ΚΟΙΝΩΝΙΑ



Recent Post Recent Post
View More

no image

Ακτιβιστής στις 0

Πέρασε ένα ολόκληρο καλοκαίρι, μόλις μπαίνουμε στο φθινόπωρο, και ήδη βαράει η καμπάνα της προεκλογικής παροχολογίας κυβέρνησης και κομμάτων από το βήμα της ΔΕΘ.
Και φέτος το καλοκαίρι τη «βγάλαμε» όπως τα τελευταία χρόνια: φωτιές με θύματα, καταστροφές του φυσικού περιβάλλοντος, μεγάλη ακρίβεια και δυσκολία για να κάνει ο κόσμος έστω ολιγοήμερες διακοπές, καύσωνες μαζί με αβεβαιότητα. Πέρα από τις επιδείξεις χλιδής σε θέρετρα, είχαμε αρκετές εκρήξεις σε χώρους εργασίας, ορισμένες με θύματα. Δεν έλειψαν και οι λεπτομερείς περιγραφές φρικιαστικών εγκλημάτων και δυστυχημάτων. Τα δελτία «ειδήσεων» επιδόθηκαν με ζήλο στο έργο αυτό…

Ο πολιτικός κόσμος, τον χαβά του: οι επόμενες εκλογές, τα ποσοστά, οι υποψήφιοι. Και, βέβαια, η συνέχιση της υπηρεσίας προς το εξαρτημένο μεταπρατικό μοντέλο.
Όσο για την οικονομική ολιγαρχία, κοιτάζει πώς θα ξεζουμίσει κι άλλο τον απλό πολίτη και πώς θα προωθηθούν τα σχέδια της «Ελλάδας-Κόμβος 2030». Το εθνικό έγκλημα της καταστροφής των λιγνιτικών υποδομών στη Δυτική Μακεδονία συνδέεται άμεσα με αυτούς τους σχεδιασμούς. Η εξάπλωση των data centers σε πολλές περιοχές της χώρας, η Riviera στην Αθήνα, η δημιουργία ευρύτατων βάσεων logistics, δεν σταμάτησαν ούτε το καλοκαίρι.
Κοντά σε αυτά, ο διεθνής προσανατολισμός της χώρας έγινε ακόμη πιο δυτικόστροφος, πιο υποτελής, πιο εξυπηρετικός προς το σιωνιστικό Ισραήλ, πιο υποχωρητικός –παρά τα γαβγίσματα– απέναντι στη μεγάλη αναβάθμιση της Τουρκίας. Τόσο η κ. Κίμπερλι όσο και η νέα πρέσβης του Ισραήλ στην Ελλάδα έχουν ειδικούς ρόλους εποπτείας…
Ο γεωπολιτικός αναδασμός στην περιοχή οξύνεται επικίνδυνα. Οι βρυχηθμοί της Τουρκίας είναι αποκαλυπτικοί και άκρως επικίνδυνοι.

Για όλα αυτά δεν λένε κουβέντα τα κόμματα στην ατραξιόν της ΔΕΘ.
Κουβέντα για το τι γίνεται στη Λέσβο, όπου ο στρατός εποπτεύει τη διάλυση της κτηνοτροφικής παραγωγής.
Κουβέντα για την εκτεταμένη τρομοκρατία σε χώρους δουλειάς, σε τοπικές κοινωνίες, σε πανεπιστημιακά ιδρύματα, στον δημόσιο χώρο.
Κουβέντα για τους σχεδιασμούς που προχωρούν στο Κυπριακό.
Κουβέντα για την ακραία κήρυξη πολέμου ολόκληρης της Ε.Ε. ενάντια στη Ρωσία και για τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνουμε, να στηρίξουμε την Ουκρανία ακόμα και με Patriot. Το πού χρησιμοποιούνται οι Patriot –που έχει αγοράσει πανάκριβα η Ελλάδα– δείχνει καθαρά προς τα πού στρέφονται τα όπλα: στους πολέμους της Δύσης ενάντια στο Ιράν και στη Ρωσία.
Κουβέντα για την ντροπή (εθνική ντροπή!) να στηρίζουμε την άμυνα απέναντι στην Τουρκία στο σιωνιστικό Ισραήλ, επειδή τώρα έχει ισχυρές αντιθέσεις με το καθεστώς Ερντογάν. Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» μας έλειπε, ενώ ήδη η Ελλάδα μετατρέπεται σε στρατηγικό μετόπισθεν του Ισραήλ σπαταλώντας αρκετά δισεκατομμύρια… Άλλωστε το χρήμα ρέει σε μπίζνες, μίζες, υπερκοστολογήσεις. Την ίδια στιγμή περηφανεύονται που παραδίδουν δικαιοδοσίες στις υπηρεσίες του Ισραήλ να δρουν στη χώρα, και παράλληλα κυνηγούν και ποινικοποιούν κάθε υποστήριξη προς τον Παλαιστινιακό λαό. Μέσα στο καλοκαίρι έγιναν πολλές ασχήμιες αυτού του είδους…

Πάνω απ’ όλα, δεν λένε κουβέντα για το συνολικό κοινωνικό ζήτημα στη χώρα μας:
Περίπου τρία εκατομμύρια πολίτες βρίσκονται μεταξύ φτώχειας και επισφάλειας. Ένα πολύ μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας αδυνατεί να τα βγάλει πέρα, ασφυκτιά οικονομικά και κοινωνικά, δεν βλέπει καμία καλυτέρευση της κατάστασής του όσο κι αν δουλέψει. Δεν έχει καμία πραγματική προσδοκία για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτό το τμήμα του πληθυσμού ίσως να επισκέφθηκε το καλοκαίρι την επαρχία και τα χωριά του, δίνοντας πρόσκαιρα λίγη ζωή σε περιοχές που εγκαταλείπονται και ρημάζουν.
Το 27,5% του πληθυσμού βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Πολύ περισσότεροι ζουν στη μεγάλη γκρίζα περιοχή ανάμεσα στη φτώχεια και στην ασφάλεια. Είναι άνθρωποι που εργάζονται αλλά δεν αποταμιεύουν. Που έχουν ένα σπίτι αλλά όχι διαθέσιμο εισόδημα. Που πληρώνουν δυσβάστακτο ενοίκιο. Που εξαρτώνται από τους γονείς τους στα τριάντα και στα σαράντα. Που μια σοβαρή βλάβη του αυτοκινήτου, ένα οδοντιατρικό πρόβλημα ή ένας αυξημένος λογαριασμός μπορεί να ανατρέψει τον οικογενειακό προϋπολογισμό τους.
Αυτό είναι το σύγχρονο κοινωνικό ζήτημα!

Το κύριο πρόβλημα είναι ότι αυτό το τμήμα του πληθυσμού δεν έχει δική του φωνή. Είναι απογοητευμένο, κουρασμένο, κατακερματισμένο. Προσπαθεί ατομικά να βολευτεί, να επιβιώσει. Δεν περιμένει καμία καλυτέρευση. Δεν είναι αδιάφορο για ένα e-pass, ένα επίδομα, μια υπόσχεση δουλειάς, έστω μερική και κακοπληρωμένη. Θα ακούσει τι θα δοθεί ως επίδομα και βοήθεια στη Θεσσαλονίκη. Ξέρει όμως καλά ότι αυτό δεν θα αλλάξει την πραγματική του θέση.
Το χειρότερο δεν είναι να περιμένεις κάποια «ψίχουλα» που μοιράζουν κάθε τόσο. Το χειρότερο είναι να συνηθίσεις στην ιδέα ότι μόνο αυτά δικαιούσαι. Να μην μπορείς πια να διανοηθείς ότι δικαιούσαι να ζεις αξιοπρεπώς με έναν μισθό. Ότι δικαιούσαι βασικές κοινωνικές υπηρεσίες. Ότι μπορεί να υπάρχει ένα καλύτερο αύριο.
Εδώ βρίσκεται ίσως και η ουσία της παροχολογίας της Θεσσαλονίκης: Δεν αναδιανέμουν τον πλούτο: διαχειρίζονται την ανασφάλεια. Κυβέρνηση και κράτος επιδοτούν τον αδύναμο με «ψίχουλα» ώστε να συνεχίσει να πληρώνει τον ισχυρό.

Το καλοκαίρι που αφήνουμε και το φθινόπωρο που αντικρίζουμε έχουν, λοιπόν, τη συνηθισμένη γεύση του μοντέλου που κυριαρχεί. Και ισχυρά γεωπολιτικά κύματα θα καθορίσουν πολλές εξελίξεις, ακόμα και οικονομικές…

Φίλες και φίλοι, καλό φθινόπωρο, με σθένος, κουράγιο και Οξυγόνο στη συνείδηση και την ψυχολογία μας!

