστικά απέκρυπτε την πραγματικότητα: από τις 7 Μαΐου, όταν εντοπίστηκε το drone, η ελληνική κυβέρνηση απέφευγε επικοινωνία με το Κίεβο, υποτίθεται εν αναμονή πορίσματος του ΓΕΕΘΑ.

Γνώριζαν όλοι εκτός από την κυβέρνηση Μητσοτάκη - Αποκαλύψεις για την κινητή βάση εκτόξευσης USV στη Μεσόγειο

Η επιθετική ενέργεια με το ουκρανικό drone στη Λευκάδα προκάλεσε σοβαρά προβλήματα στην κυβέρνηση, που εξακολουθεί να θεωρεί τον Zelensky σύμμαχο.
Αντίστοιχα, Γάλλοι, Ρώσοι και Ισπανοί γνώριζαν την κίνηση ουκρανικού φορτηγού για συντονισμό χτυπημάτων στη Μεσόγειο, ενώ οι Έλληνες υπουργοί εμφανίστηκαν «ξαφνιασμένοι».
Οι πρώτες υποτιμητικές δηλώσεις αντικαταστάθηκαν από σοβαροφανείς σχολιασμούς, χωρίς όμως να δεσμευτεί το Κίεβο.
Το Intelligence Online αποκάλυψε ότι ήδη από τις 31 Μαρτίου η «Ομάδα 13» της ουκρανικής στρατιωτικής κατασκοπίας χρησιμοποιούσε bulk carrier από την Οδησσό ως κινητή βάση εκτόξευσης USV στη Μεσόγειο.
Το πλοίο κινούνταν σε διεθνή ύδατα, εκτοξεύοντας USV και συνεχίζοντας την πορεία του, ενώ πίσω από τα φαινομενικά σκουριασμένα ύφαλά του λειτουργούσε κέντρο επιτήρησης με προηγμένα συστήματα.
Το drone εκτελούσε την αποστολή του και το πλοίο είχε ήδη αποχωρήσει...

www.bankingnews.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΑΠΟΨΕΙΣ Γενοκτονία Ιστορικά θέματα Ποντιακός Ελληνισμός ΡΟΗ Τουρκία

19η Μαΐου: Οι 353.000 νεκροί μας διψούν για δικαίωση – Γιατί η Άγκυρα φοβάται ακόμα τον καθρέφτη της Ιστορίας

Ακτιβιστής στις 19.5.26 0

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου δεν ήταν κάποιο τυχαίο «ατύχημα» της ιστορίας, ούτε μια παράπλευρη απώλεια μέσα στο χάος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν, ίσως, ακόμα μία δοκιμή μιας κρατικής μηχανής που αποφάσισε να «καθαρίσει» την επικράτειά της με το ζόρι. Οι Νεότουρκοι και ο Μουσταφά Κεμάλ δεν αυτοσχεδίαζαν.

Αντέγραψαν το πρωσικό μοντέλο του έθνους-κράτους και κατέληξαν σε ένα φρικτό συμπέρασμα που… λάτρεψαν: για να επιβιώσει η νέα Τουρκία, έπρεπε να πεθάνουν οι αρχαίοι πολιτισμοί της Ανατολίας.

Από το 1914 ως το 1923, ο θάνατος οργανώθηκε με χειρουργική ακρίβεια. Πρώτα τους εξάντλησαν στα αμελέ ταμπουρού, τα εφιαλτικά τάγματα εργασίας. Μετά χτύπησαν την ηγεσία, τους ανθρώπους του πνεύματος και τους ιερωμένους. Και στο τέλος; Οι «λευκές πορείες» στην έρημο, όπου ο άμαχος πληθυσμός απλώς έσβηνε στο δρόμο. Αυτοί οι 353.000 νεκροί δεν είναι στατιστική. Είναι το βίαιο κόψιμο ενός νήματος τριών χιλιάδων ετών που ένωνε την αρχαιότητα με το σήμερα.

Η στρατηγική της άρνησης και η επιμονή στη λήθη

Με επιμονή η σημερινή Τουρκία ακολουθεί τη στρατηγική της άρνησης. Έχει στήσει μια ολόκληρη κρατική βιομηχανία που παράγει λήθη. Σκεφτείτε τη διαφορά: η Γερμανία έχτισε τη δημοκρατία της πάνω στη μνήμη του Ολοκαυτώματος. Η Τουρκία, αντίθετα, έχτισε την εθνική της ταυτότητα πάνω στην άρνηση της σφαγής των χριστιανών της Ανατολής.

Η Άγκυρα δεν ψιθυρίζει απλώς «δεν έγινε». Χρησιμοποιεί το χρήμα και τη διπλωματική της ισχύ για να φιμώνει ακόμα και… Κοινοβούλια.

Και το πιο ανησυχητικό; Η ίδια νοοτροπία που γέννησε τις σφαγές στον Πόντο και την ευρύτερη Μικρά Ασία ζει ακόμα μέσα σε φράσεις όπως «θα έρθουμε μια νύχτα ξαφνικά» ή στη θεωρία της «Γαλάζιας Πατρίδας». Για εκείνους, ο Ελληνισμός στην Ανατολή παραμένει ένας «ξένος οργανισμός» που πρέπει να ξεριζωθεί.

Ο φόβος της Άγκυρας για τον καθρέφτη της Ιστορίας δεν πηγάζει μόνο από το παρελθόν, αλλά από το μέλλον. Γνωρίζουν ότι η αναγνώριση της Γενοκτονίας είναι η ληξιαρχική πράξη θανάτου της επεκτατικής τους στρατηγικής. Όσο εμείς κρατάμε αυτόν τον καθρέφτη ψηλά, η αλήθεια παραμένει η πιο ισχυρή μορφή αντίστασης.

Το Ποντιακό πρέπει να τεθεί στη βάση του διεθνούς δικαίου

Όταν μιλάμε για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, η συγκίνηση περισσεύει. Ένας σύγχρονος μάνατζερ ίσως έλεγε: «καλή η συγκίνηση, αλλά δεν αρκεί». Το Ποντιακό Ζήτημα πρέπει να βγει από τα στενά όρια του συναισθηματισμού. Η αναγνώριση από τη Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (IAGS) το 2007 ήταν ένα κρίσιμο ορόσημο, αλλά δεν αρκεί. Το ζήτημα πρέπει να τεθεί στη βάση του διεθνούς δικαίου. Η Γενοκτονία είναι ένα έγκλημα που δεν παραγράφεται.

Οι κινήσεις της Τουρκίας στη Συρία, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και την Κύπρο δείχνουν ότι η ατιμωρησία του παρελθόντος εκτρέφει την επιθετικότητα του παρόντος. Αν η διεθνής κοινότητα είχε αναγνωρίσει και καταδικάσει τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, ίσως οι επόμενες θηριωδίες του 20ού αιώνα να είχαν αποφευχθεί. Η αναγνώριση, λοιπόν, δεν είναι μια πράξη εχθρότητας προς τον τουρκικό λαό, αλλά μια απαραίτητη προϋπόθεση για την ειρήνη. Ένα κράτος που δεν αναγνωρίζει τα εγκλήματά του, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα τα επαναλάβει.

Ώρα για εννιαία στρατηγική

Εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και να κάνουμε αυτοκριτική. Η Ελλάδα, για δεκαετίες, αντιμετώπισε το Ποντιακό ως «προσφυγικό ζήτημα» χαμηλής έντασης, φοβούμενη το διπλωματικό κόστος. Η αναγνώριση του 1994 ήταν μια νίκη της βάσης, δηλαδή των ίδιων των Ποντίων, και όχι μια πρωτοβουλία της επίσημης διπλωματίας.