(Δρόμος, φύλλο786, 5/9/2026)
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

από τον Jules Kaizen / reseauinternational.net

Δύο ύποπτοι ταυτοποιήθηκαν. Μια αποτυχημένη επιχείρηση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος. Ευανάγνωστα έγγραφα. Πριν καταλήξουμε, ας δούμε τι μας διδάσκει η ιστορία. Η υπόθεση της Λειψίας δεν μπορεί να διαβαστεί μεμονωμένα. Είναι μέρος μιας καταγεγραμμένης ιστορίας σκηνοθετημένων γεγονότων, κατασκευασμένων αποδεικτικών στοιχείων και επιχειρήσεων με ψευδή σημαία. Δεν λέμε ότι η Λειψία είναι μια φάρσα. Δείχνουμε ότι η πρόσφατη ιστορία περιέχει περιπτώσεις όπου τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάζονται ως αδιάσειστα έχουν καταρρεύσει.

Η ιστορία έχει ήδη δει σκηνές όπου τα φαινόμενα απατούν. Η Λειψία θέτει το ερώτημα, χωρίς ακόμη να του απαντήσει.

Το drone

Ένα drone βρέθηκε κοντά στη Λειψία της Γερμανίας. Σύμφωνα με κοινές έρευνες των NDR, WDR και Süddeutsche Zeitung, εμπλέκονταν τρία drones και η σχεδιαζόμενη επίθεση ήταν μεγαλύτερη από ό,τι είχε αρχικά αναφερθεί. Στόχος: ένα ουκρανικό μεταγωγικό αεροπλάνο Antonov An-124 σταθμευμένο στο αεροδρόμιο.

Η επιχείρηση απέτυχε. Τα στοιχεία που βρέθηκαν είναι αμέσως εντυπωσιακά στην αναγνωσιμότητά τους: πολύ σαφή, πολύ προφανή, πολύ εύκολα στην ανάγνωση.

Το drone ανακαλύφθηκε κοντά στον διάδρομο προσγείωσης-απογείωσης, κοντά στο Antonov. Η παρουσία του εκεί, εκείνη την εποχή, είναι από μόνη της σημαντική.

Η ακρίβεια των στοιχείων που βρέθηκαν στο ναυάγιο είναι αμέσως εντυπωσιακή. Οι πραγματικές σκηνές εγκλήματος σπάνια είναι τόσο καθαρές. Εδώ, όλα φαίνονται διατεταγμένα για εύκολη ανάγνωση.


Οι ύποπτοι

Ο πρώτος ύποπτος γεννήθηκε στη Ρωσία. Κατέχει λετονικό διαβατήριο. Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης Süddeutsche Zeitung , NDR και WDR τον περιγράφουν ως τον συντονιστή υλικοτεχνικής υποστήριξης και εκπαιδευτή της επιχείρησης. Αναφέρονται φερόμενοι δεσμοί με τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες. Σύμφωνα με πληροφορίες, έφτασε στο Βερολίνο στα τέλη Ιουλίου, οδήγησε ένα ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο στη Λειψία και στη συνέχεια έφυγε από τη Γερμανία αεροπορικώς δύο ημέρες πριν από την αποτυχημένη επίθεση.

Ο δεύτερος ύποπτος είναι Λευκορώσος. Κατέχει ρωσικό διαβατήριο. Πιστεύεται ότι εισήλθε στη Γερμανία με ιταλική τουριστική βίζα που είχε αποκτήσει στο Μινσκ.

Αυτές οι λεπτομέρειες προέρχονται από το Reuters , το οποίο επικαλείται τρία γερμανικά μέσα ενημέρωσης. Η γερμανική εισαγγελία δεν απάντησε σε αιτήματα για σχολιασμό.

Το ερώτημα δεν αφορά την ενοχή των δύο ανδρών. Αφορά τους μηχανισμούς που έκαναν αυτά τα στοιχεία τόσο εύκολα εμφανή. Μια ιδανική σκηνή εγκλήματος σπάνια μοιάζει με μια πραγματική σκηνή εγκλήματος.


Μαϊνίλα

Στις 26 Νοεμβρίου 1939, ο Κόκκινος Στρατός βομβάρδισε το δικό του συνοριακό χωριό, το Μαϊνίλα, και στη συνέχεια κατηγόρησε τη Φινλανδία.

Επτά οβίδες, που εντοπίστηκαν από τρία φινλανδικά παρατηρητήρια, έπεσαν περίπου 800 μέτρα εντός του σοβιετικού εδάφους. Οι Φινλανδοί προσφέρθηκαν να διεξαγάγουν ουδέτερη έρευνα. Η Μόσχα αρνήθηκε, διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις και ξεκίνησε τον Χειμερινό Πόλεμο τέσσερις ημέρες αργότερα.

Οι ιστορικοί καταλήγουν τώρα στο συμπέρασμα ότι ο βομβαρδισμός οργανώθηκε από την NKVD. Φινλανδικά πολεμικά ημερολόγια καταγράφουν ότι η Μαϊνίλα ήταν πέρα ​​από την εμβέλεια οποιουδήποτε φινλανδικού πυροβολικού. Οι συνοριοφύλακες, από την πλευρά τους, κατέθεσαν ότι άκουσαν πυροβολισμούς από τη σοβιετική πλευρά. Αυτά τα αρχεία, δεκαετίες αργότερα, εξακολουθούν να έχουν βαρύτητα.

Ο Τζον Γκάνθερ, ένας Αμερικανός δημοσιογράφος που ήταν παρών τον Δεκέμβριο του 1939, περιέγραψε το περιστατικό ως «τόσο αδέξιο και προφανώς κατασκευασμένο όσο όλα τα «περιστατικά» από το Μούκντεν το 1931».


Νόρθγουντς

Τον Μάρτιο του 1962, ο αμερικανικός στρατός πρότεινε ένα σχέδιο επιχείρησης με ψευδή σημαία εναντίον της Κούβας.

Το έγγραφο περιέγραφε σχέδια για αεροπειρατείες, επιθέσεις στο Μαϊάμι και την Ουάσινγκτον και βύθιση σκαφών με κουβανούς πρόσφυγες, όλα αποδιδόμενα στην Κούβα για να δικαιολογήσουν στρατιωτική επέμβαση. Υπογράφηκε από τον Στρατηγό Λάιμαν Λέμνιτζερ, εγκρίθηκε από το Κοινό Επιτελείο, απορρίφθηκε από τον Κένεντι. Αποχαρακτηρίστηκε το 1997.

Η κρίσιμη λεπτομέρεια: το σχέδιο περιελάμβανε την προσέλκυση ψευδών αποδεικτικών στοιχείων για την εμπλοκή της Κούβας. Κατασκευή ενδείξεων. Δημιουργία ενόχων. Ένας σκηνοθετημένος, υπογεγραμμένος και αρχειοθετημένος μηχανισμός.

Το υπόμνημα, που διαβάστηκε στο Οβάλ Γραφείο, έγινε κατανοητό για όσα υπονοούσε. Ο πρόεδρος αρνήθηκε. Το έγγραφο, ωστόσο, παρέμεινε. Και επανεμφανίστηκε 35 χρόνια αργότερα για να υπενθυμίσει σε όλους ότι η κατασκευασμένη απόδειξη είχε ήδη εξεταστεί στο υψηλότερο επίπεδο.


Ζινόβιεφ

Τέσσερις ημέρες πριν από τις βρετανικές εκλογές του Οκτωβρίου 1924, η Daily Mail δημοσίευσε μια επιστολή που αποδίδεται στον Γκριγκόρι Ζινόβιεφ, ηγέτη της Κομμουνιστικής Διεθνούς, στην οποία καλούσε σε επανάσταση στη Μεγάλη Βρετανία.

Η επιστολή έριξε την πρώτη κυβέρνηση των Εργατικών του Ράμσεϊ ΜακΝτόναλντ. Οι Συντηρητικοί κέρδισαν 155 έδρες.

Η MI5 έκρινε κρυφά ότι η επιστολή ήταν πλαστογραφία, αλλά δεν την αποκάλυψε για να προστατεύσει τη φήμη της. Οι ιστορικοί συμφωνούν τώρα ότι ήταν πλαστογραφία. Ένα πλαστό έγγραφο, που δημοσιεύτηκε την κατάλληλη στιγμή, έριξε μια κυβέρνηση.

Ο Ράμσεϊ ΜακΝτόναλντ, ο απερχόμενος πρωθυπουργός, εκμυστηρεύτηκε στο επιτελείο του ότι ένιωθε «σαν άντρας ραμμένος σε σάκο και πεταμένος στη θάλασσα ». Μια αποκαλυπτική εικόνα: δεν το περίμενε. Κανείς δεν το περίμενε. Η απάτη ήταν τέλεια.