Στην άτολμη στάση των περισσότερων ελληνικών κυβερνήσεων που αποφεύγουν να πουν τα πράγματα με το όνομά τους, προστίθεται και η επίμονη αδυναμία εύρεσης τρόπων συνεργασίας στον οργανωμένο ποντιακό χώρο. Όταν υπάρχουν διαφορετικές φωνές, διαφορετικά κέντρα και έλλειψη κοινής στρατηγικής, το μήνυμα θολώνει και δίνει όπλα στην τουρκική προπαγάνδα! Χρειαζόμαστε πολλά αλλά η αρχή θα μπορούσε να γίνει από:την ίδρυση ενός Ενιαίου Ερευνητικού Κέντρου με επιστήμονες που θα παράγουν τεκμηριωμένο υλικό σε πολλές γλώσσες.
τη χρήση των νέων μέσων για την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης, πέρα από τα στενά όρια της ομογένειας.
την ανάδειξη της Γενοκτονίας ως παράδειγμα παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αφορά όλη την ανθρωπότητα.

Θυμόμαστε άρα αντιστεκόμαστε

Για τον Ποντιακό Ελληνισμό, η μνήμη είναι μια μορφή αντίστασης. Η διατήρηση της ποντιακής διαλέκτου, των χορών και των παραδόσεων δεν είναι φολκλόρ· είναι η απόδειξη ότι το σχέδιο του Μουσταφά Κεμάλ και των Νεότουρκων απέτυχε. Οι Γενοκτόνοι ήθελαν να μην υπάρχει ίχνος μας. Το γεγονός ότι σήμερα, 107 χρόνια μετά, υπάρχουν νέοι άνθρωποι που δακρύζουν στο άκουσμα της ποντιακής λύρας, είναι η μεγαλύτερη ήττα του θύτη.

Όμως, το «δεν ξεχνώ» πρέπει να μετουσιωθεί σε πολιτική πράξη.

Η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας και της Θράκης είναι ο μόνος δρόμος για να μπουν όλα τα κομμάτια του παζλ στη θέση τους.

Κάποιοι μάλιστα οραματίζονται τη συμφιλίωση. Όμως αυτή η συμφιλίωση δεν μπορεί να βασίζεται στο θάψιμο της αλήθειας κάτω από το χαλί της σκοπιμότητας, αλλά στην αποδοχή της ευθύνης.

Το χρέος μας προς τους 353.000 νεκρούς θα εξοφληθεί μόνο όταν η διεθνής κοινότητα αναγκάσει την Άγκυρα να κοιτάξει στον καθρέφτη της ιστορίας χωρίς προσωπεία. Μέχρι τότε, η 19η Μαΐου θα παραμένει μια ημέρα αγώνα, όχι μόνο για το παρελθόν, αλλά για το μέλλον του ελληνισμού και της ανθρωπότητας.

Πόπη Παπαγεωργίου

πηγή: pontosnews.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η απέναντι όχθη ΡΟΗ Συνταξιούχοι Τρίτη ηλικία Ψυχολογία

Η ψυχολογία λέει ότι ο λόγος που οι συνταξιούχοι άνδρες κάθονται σιωπηλοί δεν είναι επειδή δεν έχουν τίποτα να πουν

Ακτιβιστής στις 18.5.26 0

Είναι εξήντα επτά, ίσως εβδομήντα χρονών. Συνταξιοδοτήθηκε πριν από μερικά χρόνια. Κάθεται στην πολυθρόνα του τα απογεύματα με την τηλεόραση χαμηλά, παρακολουθώντας κάτι που στην πραγματικότητα δεν παρακολουθεί.

Τον έχεις δει. Πιθανώς στην οικογένειά σου.

Είναι εξήντα επτά, ίσως εβδομήντα χρονών. Συνταξιοδοτήθηκε πριν από μερικά χρόνια. Κάθεται στην πολυθρόνα του τα απογεύματα με την τηλεόραση χαμηλά, βλέποντας κάτι που στην πραγματικότητα δεν παρακολουθεί. Σηκώνεται, φτιάχνει ένα φλιτζάνι τσάι, ξανακάθεται. Δεν είναι ακριβώς δυστυχισμένος. Απλώς δεν είναι κάτι συγκεκριμένο.

Η γυναίκα του θα σου πει ότι είναι πιο ήσυχος από ό,τι ήταν παλιά. Όταν τον επισκέπτονται τα εγγόνια, χαμογελάει, γνέφει καταφατικά και δεν λέει πολλά. Όταν περνούν φίλοι, αφήνει τη γυναίκα του να μιλήσει. Όταν τηλεφωνεί η κόρη του, η συζήτηση είναι σύντομη και πρακτική.

Δεν είναι καταθλιμμένος με τον προφανή τρόπο. Δεν αρνείται να ασχοληθεί. Απλώς βρίσκεται κάπου αλλού τώρα. Και η ευγενική υπόθεση — ω, έχει επιβραδύνει — αγνοεί τι του έχει συμβεί στην πραγματικότητα.

Δεν έχασε την ενέργειά του. Έχασε την απάντησή του σε μια ερώτηση στην οποία δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι απαντούσε, με όλη του τη ζωή, για σαράντα χρόνια.

Η ερώτηση στην οποία είχε απάντηση

Για το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του, όταν κάποιος τον ρωτούσε ποιος είσαι;, η απάντηση ερχόταν αυτόματα.

Είμαι μηχανικός. Είμαι εργοδηγός. Εργάζομαι στις πωλήσεις. Διαχειρίζομαι την αποθήκη. Είμαι αυτός που κρατάει τη γραμμή σε λειτουργία.

Αυτή η απάντηση δεν ήταν απλώς μια περιγραφή θέσης εργασίας. Ήταν ένα πλήρες πακέτο ταυτότητας. Του έλεγε τι ώρα να ξυπνήσει. Του έλεγε πού να βρίσκεται. Του έλεγε ποιοι ήταν οι συνομήλικοί του. Του έλεγε τι άξιζε για την οικογένειά του - γιατί για τους άνδρες της γενιάς του, αυτό που κέρδιζες ήταν ένα μεγάλο μέρος αυτού που έφερνες σπίτι, και αυτό που έφερνες σπίτι ήταν ένα μεγάλο μέρος του να σε αγαπούν.

Όταν επέστρεψε τη δουλειά, δεν επέστρεψε απλώς μια μισθοδοσία. Επέστρεψε ολόκληρη την απάντηση στην ερώτηση.

Και κανείς δεν του είχε διδάξει κάτι άλλο.

Τι δείχνει στην πραγματικότητα η έρευνα

Μια μελέτη του 2024 συνέκρινε τα συμπτώματα κατάθλιψης σε άνδρες και γυναίκες που βρίσκονταν στη σύνταξη. Διαπίστωσε κάτι εντυπωσιακό: η σημασία που απέδιδαν οι άνδρες στην εργασία τους ήταν σημαντικά ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας για την κατάθλιψη μετά τη συνταξιοδότηση σε σχέση με τις γυναίκες.

Όταν η δουλειά σήμαινε τα πάντα, η απώλειά της κόστιζε τα πάντα.

Οι ερευνητές υπέδειξαν ότι οι γυναίκες τείνουν να διατηρούν ένα ευρύτερο χαρτοφυλάκιο ταυτοτήτων σε όλη τους τη ζωή - μητέρα, φίλη, αδελφή, γειτόνισσα, μέλος της κοινότητας. Οι άνδρες, ιδιαίτερα οι άνδρες αυτής της γενιάς, ενθαρρύνονταν να επικεντρωθούν αποκλειστικά σε μία ταυτότητα. Η καριέρα ήταν το επίκεντρο. Όλα τα άλλα ήταν συμπληρωματικά.