Η Μασκίροφκα

Η Μασκίροφκα, που κυριολεκτικά «μασκάρισμα», είναι το ρωσικό δόγμα της στρατιωτικής εξαπάτησης.

Καμουφλάζ, δολώματα, αντιπερισπασμοί, παραπληροφόρηση, χειραγώγηση αντιλήψεων. Συνέβαλε στις σοβιετικές νίκες στο Στάλινγκραντ, το Κουρσκ και το Μπαγκρατιόν.

Το βασικό σημείο: η μασκίροφκα περιλαμβάνει ρητά την χειραγώγηση γεγονότων και αντιλήψεων με σκοπό τον επηρεασμό των μέσων ενημέρωσης και της παγκόσμιας κοινής γνώμης. Είναι ένα γνωστό, τεκμηριωμένο δόγμα, που διδάσκεται ακόμη και σήμερα. Ένα κράτος που κατακτά αυτή την τέχνη δεν αφήνει τυχαία ευανάγνωστα ίχνη.

Η Μασκίροφκα διδάσκεται στις ρωσικές στρατιωτικές ακαδημίες. Εμφανίζεται σε σχολικά βιβλία, μαθήματα και διδακτικά έργα. Δεν είναι μυστικό. Είναι ένα γνωστικό αντικείμενο.


Διπλωματία

Η διπλωματική διαδικασία συνεχίζεται.

Την 1η Σεπτεμβρίου, το Βερολίνο κατηγόρησε τη Μόσχα. Ελήφθησαν μέτρα: το ρωσικό προξενείο στη Βόννη έκλεισε, η Ρωσική Οικία έκλεισε και οι έλεγχοι ασφαλείας εντάθηκαν. Το προξενείο σταμάτησε να λειτουργεί την ίδια ημέρα.

Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen, δηλώνει στα ισπανικά: «Europa y la OTAN no solo mantendrán la presión sobre Rusia, sino que la aumentarán» — «Η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ όχι μόνο θα διατηρήσουν την πίεση στη Ρωσία, αλλά θα την αυξήσουν » .

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, πρόσθεσε στα αγγλικά: «Η Ρωσία έχει γίνει ολοένα και πιο απερίσκεπτη καθώς συνεχίζει τον τρομερό πόλεμό της εναντίον της Ουκρανίας » .

Η ρωσική απάντηση, όπως αναφέρει το Reuters, είναι κατηγορηματική: «Ο Ρώσος πρέσβης απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες που διατύπωσε το Βερολίνο ως αβάσιμες, παράλογες και αντίθετες με την κοινή λογική » .

Στις 2 Σεπτεμβρίου, ο Γερμανός επιτετραμμένος Μπερντ Φίνκε πέρασε μία ώρα στο ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών. Μία ώρα. Ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο. Ο χρόνος που χρειάστηκε για να υποβληθεί επίσημη διαμαρτυρία.

Ο πραγματικός αντίκτυπος των κυρώσεων, ωστόσο, μετριέται αλλού. Η Maria Shagina, του Carnegie Endowment, δηλώνει: « Ο μεγάλος αριθμός γύρων κυρώσεων δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως αποτελεσματικότητα » .

Τα στοιχεία του Ινστιτούτου KSE το επιβεβαιώνουν αυτό. Τα έσοδα από το ρωσικό πετρέλαιο αυξήθηκαν από 10,4 δισεκατομμύρια δολάρια μηνιαίως σε 19,1 δισεκατομμύρια δολάρια τον Μάρτιο, 21,5 δισεκατομμύρια δολάρια τον Απρίλιο και 20,8 δισεκατομμύρια δολάρια τον Μάιο. Τα απροσδόκητα έσοδα από την ενέργεια έφτασαν τουλάχιστον τα 35,7 δισεκατομμύρια δολάρια μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου. Η οικονομία βρίσκεται σε τέλμα. Δεν καταρρέει.


Τι απομένει

Ο συνοριοφύλακας στη Μαΐνιλα σημείωσε τους πυροβολισμούς χωρίς να τους φωνάξει. Ο επιτετραμμένος Φίνκε παρέμεινε στη Μόσχα για μία ώρα. Εν τω μεταξύ, ο ερευνητής από τη Λειψία εξακολουθεί να εξετάζει τα συντρίμμια.

Τρία πρόσωπα. Τρεις εποχές. Ο ίδιος μηχανισμός: στοιχεία, κατηγορίες, διαψεύσεις και το πέρασμα του χρόνου.

Η Μαϊνίλα χρειάστηκε δεκαετίες για να καταγραφεί. Ο Νόρθγουντς περίμενε τριάντα πέντε χρόνια στα αρχεία. Η επιστολή του Ζινόβιεφ αναγνωρίστηκε ως πλαστογραφία μόνο μετά από χρόνια σιωπής. Η αλήθεια πάντα τελικά αποκαλύπτεται. Απλώς πρέπει να κάνουμε υπομονή. Θα δούμε τι θα προκύψει.

Πηγή: Georisk Watch



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

του Σπύρου Κουζινόπουλου

Καθώς απουσιάζαμε εκτός, είπαμε να ασχοληθούμε έστω καθυστερημένα με τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς στα εγκαίνια του ανακαινισμένου Κέντρου Υγείας Νέας Μηχανιώνας. Καθώς βρήκαμε υπερβολικούς και δεόντως προεκλογικούς, τους ισχυρισμούς των παριστάμενων υπουργών Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη και Ειρήνης Αγαπηδάκη ότι «αποκτά η περιοχή μια δομή υγείας αντάξια των αναγκών των κατοίκων της». Είναι όμως τα πράγματα έτσι όπως τα παρουσίασαν;

Για να μη θεωρηθούμε γκρινιάρηδες, πρέπει να πούμε ότι όντως, διατέθηκαν από το Ταμείο Ανάκαμψης 1.7 εκατομμύρια ευρώ για την ανακαίνιση και με τα χρήματα αυτά τοποθετήθηκαν νέα κεραμίδια στο Κ.Υ. Ν.Μηχανιώνας, έγιναν παρεμβάσεις στα δάπεδα, στις τουαλέτες και στους χώρους αναμονής των ασθενών, τοποθετήθηκαν φωτοβολταϊκά και νέες υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις. Και η ανακαίνιση σταματάει εκεί, καθώς ακόμη και για την αγορά αναλώσιμων υλικών και τον καλλωπισμό των κήπων χρειάστηκε να συνδράμει ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος και προσωπικά ο τέως πρόεδρός του Σίμος Διαμαντίδης.

Καλώς ανακαινίστηκε το υφιστάμενο κτίριο που δημιουργήθηκε πριν από 46 χρόνια, από τα μέσα της δεκαετίας του 1980. Τι γίνεται όμως με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, καθώς χωρίς αυτό τίποτα δεν μπορεί να λειτουργήσει; Εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Δεδομένου ότι είναι ανεπαρκής ο αριθμός των υπηρετούντων γιατρών και νοσηλευτών. Πολύ περισσότερο που το συγκεκριμένο Κ.Υ. εξυπηρετεί έναν πολύ μεγάλο πληθυσμό 60.000 και πλέον μόνιμων κατοίκων, ο οποίος μάλιστα πολλαπλασιάζεται κατά τους θερινούς μήνες. Με αποτέλεσμα οι ελλείψεις αυτές να επιβαρύνουν σημαντικά τη λειτουργία του και την εξυπηρέτηση των πολιτών. Ιδιαίτερα μάλιστα που στο Κέντρο Υγείας Νέας Μηχανιώνας υπάγονται και τα περιφερειακά ιατρεία Περαίας, Επανομής, Αγγελοχωρίου, Τριλόφου, Κερασιάς, Πλαγιαρίου, Νέων Επιβατών.

Καθώς, όπως προαναφέραμε, απουσιάζαμε τη μέρα των εγκαινίων από την περιοχή, ζητήσαμε μέσω τεχνητής νοημοσύνης να πάρουμε πληροφορίες για να δούμε αν όλα βαίνουν καλώς με το Κ.Υ. Ν.Μηχανιώνας. Να η απάντηση που πήραμε:

Ενώ οι υποδομές έχουν αναβαθμιστεί ριζικά, τα διαχρονικά προβλήματα που αφορούν τη στελέχωση εξακολουθούν να απασχολούν την τοπική κοινωνία και τους εργαζόμενους.

Και αμέσως πιο κάτω, η Τεχνητή Νοημοσύνη μας ενημερώνει σχετικά με τις ελλείψεις σε προσωπικό:

Παρά την εξαιρετική εικόνα των κτιρίων, οι βασικές διεκδικήσεις και τα παράπονα των πολιτών και των υγειονομικών εστιάζουν στις σοβαρές ελλείψεις σε μόνιμο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Σύμφωνα με καταγγελίες των εργαζομένων και αναφορές φορέων.

-Υποστελέχωση στα Επείγοντα: Υπάρχει συχνά δυσκολία στο να καλυφθούν οι βάρδιες με δύο εφημερεύοντες ειδικούς γιατρούς τις καθημερινές. Αυτό δημιουργεί πρόβλημα όταν ο ένας γιατρός πρέπει να συνοδεύσει σοβαρό περιστατικό με το ΕΚΑΒ.

-Περιοδική κάλυψη ειδικοτήτων: Ορισμένες βασικές ειδικότητες (π.χ. παιδίατρος, ψυχίατρος, δερματολόγος) κατά το παρελθόν καλύπτονταν περιοδικά ή με μετακινήσεις προσωπικού από άλλα Κέντρα Υγείας (π.χ. Θέρμης), κάτι που προκαλεί αναμονές για τους κατοίκους του Δήμου Θερμαϊκού.

-Ηλικιακός παράγοντας: Μεγάλο μέρος του υφιστάμενου ιατρικού προσωπικού βρίσκεται κοντά στην ηλικία συνταξιοδότησης, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη για νέες, μόνιμες προσλήψεις.

Οι ελλείψεις που εντοπίζει η ΠΟΕΔΗΝ

Σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ, οι ελλείψεις σε προσωπικό, ιατρικό εξοπλισμό και υποδομές αποτελούν τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Κέντρο Υγείας Νέας Μηχανιώνας. Οι βασικότερες ελλείψεις και τα προβλήματα που καταγράφονται περιλαμβάνουν:

-Υποστελέχωση σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό: Υπάρχουν σημαντικά κενά σε βασικές ειδικότητες γιατρών (όπως γενικοί γιατροί όπως και μόνιμος ορθοπεδικός, γυναικολόγος ή δερματολόγος στο Κέντρο Υγείας Νέας Μηχανιώνας, ειδικότητες που καλύπτονται μόνο περιοδικά, καθώς γιατροί αυτών των ειδικοτήτων πραγματοποιούν επισκέψεις στη δομή συγκεκριμένες ημέρες τον μήνα. Ενώ σημειώνονται ελλείψεις και σε νοσηλευτές. Αυτό οδηγεί σε εξουθένωση του υπάρχοντος προσωπικού, το οποίο συχνά αναγκάζεται να κάνει συνεχόμενες εφημερίες.

-Προβλήματα στις εφημερίες και τα επείγοντα: Λόγω της έλλειψης γιατρών, η κάλυψη των 24ωρων εφημεριών καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη, με κίνδυνο να μένουν ακάλυπτες κάποιες βάρδιες ή να καθυστερεί η εξυπηρέτηση επειγόντων περιστατικών.

-Ελλείψεις σε οδηγούς ασθενοφόρων: Όπως συμβαίνει σε πολλά Κέντρα Υγείας της χώρας, η έλλειψη επαρκούς αριθμού οδηγών σημαίνει ότι το ασθενοφόρο του Κ.Υ. δεν μπορεί να καλύψει όλες τις βάρδιες, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να εξαρτώνται αποκλειστικά από το ΕΚΑΒ Θεσσαλονίκης για τις διακομιδές.

-Υλικοτεχνική υποδομή και αναλώσιμα: Κατά καιρούς αναφέρονται ελλείψεις σε βασικά ιατρικά αναλώσιμα, καθώς και ανάγκη για συντήρηση ή αναβάθμιση του υπάρχοντος ιατρικού εξοπλισμού και των κτιριακών εγκαταστάσεων.

Τοπικοί φορείς, σωματεία εργαζομένων και η τοπική αυτοδιοίκηση πραγματοποιούν συχνά κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις προς το Υπουργείο Υγείας και την 4η ΥΠΕ, ζητώντας άμεσες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και γενναία χρηματοδότηση για την ασφαλή λειτουργία του Κέντρου. Προσλήψεις στις οποίες πρέπει να προχωρήσει κυριολεκτικά «εδώ και τώρα» το υπουργείο, αφήνοντας κατά μέρος τις γενικόλογες αναφορές του στυλ «έχουμε αιτήσεις από παιδιάτρους και γενικούς γιατρούς», που ανέφερε ο κ. Γεωργιάδης στα εγκαίνια, χωρίς όμως και να δεσμεύεται για το πότε θα έλθει το αναγκαίο προσωπικό στο Κ.Υ. Νέας Μηχανιώνας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Ο καθιερωμένος τρύγος πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026 στον Αστικό Αμπελώνα του Δήμου Θεσσαλονίκης, στην οδό Αγίου Δημητρίου. Εργαζόμενοι του Δήμου και εθελοντές-κάτοικοι της περιοχής συμμετείχαν στη συγκομιδή των ερυθρών ποικιλιών του αμπελώνα, Ξινόμαυρο και Αγιωργίτικο, ενώ είχε προηγηθεί η συγκομιδή των λευκών ποικιλιών, Μαλαγουζιά και Ρομπόλα. Η φετινή παραγωγή αναμένεται να φτάσει περίπου τις 800 φιάλες.

Στο πλαίσιο της φετινής δράσης, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Στέλιος Αγγελούδης τίμησε τον Βαγγέλη Γεροβασιλείου για την πολυετή υποστήριξη και προσφορά του στον Αστικό Αμπελώνα του Δήμου Θεσσαλονίκης, παρουσία του Αντιδημάρχου Περιβάλλοντος, Αστικού Πρασίνου και Πανίδας Βασίλη Διαμαντάκη.


Ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου στάθηκε ιδιαίτερα στην κοινωνική διάσταση της πρωτοβουλίας, με τη διάθεση και της φετινής παραγωγής για κοινωφελείς σκοπούς.

Η σχέση του Κτήματος Γεροβασιλείου με τον Αστικό Αμπελώνα ξεκινά από την απαρχή του. Από τα πρώτα βήματα του δημοτικού αμπελώνα, το Κτήμα έχει αναλάβει αφιλοκερδώς την επεξεργασία των σταφυλιών, την οινοποίηση και την εμφιάλωση του κρασιού που παράγεται, συμβάλλοντας έμπρακτα στη συνέχιση και την εξέλιξη του εγχειρήματος, το οποίο ξεκίνησε πριν από περίπου 13 χρόνια, επί δημαρχίας Γιάννη Μπουτάρη, σε συνεργασία με τη Σχολή Γεωπονίας του Α.Π.Θ.

Κατά τη διάρκεια του τρύγου, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης αναφέρθηκε στους ανθρώπους που στηρίζουν σταθερά τον Αστικό Αμπελώνα, επισημαίνοντας τη συμβολή των εργαζομένων της αρμόδιας υπηρεσίας του Δήμου και των κατοίκων της περιοχής.

«Είμαστε ξανά εδώ στο γνωστό ραντεβού που δίνουμε κάθε χρόνο με την έναρξη του τρύγου», ανέφερε ο κ. Αγγελούδης, υπογραμμίζοντας ότι ο Αστικός Αμπελώνας αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς μέσα στον αστικό ιστό μπορούν να δημιουργηθούν ουσιαστικές νησίδες πρασίνου και παραγωγής προϊόντων της φύσης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Μας γνωρίζετε;

Εδώ και 14 χρόνια, η εθελοντική μας ομάδα προσφέρει ΔΩΡΕΑΝ:

- Οικογενειακή Συμβουλευτική Υποστήριξη σε οικογένειες εφήβων του Δήμου μας.

- Ένταξη εφήβων ηλικίας 12–17 ετών στην εφηβική μπάντα κρουστών «Κρούσματα».

- Εκπαιδευτική υποστήριξη των μελών των «Κρουσμάτων» από εθελοντές εκπαιδευτικούς, με στόχο την ενίσχυση της σχολικής τους επίδοσης και την ομαλή εκπαιδευτική τους πορεία.

Ο Συμβουλευτικός Σταθμός είναι ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο, που στηρίζεται σε ένα δίκτυο εθελοντών επιστημόνων, εκπαιδευτικών και πολιτών. Στόχος μας είναι να στηρίζουμε τους εφήβους και τις οικογένειές τους και να δημιουργούμε ένα ασφαλές και συμπεριληπτικό περιβάλλον, που προλαμβάνει την περιθωριοποίηση, τον εκφοβισμό και τη νεανική παραβατικότητα.