Έτσι, όταν η καριέρα τελειώνει, ο τίτλος εξαφανίζεται και δεν υπάρχει τίποτα από κάτω έτοιμο να πάρει τη θέση του.

Αυτό δεν είναι τεμπελιά ή αδυναμία. Είναι μια γενιά που έχει προσανατολιστεί, από την ηλικία των δεκαοκτώ, σε έναν στόχο - να είναι κάποιος που παρέχει υπηρεσίες, να είναι χρήσιμος, να παράγει - και στη συνέχεια, φτάνοντας στα εξήντα πέντε της, ανακαλύπτει ότι ο στόχος έχει αφαιρεθεί και κανείς δεν ανέφερε τι υποτίθεται ότι θα ακολουθούσε.

Το CDC, παρεμπιπτόντως, αναφέρει ότι οι άνδρες άνω των εξήντα πέντε ετών έχουν το υψηλότερο ποσοστό αυτοκτονιών από οποιαδήποτε άλλη δημογραφική ομάδα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτός ο αριθμός δεν είναι τυχαίος. Είναι το κόστος κατασκευής ενός μόνο φέροντος πυλώνα και παρακολούθησης της κατάρρευσης του.

Γιατί η σιωπή είναι σιωπή

Το άλλο πράγμα που διαπιστώνει συνεχώς η έρευνα είναι ότι οι άνδρες αυτής της γενιάς δεν διδάχθηκαν πώς να εκφράζουν αυτά που νιώθουν — και ιδιαίτερα δεν διδάχθηκαν πώς να εκφράζουν πια το συγκεκριμένο συναίσθημα του «δεν ξέρω ποιος είμαι».

Τους δίδαξαν το αντίθετο. Τους δίδαξαν ότι οι αληθινοί άντρες υπομένουν. Ότι το να ζητάς βοήθεια είναι αδυναμία. Ότι ένα πρόβλημα που δεν μπορείς να διορθώσεις είναι ένα πρόβλημα που δεν συζητάς.

Έτσι, όταν συμβαίνει η κατάρρευση της ταυτότητας — και σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται για μια σιωπηλή κατάρρευση ταυτότητας — ο άντρας δεν έχει λόγια να το εξηγήσει. Δεν μπορεί να πει στη γυναίκα του: « Δεν ξέρω ποιος είμαι τώρα». Δεν μπορεί να πει στον φίλο του: « Μου λείπει το να με χρειάζονται». Δεν μπορεί να πει στον γιο του: « Είμαι χαμένος με έναν τρόπο που ποτέ δεν πίστευα ότι θα χαθόμουν».

Το λεξιλόγιο δεν υπάρχει σε αυτόν. Δεν εγκαταστάθηκε ποτέ.

Έτσι κάθεται στην πολυθρόνα και δεν λέει τίποτα. Όχι επειδή δεν έχει τίποτα να πει. Επειδή οι μόνες προτάσεις που θα ήταν αληθινές είναι προτάσεις που μεγάλωσε για να μην μπορεί να πει.

Η σιωπή δεν είναι ειρήνη. Δεν είναι καν απόσυρση. Είναι η ορατή επιφάνεια μιας εσωτερικής κρίσης που δεν έχει γλώσσα και δεν έχει κοινό.

Πόσο κοστίζει σε όλους γύρω του

Το οδυνηρό είναι ότι οι άνθρωποι γύρω του συχνά το παρερμηνεύουν.

Η γυναίκα του νομίζει ότι έχει αποχωρήσει από τον γάμο. Αυτός δεν το έχει κάνει — απλώς δεν ξέρει πώς να φέρει μια αναπάντητη ερώτηση στο δωμάτιο. Τα ενήλικα παιδιά του νομίζουν ότι γίνεται λίγο γκρινιάρης, λίγο απόμακρος, όπως ο παππούς του έγινε στο τέλος. Δεν είναι. Στέκεται μέσα στο ίδιο κενό ταυτότητας που είχε και ο πατέρας του, χωρίς να έχει ιδέα τι να κάνει γι' αυτό.