Ο Σύλλογός μας επιδιώκει να προσφέρει στους εφήβους ερεθίσματα, ευκαιρίες και έναν ασφαλή χώρο έκφρασης και δημιουργίας, μέσα από ομαδικές δράσεις, τη μουσική, τον ρυθμό και την τέχνη. Μια τέχνη που καλλιεργεί τη συνεργασία, την αποδοχή και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, ενισχύει την επικοινωνία και προάγει τον διάλογο και την ειρηνική, μη βίαιη επίλυση των διαφορών.

Τα «Κρούσματα» αποτελούν ένα σημαντικό μέσο κοινωνικής ένταξης. Ενισχύουν τη συνεργασία, την αποδοχή, την αίσθηση του «ανήκειν» και τη σύνδεση των εφήβων με την τοπική κοινωνία, μεταφέροντας παράλληλα ένα δυνατό μήνυμα κατά της βίας.

Η πρότασή μας προς την κοινότητα στοχεύει στην καλλιέργεια της συνείδησης ότι η ζωή μας χωρίς τη ΒΙΑ γίνεται ανθρώπινη, ενδιαφέρουσα, τρυφερή και πλούσια.


Τα «Κρούσματα» μεγαλώνουν και σε θέλουν στην παρέα τους!

Με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, καλούμε αγόρια και κορίτσια ηλικίας 12–17 ετών να γνωρίσουν τα «Κρούσματα» και να γίνουν μέλη της παρέας μας!

Δεν χρειάζεται να έχετε προηγούμενη εμπειρία στη μουσική ή στα κρουστά. Χρειάζεται μόνο διάθεση, ενέργεια, χαμόγελο και όρεξη να παίξετε, να δημιουργήσετε και να συνεργαστείτε με μια ομάδα.

Ελάτε να γνωρίσουμε τον ρυθμό, να παίξουμε μουσική, να κάνουμε φίλους και να γίνουμε όλοι μαζί μια δυνατή ομάδα!

Τα «Κρούσματα» σας περιμένουν!

Με την έναρξη της καινούργιας σχολικής χρονιάς, ευχόμαστε σε όλους τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς:

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, με Υγεία, Δημιουργικότητα και, κυρίως,
Σ Υ Ν Ε Ρ Γ Α Σ Ι Α μεταξύ τους!


Καλούμε επίσης όσους ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στην κοινωνική μας συλλογικότητα, ως μέλη του Συλλόγου μας ή ως εθελοντές, να έρθουν σε επαφή μαζί μας.
Τηλέφωνα επικοινωνίας

Για ραντεβού οικογενειακής Συμβουλευτικής:
κ. Ματθαιοπούλου — 23920 27000, ΔΕ – ΤΕ- ΠΑ: 10:00 -14:00


Για τα «Κρούσματα», εφήβους και γονείς, ψυχολόγους, εκπαιδευτικούς και άλλες ειδικότητες:
Όλγα Χατζηδήμου — 697 701 1364
Μαρία Φαλακίδου — 695 517 5741


Για τους εκπαιδευτικούς:
Σούλα Αλεξανδρή — 697 285 9020



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Με ανάρτηση που έκανε στα κοινωνικά δίκτυα ο Νίκος Πλακιάς στην ουσία πανηγυρίζει επειδή η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αρχειοθέτησε το αίτημα για έρευνα τυχόν ποινικών αδικημάτων που είχαν καταθέσει πριν κάποιο χρονικό διάστημα οι συγγενείς των θυμάτων στα Τέμπη για την ύπαρξη παράνομου φορτίου στην εμπορική αμαξοστοιχία το οποίο προκάλεσε την πυρόσφαιρα. Με δεδομένο ότι τα έλαια σιλικόνης στα οποία έριξε την ευθύνη η κυβέρνηση Μητσοτάκη δε μπορούν να προκαλέσουν τέτοιο φαινόμενο σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρεία των μετασχηματιστών που είναι η Siemens. 

Μία ανάρτηση με μπόλικο ψέμα και ανακρίβειες την οποία συντεταγμένα την αναπαρήγαγαν άμεσα τρολ της Νέας Δημοκρατίας που πληρώνονται από τον Βαρβιτσιώτη και την Blue Skies. Δε μιλάμε για απλούς υποστηρικτές του κόμματος που έκαναν ανάρτηση το post του κυρίου Πλακιά αλλά για λογαριασμούς οι οποία αποδεδειγμένα αποτελούν πληρωμένα «πιστόλια» τα οποία βγήκαν άμεσα σε λίγα λεπτά μετά τη συγκεκριμένη δημοσίευση. Φυσικά η αλήθεια απέχει έτη φωτός από την προπαγάνδα που προσπαθεί να προωθήσει ο κύριος Πλακιάς, ο οποίος μάλιστα έχει το θράσος να απαιτεί να του ζητήσουν συγνώμη, κάτι σαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τους κατηγορούμενους Νεοδημοκράτες, όσοι υποστήριξαν δήθεν ψευδώς ότι κουβαλούσε κάτι μη νόμιμο η εμπορική αμαξοστοιχία. 

Το σκεπτικό της απόφασης κατά το οποίο ενήργησε η Ευρωπαϊκής Εισαγγελία αναλύει εμπεριστατωμένα ο τεχνικός σύμβουλος των οικογενειών θυμάτων στα Τέμπη Βασίλης Κοκοτσάκης: 

«Όχι, δεν θα ζητήσουμε συγγνώμη,(όπως απαιτήθηκε με δημόσια ανάρτηση διαδικου.) Μέχρι σήμερα επέλεξα συνειδητά τη σιωπή απέναντι στις προσωπικές και άδικες επιθέσεις που κατά καιρούς εκδηλώνονται εναντίον μου χωρις να αντιδράσει ποτέ. Ωστόσο, η απόπειρα διαστρέβλωσης της αλήθειας και η προσπάθειά να παρουσιαστεί μια τυπική απόφαση αρμοδιότητας της Ευρωπαικης Εισαγγελιας ως δήθεν «δικαίωση», ξεπερνά κάθε όριο. Ως επικεφαλής της τεχνικής ομάδας των εμπειρογνωμόνων, οφείλω να αποκαταστήσω την πραγματικότητα ενώπιον της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν αποφάνθηκε ότι δεν υπήρχε παράνομο φορτίο ή γενικά φορτίο ή παρουσια ευφλεκτου υλικού κατά την σύγκρουση των Τρενων στα Τέμπη.. Αποφάνθηκε ότι δεν έχει τη θεσμική αρμοδιότητα να το εξετάσει, καθώς το αντικείμενό της περιορίζεται αυστηρά στη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων (Σύμβαση 717). Το αν υπήρχαν εύφλεκτες χημικές ουσίες είναι αντικείμενο της ελληνικής Δικαιοσύνης όπως αναφέρει. Η επιστημονική αλήθεια δεν σβήνει με νομικούς ελιγμούς. Τα ευρήματα, οι χημικές αναλύσεις και οι τεχνικές εκθέσεις κλπ, για την ύπαρξη ή οχι πτητικών εύφλεκτων χημικών ουσιών (κατηγορίας G7–G12) και για την πυρκαγιά/έκρηξη που στοίχισε 28 ζωές, βρίσκονται στη δικογραφία. Η επιστήμη δεν ασκεί πολιτική, ούτε παραποιεί δεδομένα καθ ότι δεν είναι εποχιακό προϊόν. Η τεχνική μας ομάδα εργάστηκε με αυταπάρνηση, επιστημονική πληρότητα και αφοσίωση στην αποκάλυψη της αλήθειας για όλες τις οικογένειες. Διαπιστευτήρια οφείλουμε μόνο στη συνείδησή μας, στη μνήμη των θυμάτων και στη Δικαιοσύνη ,όχι σε όσους σπεύδουν να πανηγυρίσουν πάνω σε θεσμικές αρμοδιότητες. Όχι, λοιπόν… Δεν θα σας ζητήσουμε συγγνώμη επειδή κάνουμε στο ακέραιο το επιστημονικό μας καθήκον,αφιλοκερδώς και ασφαλώς δεν χτισμένη καμία καριέρα γιατί όλοι μας είχαμε..και έχουμε. Φτάνει πια με την παραπλάνηση της κοινής γνώμης.» 

Βασίλης Κοκοτσάκης 
Ειδικός Δικαστικός Πραγματογνώμων Επικεφαλής της Τεχνικής Ομάδας Συμβούλων




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

της Σοφίας Γρηγορίου

Κάποτε νομίζουμε πως η ζωή θα μας αποκαλυφθεί σε κάποια μεγάλη στιγμή. Ότι θα έρθει μια μέρα που θα ξέρουμε. Θα ξέρουμε ποιοι είμαστε, πού πηγαίνουμε, ποιο είναι το σωστό μονοπάτι, ποιο όνειρο αξίζει να κυνηγήσουμε και ποιο πρέπει να αφήσουμε πίσω.
Φανταζόμαστε τη ζωή σαν έναν δρόμο που κάπου οδηγεί και πιστεύουμε πως το μόνο που χρειάζεται είναι να βρούμε τη σωστή κατεύθυνση. Μόνο που η ζωή δεν είναι δρόμος. Είναι οι στάσεις του. Είναι τα μέρη που βρεθήκαμε χωρίς να ξέρουμε ότι θα τα θυμόμαστε. Οι πόλεις που κάποτε ήταν απλώς ένας σταθμός και χρόνια αργότερα έγιναν μια ολόκληρη εποχή. Ένα σπίτι που δεν μας άρεσε ιδιαίτερα, αλλά μέσα του γελάσαμε με ανθρώπους που αγαπήσαμε. Ένα δωμάτιο στο οποίο ξενυχτήσαμε. Ένας δρόμος που
περπατήσαμε εκατοντάδες φορές και κάποια μέρα περπατήσαμε για τελευταία φορά χωρίς να το γνωρίζουμε. Ίσως αυτό να είναι το παράξενο με τη ζωή. 
Δεν ξέρουμε ποτέ ποια στιγμή είναι η τελευταία. 
Δεν ξέρουμε πότε ακούμε για τελευταία φορά τη φωνή
κάποιου. 
Πότε καθόμαστε για τελευταία φορά σε ένα συγκεκριμένο τραπέζι. Πότε επιστρέφουμε για τελευταία φορά σε ένα μέρος που κάποτε θεωρούσαμε σπίτι. 
Πότε αγκαλιάζουμε κάποιον χωρίς να ξέρουμε ότι αυτή η αγκαλιά θα γίνει αργότερα ανάμνηση. Κι έτσι προχωράμε. Με μια βαλίτσα γεμάτη πράγματα που δεν καταλαβαίνουμε ακόμη ότι κουβαλάμε. 

Όταν είμαστε μικροί, έχουμε μεγάλες φιλοδοξίες. Θέλουμε να γίνουμε κάποιοι. Να κάνουμε κάτι σπουδαίο, να αφήσουμε το
όνομά μας κάπου, να αποδείξουμε ότι άξιζε που ήρθαμε σε αυτόν τον κόσμο. Βλέπουμε το μέλλον σαν μια μεγάλη σκηνή και φανταζόμαστε τον εαυτό μας στο κέντρο της.
Μεγαλώνοντας, όμως, οι φιλοδοξίες αλλάζουν σχήμα. Κάποια όνειρα τα καταφέρνουμε. Κάποια τα εγκαταλείπουμε. Κάποια τα ξεχνάμε τόσο καλά, που χρειάζεται να γυρίσουμε πίσω για να θυμηθούμε ότι κάποτε τα θέλαμε. Και τότε καταλαβαίνουμε κάτι που κανείς δεν μας είχε πει: 

Δεν είναι αποτυχία να αλλάξεις όνειρο. Μερικές φορές το όνειρο που
είχες στα δεκαοκτώ δεν χωράει στον άνθρωπο που έγινες στα τριάντα. Και αυτό δεν σημαίνει ότι πρόδωσες τον εαυτό σου. Σημαίνει ότι τον γνώρισες λίγο καλύτερα.
Άλλωστε, πόσα από αυτά που κυνηγήσαμε τα θέλαμε πραγματικά και πόσα τα θέλαμε επειδή πιστεύαμε πως έπρεπε να τα θέλουμε; Ίσως τελικά η επιτυχία να μην είναι να φτάσεις εκεί που σχεδίαζες. Ίσως να είναι να μπορείς, όταν φτάσεις κάπου, να κοιτάξεις γύρω σου και να πεις: «Ναι. Αυτή η ζωή μου μοιάζει.» 

Και ανάμεσα στα όνειρα υπάρχουν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι. Αυτοί που έρχονται σαν να τους περίμενε από πάντα μια θέση στη ζωή μας και αυτοί που περνούν τόσο γρήγορα, που αναρωτιόμαστε αν όντως υπήρξαν. 

Υπάρχουν άνθρωποι που μένουν για χρόνια. Υπάρχουν άνθρωποι που μένουν για μια εποχή. Και υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να γνωρίσουμε για λίγες μόνο ώρες και, με κάποιον ανεξήγητο τρόπο, να θυμόμαστε για μια ζωή. 
Μια δασκάλα που μας είπε κάποτε μια φράση. Ένας φίλος που μας κράτησε το χέρι σε μια δύσκολη νύχτα.
Ένας άγνωστος σε ένα τρένο που μας μίλησε για δέκα λεπτά και μας έκανε να δούμε διαφορετικά κάτι που μας βασάνιζε. Ένας έρωτας που μας έμαθε πώς είναι να ανοίγεις την καρδιά σου. Ένας άλλος που μας έμαθε γιατί πρέπει να την προστατεύεις. 
Οι άνθρωποι μπαίνουν στη ζωή μας και αφήνουν κάτι πίσω τους. Μια συνήθεια. 
Μια λέξη.
Ένα τραγούδι. 
Ένα τραύμα. 
Μια ανάμνηση. 
Μερικές φορές ένα κομμάτι του εαυτού μας που δεν είχαμε γνωρίσει πριν τους συναντήσουμε. Και μετά φεύγουν. Όχι πάντα επειδή
δεν αγαπήθηκαν. Μερικές φορές απλώς επειδή η ζωή έχει την παράξενη συνήθεια να αλλάζει τις διαδρομές μας. 

Και υπάρχουν τα μέρη. Τα μέρη που μας μεγάλωσαν και τα
μέρη που μας άλλαξαν. Το σπίτι των παιδικών μας χρόνων, ακόμη κι αν σήμερα μας φαίνεται μικρό. Η αυλή. Το σχολείο. Η πρώτη καφετέρια στην οποία νιώσαμε μεγάλοι. Η πόλη που αφήσαμε για να κυνηγήσουμε κάτι καλύτερο. Το μικρό διαμέρισμα όπου κάποτε μετρούσαμε τα χρήματα μέχρι το τέλος του μήνα. Ένα δωμάτιο ξενοδοχείου σε μια πόλη που δεν ξέραμε καν αν θα ξαναεπισκεφθούμε. Και κάποια παραλία. Πάντα υπάρχει κάποια παραλία. Ένα καλοκαίρι που τότε έμοιαζε ατελείωτο και τώρα χωράει ολόκληρο σε μια φωτογραφία. Τα μέρη δεν μένουν ίδια όταν τα αφήνουμε. Ή, ίσως, εμείς δεν μένουμε ίδιοι. Επιστρέφουμε κάποτε σε έναν δρόμο που γνωρίζαμε καλά και ξαφνικά αισθανόμαστε τουρίστες. Κοιτάζουμε ένα παλιό σπίτι και καταλαβαίνουμε ότι δεν μας λείπει το σπίτι. Μας λείπει ο άνθρωπος που ήμασταν όταν ζούσαμε εκεί. 

Και ύστερα υπάρχουν όλα τα μικρά. Αυτά που δεν γράφονται στις βιογραφίες. Ο πρώτος καφές το πρωί. Το φως που μπαίνει από το παράθυρο. Η μυρωδιά της βροχής. Ένα τραγούδι που ακούμε τυχαία και για τρία λεπτά γυρίζουμε δέκα χρόνια πίσω. Το γέλιο ενός φίλου από το διπλανό δωμάτιο. Το φαγητό που έφτιαξε κάποιος για εμάς. Ένα μήνυμα που ήρθε ακριβώς τη στιγμή που το χρειαζόμασταν. Το να περπατάς χωρίς προορισμό. Το να γυρίζεις σπίτι αργά τη νύχτα και να βλέπεις τα φώτα των διαμερισμάτων αναμμένα. Άγνωστοι άνθρωποι πίσω από άγνωστα παράθυρα, ο καθένας να ζει μια ολόκληρη ζωή που δεν θα μάθουμε ποτέ. Κι ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο συγκινητικά πράγματα στον κόσμο: Ότι παντού γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που, όπως κι εμείς, φοβούνται, ερωτεύονται, αποτυγχάνουν, περιμένουν, ελπίζουν. 
Ο καθένας πρωταγωνιστής στη δική του ιστορία. Κι εμείς περαστικοί στις περισσότερες από αυτές.

Υπάρχουν και οι μέρες που δεν συμβαίνει τίποτα. Οι μέρες που μοιάζουν χαμένες. Οι Δευτέρες που περιμένουμε να τελειώσουν. Τα απογεύματα που κοιτάμε το ρολόι. Οι μήνες που περνούν χωρίς κάποια μεγάλη αλλαγή. Και όμως, κάποτε θα κοιτάξουμε πίσω
και θα ανακαλύψουμε ότι ακόμη κι αυτές οι μέρες ήταν μέρος της ζωής μας. Δεν γίνεται μια ζωή να αποτελείται μόνο από κορυφές. Χρειάζεται και τις κοιλάδες της. Χρειάζεται τις βαρετές διαδρομές, τις αναμονές, τις αποτυχίες, τις περιόδους που δεν ξέρουμε τι
κάνουμε, τις μέρες που απλώς σηκωθήκαμε από το κρεβάτι και συνεχίσαμε. 