Οι φίλοι του από τη δουλειά, αυτοί που υπέθετε ότι ήταν φίλοι, σιγά σιγά σταματούν να τηλεφωνούν. Επειδή, όπως αποδεικνύεται, η φιλία λειτουργούσε κυρίως σε κοινό πλαίσιο — δεν ξέρουν για τι να συζητήσουν τώρα που το καθημερινό πρότζεκτ δεν υπάρχει. Το κοινό πλαίσιο εξαφανίστηκε και μαζί του εξαφανίστηκαν και οι φιλίες.

Τα παρατηρεί όλα αυτά. Δεν τα σχολιάζει. Για να σχολιάσει θα απαιτούσε ένα λεξιλόγιο που δεν έχει.

Η εκτίμηση που δεν μπορεί να κάνει

Υπάρχει μια πρόταση που οι άντρες που έχω δει να το ξεπερνούν αυτό από την άλλη πλευρά τελικά πρέπει να γράφουν για τον εαυτό τους μόνοι τους, συνήθως μόνοι τους, συχνά αρκετά αργά.

Έχτισα όλη μου την αξία γύρω από το επάγγελμά μου. Με επαινούσαν για αυτό για σαράντα χρόνια. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα να παράγω και πρέπει να καταλάβω ποιος είμαι χωρίς την παραγωγή. Κανείς δεν μου είπε ότι αυτό θα συμβεί. Κανείς δεν με δίδαξε πώς να το κάνω. Και πρέπει να μάθω τώρα, στα εξήντα οκτώ μου, αυτό που η γυναίκα μου και η αδερφή μου ανακάλυψαν δεκαετίες πριν - ότι το να είσαι χρήσιμος και το να είσαι άνθρωπος δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Αυτή η πρόταση είναι δύσκολο να γραφτεί. Δεν είναι στο ιδίωμά του. Το ιδίωμα που του δόθηκε δεν επιτρέπει σύγχυση τέτοιου βάθους.

Αλλά οι άντρες που το γράφουν — έστω και σιωπηλά, έστω και μόνο μία φορά, έστω και μόνο για τον εαυτό τους — αρχίζουν, σιγά σιγά, να επιστρέφουν στο δωμάτιο.

Τι βοηθάει

Αν έχεις έναν από αυτούς τους άντρες στη ζωή σου — τον μπαμπά σου, τον άντρα σου, τον αδερφό σου, τον φίλο σου — η ειλικρινής απάντηση είναι ότι δεν μπορείς να τον μεταπείσεις. Δεν μπορείς να το διορθώσεις με ένα podcast για τον σκοπό. Δεν μπορείς να το διορθώσεις κλείνοντάς τον σε ένα μάθημα.

Αυτό που μερικές φορές βοηθάει είναι να είσαι υπομονετικός με τη σιωπή, ενώ παράλληλα αρνείσαι ευγενικά να την αποδεχτείς ως την τελική κατάσταση. Κάθισε μαζί του. Κάνε του μια ερώτηση που δεν έχει χρήσιμη απάντηση. Τι σου άρεσε πραγματικά στη δουλειά; Τι όχι; Υπάρχει κάτι που ήθελες να κάνεις όταν ήσουν είκοσι χρονών που δεν έκανες ποτέ;

Μπορεί να μην απαντήσει την πρώτη φορά. Μπορεί να μην απαντήσει τη δέκατη φορά. Συνέχισε να ρωτάς. Οι περισσότεροι από αυτούς τους άντρες έχουν υλικό δεκαετιών εκεί μέσα για το οποίο κανείς δεν έχει ρωτήσει ποτέ, επειδή κανείς δεν υπέθεσε ότι υπήρχε κάτι εκεί μέσα που άξιζε να ρωτήσεις εκτός από το « τι κάνεις;».