Γιατί ίσως η ζωή δεν μετριέται μόνο από όσα καταφέραμε. Μετριέται και από όσα αντέξαμε. Και κάποια στιγμή, χωρίς να το καταλάβουμε, φτάνουμε σε μια ηλικία όπου αρχίζουμε να
κοιτάμε πίσω. Όχι επειδή θέλουμε να γυρίσουμε. Αλλά επειδή θέλουμε να καταλάβουμε.
Να καταλάβουμε πώς περάσαν τα χρόνια τόσο γρήγορα. Πώς εκείνο το παιδί που ήμασταν έγινε ο άνθρωπος που είμαστε. Πότε οι φίλοι μας έγιναν άνθρωποι με υποχρεώσεις. Πότε οι γονείς μας έπαψαν να μοιάζουν αθάνατοι. Πότε ένα «θα τα πούμε σύντομα» άρχισε να σημαίνει «δεν ξέρω πότε θα σε ξαναδώ». Και ίσως τότε συνειδητοποιούμε ότι όλη αυτή την ώρα ψάχναμε τη ζωή στα μεγάλα. Στην επιτυχία. Στα ταξίδια. Στις σχέσεις. Στα χρήματα. Στα όνειρα. 
Ενώ εκείνη βρισκόταν στα μικρά.
 
Στο γέλιο που δεν καταγράψαμε. 
Στην αγκαλιά που δεν φωτογραφίσαμε. 
Στον καφέ που ήπιαμε με κάποιον που αγαπούσαμε. 
Στην κουβέντα που κράτησε μέχρι το πρωί. 
Στο ηλιοβασίλεμα που σταθήκαμε για λίγο να κοιτάξουμε. 
Στη διαδρομή της επιστροφής.
Στην αίσθηση ότι, για μια μικρή στιγμή, ήμασταν ακριβώς εκεί που έπρεπε να είμαστε.

Ίσως τελικά η ζωή να μην είναι αυτό που πετυχαίνουμε. Να είναι αυτό που θυμόμαστε.
Οι άνθρωποι που αγαπήσαμε. Τα μέρη που μας φιλοξένησαν. Τα λάθη που μας μεγάλωσαν. Τα όνειρα που κυνηγήσαμε. Αυτά που χάσαμε. Αυτά που βρήκαμε όταν είχαμε σχεδόν σταματήσει να ψάχνουμε. Και όλα εκείνα τα μικρά, σχεδόν αόρατα πράγματα που δεν καταλάβαμε ποτέ ότι ήταν ευτυχία, μέχρι που έγιναν παρελθόν. 

Γιατί η ζωή έχει έναν περίεργο τρόπο να μας αποκαλύπτει την αξία των στιγμών μόνο αφού περάσουν. Τότε καταλαβαίνουμε πως δεν μας έλειπαν τα μεγάλα γεγονότα. Μας έλειπε εκείνο το απόγευμα. Εκείνος ο άνθρωπος. Εκείνο το σπίτι. Εκείνο το καλοκαίρι. Εκείνο
το «έλα, κάτσε λίγο ακόμα». 

Και ίσως αυτό να είναι τελικά η ζωή: 
Μια συλλογή από«λίγο ακόμα». 
Λίγο ακόμα σε ένα μέρος. 
Λίγο ακόμα με έναν άνθρωπο. 
Λίγο ακόμα σε μια ηλικία. 
Λίγο ακόμα σε μια στιγμή που, χωρίς να το ξέρουμε, δεν θα ξαναέρθει. 

Κι εμείς προχωράμε. Αφήνουμε πίσω μας πόλεις, σπίτια, ανθρώπους, όνειρα και εκδοχές του εαυτού μας. Μαζεύουμε χρόνια όπως μαζεύουμε βότσαλα από μια παραλία. Κάποια είναι όμορφα. Κάποια μας πλήγωσαν. Κάποια δεν θυμόμαστε καν από πού τα πήραμε.
Τα κρατάμε όμως. Γιατί είναι δικά μας. 
Και στο τέλος, ίσως αυτό να έχει τη μεγαλύτερη σημασία. 

Όχι πόσο μακριά φτάσαμε. Αλλά πόσα πράγματα προλάβαμε να αγαπήσουμε στη διαδρομή.

Σοφία Γρηγορίου

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading

Ακτιβιστής στις 0

Την Τετάρτη, ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, προσγειώθηκε στη Μόσχα για ολιγοήμερες συνομιλίες με Ρώσους αξιωματούχους ασφαλείας. Το ταξίδι δεν ήταν μυστικό, καθώς τα αεροπλάνα που μετέφεραν τον Ράτκλιφ και την συνοδεία του αναγνωρίστηκαν εύκολα.

Δεν υπήρξε καμία επίσημη ανακοίνωση από καμία πλευρά σχετικά με το περιεχόμενο των συνομιλιών. Ωστόσο, τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης κατακλύστηκαν από «διαρροές» λίγο-πολύ γελοίων λεπτομερειών.

Ας ξεκινήσουμε με τους New York Times :

Ο επικεφαλής της CIA παρέδωσε ζοφερή αξιολόγηση για τον πόλεμο της Ρωσίας σε μυστική επίσκεψη στη Μόσχα ( αρχειοθετημένο ) – NY Times , 27 Αυγούστου 2026

Ο Τζον Ράτκλιφ, διευθυντής της CIA, πραγματοποίησε μυστική επίσκεψη στη Μόσχα αυτή την εβδομάδα για να μοιραστεί κατ' ιδίαν την ζοφερή εκτίμησή του για την κατάσταση του ρωσικού πολέμου εναντίον της Ουκρανίας και να παροτρύνει τους Ρώσους να καταλήξουν σε συμφωνία πριν επιδεινωθεί η στρατιωτική και οικονομική τους κατάσταση, δήλωσαν νυν και πρώην αξιωματούχοι.

Ο κ. Ράτκλιφ παρέδωσε το μήνυμα στον Αλεξάντερ Β. Μπόρτικοφ, τον επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών FSB,...
...
Οι αναλυτές της CIA αμφισβητούν εδώ και καιρό εάν οι σύμβουλοι του κ. Πούτιν του έχουν δώσει ειλικρινείς εκτιμήσεις για την πορεία και τον απολογισμό του πολέμου
....
Ορισμένοι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ήλπιζαν ότι ο κ. Πούτιν, πρώην αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών, θα έβλεπε ένα μήνυμα από τον διευθυντή της CIA ως πιο επείγον και αξιόπιστο από τις επικοινωνίες μέσω των συνήθων διπλωματικών διαύλων....
Δεν
είναι σαφές εάν το μήνυμα του κ. Ράτκλιφ προμηνύει οποιαδήποτε αλλαγή στην πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Ρωσίας ή της Ουκρανίας.

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους οι ισχυρισμοί στην παραπάνω αναφορά είναι προφανώς ψευδείς.

– Η ρωσική πλευρά στον πόλεμο στην Ουκρανία είναι αυτή που κερδίζει. Δεν υπάρχει πραγματικός φόβος στη Ρωσία ότι η στρατιωτική ή οικονομική της κατάσταση επιδεινώνεται.

– Αν ο Πούτιν, όπως φέρεται, δεν λαμβάνει ειλικρινείς αξιολογήσεις από τον λαό του, γιατί να υποθέσει κανείς ότι όποιος κι αν είναι ο υπηρέτης του Ράτκλιφ, θα γυρίσει και θα πει στον Πούτιν την «αλήθεια». Αν ο Πούτιν όντως είχε απομονωθεί από τον λαό του, ο μόνος τρόπος για να τον προσεγγίσει πραγματικά θα ήταν να μιλήσει μαζί του αυτοπροσώπως. Ο Τραμπ θα μπορούσε απλώς να του τηλεφωνήσει, αυτό ήταν ό,τι χρειαζόταν.

– Ο Μπόρτνικοφ είναι πράγματι επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας πληροφοριών FSB. Αλλά η FSB είναι επιφορτισμένη με την εσωτερική ασφάλεια και την αντικατασκοπεία. Δεν έχει καμία σχέση με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Δεν είναι ο κατάλληλος εταίρος για να μιλήσει η CIA.

– Επιπλέον, ο Σεργκέι Ναρίσκιν, επικεφαλής της ρωσικής υπηρεσίας εξωτερικών πληροφοριών SVR, επιβεβαίωσε τη συνάντηση με τον Ράτκλιφ:

Σύμφωνα με τον Ναρίσκιν, τέτοιες διαπραγματεύσεις με τους επικεφαλής των ειδικών υπηρεσιών αποτελούν μέρος της εργασίας και διεξάγονται σχεδόν εβδομαδιαίως.

«Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε, δεν υπάρχει τίποτα το ασυνήθιστο σε αυτό», διαβεβαίωσε ο Ναρίσκιν. «Στην πρακτική των ειδικών υπηρεσιών, οι συναντήσεις διευθυντών, οι προσωπικές συναντήσεις ή οι διαδικτυακές συναντήσεις αποτελούν μέρος της εργασίας μας. Έτσι, η συνάντηση με τον Τζον Ράτκλιφ είναι μια μορφή εργασίας».

Ταυτόχρονα, ο Ναρίσκιν αρνήθηκε να αποκαλύψει ποια θέματα συζητήθηκαν, εξηγώντας ότι εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των υπηρεσιών πληροφοριών.

Το ρεπορτάζ των NY Times είναι προφανώς ανοησίες, με μοναδικό σκοπό να σπείρει αμφιβολίες και σύγχυση.

Ένα δημοσίευμα της Washington Post σχετικά με ένα υποτιθέμενο κίνητρο για το ταξίδι είναι επίσης συγκεχυμένο:

Ο Πούτιν βλέπει τις ΗΠΑ αποδυναμωμένες από τον πόλεμο στο Ιράν, λένε οι εκθέσεις των μυστικών υπηρεσιών ( αρχειοθετημένες ) – Washington Post , 27 Αυγούστου 2026

Το μυστηριώδες ταξίδι του διευθυντή της CIA, Τζον Ράτκλιφ, στη Μόσχα αυτή την εβδομάδα προηγήθηκε νέων αμερικανικών πληροφοριών που έδειχναν ότι το Κρεμλίνο θεωρεί τις Ηνωμένες Πολιτείες αποδυναμωμένες από τον πόλεμο στο Ιράν , προσφέροντας στη Ρωσία την ευκαιρία να κλιμακώσει τη δράση της εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων και συμμάχων στην Ευρώπη, σύμφωνα με δύο άτομα που γνωρίζουν το θέμα.

Οι λεπτομέρειες των συνομιλιών του Ράτκλιφ με τον Ρώσο ομόλογό του παραμένουν μυστικές, αλλά ένα από τα άτομα δήλωσε στην Washington Post ότι ο επικεφαλής της CIA προειδοποίησε τη Μόσχα να μην κλιμακώσει τον πόλεμό της εναντίον της Ουκρανίας, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση θα γυρίσει μπούμερανγκ.
...
Οι απόρρητες πληροφορίες που υποδηλώνουν ότι ο Πούτιν βλέπει τις ΗΠΑ ως αποδυναμωμένες από τον εξάμηνο πόλεμο στο Ιράν έρχονται μετά από αναφορές για μειωμένη ετοιμότητα στρατευμάτων και ελλείψεις πυρομαχικών ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης εκστρατείας κατά της Τεχεράνης.

Έχω επίσης πληροφορίες, οι οποίες δεν είναι απόρρητες, ότι όλοι σε αυτόν τον κόσμο, αν εξαιρέσουμε μερικούς αξιωματούχους του Λευκού Οίκου και αρθρογράφους της WaPo , πιστεύουν ότι ο πόλεμος κατά του Ιράν έχει αποδυναμώσει τις ΗΠΑ.

Αυτό το γεγονός, ωστόσο, έχει ελάχιστες έως καθόλου άμεσες συνέπειες για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το Politico παρέχει έναν συνδυασμό για τους λόγους του ταξιδιού:

Ο επικεφαλής της CIA χρησιμοποίησε την επίσκεψη στη Μόσχα για να προειδοποιήσει τη Ρωσία για επιθέσεις εναντίον συμμάχων του ΝΑΤΟ, βοηθώντας το Ιράν – Politico, 26 Αυγούστου 2026

Ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, προειδοποίησε αυτή την εβδομάδα Ρώσους αξιωματούχους στη Μόσχα να μην κλιμακώσουν τη σύγκρουση με τους συμμάχους της Αμερικής στο ΝΑΤΟ , ιδίως την Εσθονία, τη Λετονία και τη Λιθουανία, σε απάντηση στην αδιέξοδη εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία, σύμφωνα με δύο άτομα που γνωρίζουν το θέμα.

Ο αρχηγός των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών χρησιμοποίησε επίσης το σπάνιο, απροειδοποίητο ταξίδι στη ρωσική πρωτεύουσα την Τρίτη για να πιέσει τη Ρωσία να μειώσει τη στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη προς το Ιράν , σύμφωνα με ένα από αυτά τα δύο άτομα και έναν Βρετανό αξιωματούχο που γνωρίζει το ταξίδι.

Αυτή η αναφορά, όπως και η παραπάνω των NY Times , υποθέτει ότι η Ρωσία χάνει ή βρίσκεται σε αδιέξοδο στην Ουκρανία. Αυτό, όπως αναφέρουν τα νέα από το Κίεβο , είναι καθαρή ανοησία.

Επιπλέον, η Ρωσία δεν έχει κανένα συμφέρον να κλιμακώσει τις συγκρούσεις με τις χώρες της Βαλτικής ή οποιαδήποτε άλλη χώρα του ΝΑΤΟ. Οποιαδήποτε αντικειμενική άποψη θα δείξει ότι η πλευρά του ΝΑΤΟ είναι αυτή που κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να κλιμακώσει την κατάσταση.

Όσο για το Ιράν, η Μόσχα δεν θέλει οι ΗΠΑ να κερδίσουν αυτή τη σύγκρουση. Όπως και η Κίνα, στέκεται στο πλευρό του Ιράν. Μπορεί όμως να έχει κάποιο συμφέρον να παρατείνει τη σύγκρουση στον Κόλπο, έστω και μόνο για να κρατήσει τις ΗΠΑ μακριά από τις δικές της πλάτες.

Μια ενδιαφέρουσα θεωρία συνωμοσίας σχετικά με την επίσκεψη στον Ράτκλιφ παρέχεται από μια καταχώρηση ιστολογίου στην ιστοσελίδα του Conservative Treehouse :

Το Άλλο Μισό της Ιστορίας – Η Επίσκεψη του Διευθυντή της CIA, Τζον Ράτκλιφ, στη Μόσχα – Conseative Treehouse / Sundance, 26 Αυγούστου 2026

Δυτικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, ταξίδεψε στη Μόσχα της Ρωσίας για να προειδοποιήσει τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Ναρίσκιν, επικεφαλής της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών (SVR) της Ρωσίας, σχετικά με την αντεπίθεση κατά των χωρών της Βαλτικής. Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η μισή ιστορία.

Ο Διευθυντής Ράτκλιφ δεν έλεγε απλώς στον Ναρίσκιν να μην αντεπιτεθεί. έλεγε στον Ναρίσκιν ότι οι προκλήσεις του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ εναντίον του ρωσικού θύλακα του Καλίνινγκραντ (μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας) δεν είχαν «πλήρως» εγκριθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
...
Προφανώς, το ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ προσπαθεί ολοένα και περισσότερο να προκαλέσει εκτεταμένη σύγκρουση με τη Ρωσία, ενώ ο Πρόεδρος Τραμπ και ο Διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ προσπαθούν να μετριάσουν τα προβλήματα που δημιουργούνται.

Αυτή είναι μια παράλογη θεωρία, χωρίς στοιχεία, αλλά είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσα.

Αν όμως αληθεύει, αυτό θα σήμαινε ότι οι ΗΠΑ δεν θα είχαν αντίρρηση να χτυπήσει η Ρωσία τους Ευρωπαίους του ΝΑΤΟ χωρίς η ίδια να ανταποδώσει το χτύπημα. Αμφιβάλλω αν θα ήταν μια βιώσιμη θέση.

Η δική μου εικασία είναι ότι το ταξίδι του Ράτκλιφ αφορούσε σχεδόν αποκλειστικά την κατάσταση στο Ιράν.

Οι ΗΠΑ πιθανότατα ζήτησαν από τη Ρωσία να μην υποστηρίξει το Ιράν, προσφέροντας παράλληλα κάποιες κενές αξίες για την Ουκρανία. Καθώς η σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει αποδείξει ότι δεν είναι ικανή να καταλήξει σε συμφωνίες, οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία είναι πιθανό να οδηγήσει σε ρωσική απόρριψη.


πηγή: moonofalabama


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Continue reading
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)