Αν είσαι κι εσύ ένας από αυτούς τους άντρες, διαβάζοντας αυτό, η μικρότερη κίνηση είναι αυτή. Γράψε την πρόταση. Μόνο μία φορά. Μόνο για σένα.

Έχτισα όλη μου την αξία γύρω από την παραγωγή κάτι και κανείς δεν μου έλεγε τι να κάνω όταν σταματούσε η παραγωγή.

Αυτή η πρόταση σε μια σελίδα είναι το πρώτο βήμα που κάνεις όταν βγαίνεις από την πολυθρόνα. Όχι επειδή λύνει κάτι. Επειδή για πρώτη φορά μετά από πενήντα χρόνια, έχεις ονομάσει κάτι ειλικρινές σχετικά με αυτό που πραγματικά συμβαίνει μέσα σου.

Η σιωπή δεν είναι αυτό που είσαι.

Είναι απλώς ό,τι έχει απομείνει όταν κανείς δεν σου ζήτησε ποτέ να είσαι κάτι άλλο.

πηγή: spacedaily

Σχετικά με αυτό το άρθρο

Αυτό το άρθρο προορίζεται για γενική ενημέρωση και προβληματισμό. Δεν αποτελεί ιατρική συμβουλή, συμβουλή ψυχικής υγείας ή επαγγελματική συμβουλή. Τα μοτίβα που περιγράφονται βασίζονται σε δημοσιευμένη έρευνα και συντακτική παρατήρηση, όχι σε κλινική αξιολόγηση. Εάν αντιμετωπίζετε μια σοβαρή κατάσταση, μιλήστε με έναν εξειδικευμένο επαγγελματία ή μια τοπική υπηρεσία υποστήριξης.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΔΗΜΟΤΙΚΑ Διαμαρτυρίες Επανομή Θερμαϊκός Κινήματα πολιτών ΡΟΗ ΤΟΠΙΚΑ

Ο ΘΕΡΜΑΪΚΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΤΟΜΕΙΟ. Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΦΩΝΗ. ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΟΝ ΥΔΡΟΒΙΟΤΟΠΟ ΕΠΑΝΟΜΗΣ

Ακτιβιστής στις 17.5.26 0

Σχεδιάζουν να "ξηλώσουν" τον βυθό ενός ευαίσθητου παράκτιου οικοσυστήματος.

4 εκατομμύρια κυβικά μέτρα άμμου από το Ακρωτήρι Επανομής προορίζονται για την επέκταση του 6ου Προβλήτα του ΟΛΘ. Μια οικολογική και τουριστική καταστροφή για την περιοχή μας, που πάει να περάσει στα "μουλωχτά".

Χωρίς να ρωτήσουν την τοπική κοινωνία.
Χωρίς σοβαρές περιβαλλοντικές μελέτες.
Αγνοώντας την ΟΜΟΦΩΝΗ άρνηση του Δήμου μας.

Τι σημαίνει αυτό για εμάς;
Αλλοίωση των ακτών μας, οριστική καταστροφή αλιευτικών πεδίων, βαρύ χτύπημα στον τουρισμό και στον βιοπορισμό της κοινωνίας του Θερμαϊκού.

Η ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης είναι αναγκαία, αλλά ΟΧΙ πάνω στα συντρίμμια του δικού μας τόπου. Δεν είμαστε ενάντια στα έργα, είμαστε ενάντια στη λογική που μας αντιμετωπίζει ως περιβαλλοντικό "δανειοθάλαμο".

Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε και εμείς. Καμία απόφαση χωρίς διαφάνεια, τεκμηρίωση και την έγκρισή μας. Ο Δήμος Θερμαϊκού είναι τόπος ζωής!

Όλοι μαζί, πολίτες, επαγγελματίες και φορείς, δίνουμε μια ξεκάθαρη απάντηση: